Arzunun Gücü

Kötü eğilim ne zaman içimizde yükselmeye başlar ve çalışmamızı karalayarak görünüşte ona müdahale eder? Bu manevi çalışmamıza başladığımız zamandır. Öncesinde, kötü eğilim hiçbir şey yapmaz. Neden mi? Çünkü çalışmaya başlamadan önce kötü eğilime karşı harekete geçmeyiz.

Yaradan’a hizmet etme çalışması, kötü eğilimi ıslah etmektir ve bu ıslah gereklidir. Bu ıslah olmadan, çalışmanın “harflerinden”, zaten içinde olduğumuz ama farkında olmadığımız ıslahın sonunu hissetmek için gereken tatlardan ve hislerden yoksun kalacağız. Aksi takdirde, mevcut durumumuzda kalırız. Eğer yolda yürümez ve aydınlık ile karanlık, acı ile tatlı, gerçek ile yalan arasındaki farkların izlenimlerini toplamazsak, nerede olduğumuzu algılayamayız.

Ancak bu iki uç noktayı, Yaradan ve yaratılan varlığı birbirinden ayırmaya başladığımızda, yavaş yavaş farkındalık kazanır ve mevcut durumumuzu gerçekten hissederiz. Bu netlik dışında içimizde hiçbir şey değişmez.

Kötü eğilimin doğası öyledir ki, onun pek çok detayı üzerinde çalıştığımızda bilgi, tat ve “ıslahın sonu” olarak adlandırılan mükemmel durumu hissetme becerisi kazanırız. Bu dünyadaki tüm cansız, bitkisel, hayvansal ve insan varlıkları gibi biz de kötü eğilimle el ele çalışırsak, kötü eğilim hiçbir direnç göstermez. Aksine, onu tatmin etme arzumuzla orantılı bir güç sağlar. Ancak, doğal arzumuzla elde edemeyeceğimiz, ancak “yansıyan ışık” (Ohr Hozer) yani ihsan etme arzusu aracılığıyla edinebileceğimiz, aracılığıyla maneviyatı edindiğimiz kötü eğilimi ıslah etmek için çalışırsak, doğa kesinlikle direnir.

Kötü eğilim içimizde yanmaya başlar ve her türlü düşünceyi, niyeti veya eylemi engeller. Her düzeyde: düşünce, arzu ve eylemde zayıflarız. Motivasyonumuzu kaybederiz ve artık ilerleyemeyecek hale gelene kadar enerjimizin tükendiğini hissederiz. Bu iyi bir işarettir. Bu aşamada kendimizi çok kötü hissetsek de bilgelere inancımız varsa ve dışımızdan güç ve canlılık almamız gerektiğini anlarsak, o zaman bu yakıtı arar ve bulur, güç kazanır ve ilerlemeye devam ederiz. Ancak dışımızdan güç almazsak, devam edecek hiçbir şeyimiz olmaz.

Burada da bir sorun yatmaktadır. Büyüdüğümüzü, başkalarını etkilediğimizi, iyi işler yaptığımızı ve Kabala’nın tüm yönlerinde başarılı olduğumuzu düşünebiliriz ama gerçekte kötü eğilim bizi aldatır. Gerçek ıslahlar yerine bir tür bencil ikame getirir ve bu da gerçek durumumuzu ifşa edene kadar bizi bir kez daha kör eder.

Bunu kendimizi dostlarımıza iptal etmeye çalışarak test edebiliriz, zira ilerleme enerjisini yalnızca onlardan alabiliriz. Eğer kendimizi dostlarımıza karşı iptal edebiliyorsak, bu gerçekten de ilerlediğimizi gösterir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 82 için yorumlar kapalı