Henüz her birimiz ile grup arasında canlı bir bağ kuramadık. Bazen kongrelerimizde ya da toplantılar sırasında birkaç dakikalığına böyle bir karşılıklı ilham ortaya çıkıyor, ancak bu ilerlemenin doğru yolu değil.

Birçok kişi şöyle diyor: “Neden kalıcı bir kongre oluşturmuyoruz?” Ancak tüm hayatınızı bir piknikte geçiremezsiniz, bu doğru bir gelişim şekli değildir. Herkesin bir araya geldiği ve bağ kurduğu bir kongre ilerlemekle değil, önceden birikmiş bir potansiyeli açığa çıkarmakla ilgilidir. Oluşmuş olan arzu, topraktaki bir tohum gibi bu ortamda tezahür eder.

Ancak çevreye bağlanma arzusunu sürekli hissettiğimiz ve bu çevrenin bizi sürekli etkileyebildiği bir koşula ulaşmalıyız. Bu da ancak aramızda bir kişinin bilgisayar ya da kişisel telefon aracılığıyla başkalarıyla bağ kurabileceği sanal bir bağ yaratmakla mümkündür.

Bu iletişim araçları neredeyse herkes tarafından günün 24 saati kullanılabilir ve bunlar aracılığıyla kişiye bizimle olan sürekli manevi bağının bir simülasyonunu sağlayabiliriz.

Kabalistlerin yazdıklarını uygulamaktan başka seçeneğimiz yok. Onların kaynakları herkese açıktır. Bu nedenle, dünyamızda gördüğüm kadarıyla, bir kişiyi gruba karşı konumlandırmanın tek yolu, her zaman yanımızda olan internet veya telefon aracılığıyla bu bağı günde 24 saat veya belirli aralıklarla – örneğin günde beş kez – mümkün kılmaktır.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat | Manevi Bağın Bir Simülasyonu için yorumlar kapalı