Soru: Kalpteki nokta, başkalarının arzularını hissetmeye başlayabileceğim arzunun gelişiminin bir sonraki seviyesidir. Kişi başkalarının arzularını nasıl hissedebilir?

Cevap: Egoizmimle, şu anda tartışmakta olduğumuz düzeyde hiçbir şekilde faaliyet gösteremem. Başkalarıyla bağ kuramam. Egoizm, egoizm olarak kalır.

Yapabileceğim tek şey, içimde hala uykuda olan bir sonraki manevi seviyemin (ihsan etme niteliği) tohumu olan kalpteki nokta aracılığıyla bir dostumla bağ kurmaya çalışmaktır. Birlikte bağımızı geliştirmeye çalışırız.

Çabalarımız sayesinde yukarıdan, yöneten güçten yardım alırız ve sonra iki noktamızdan bir birlik, tek bir ortak nokta ortaya çıkar. Bu sadece bir nokta değil, nitelikleri bakımından ona benzediği için üst güçle doldurulabilen bir tür kaptır.

Soru: Üst gücün ne olduğu nasıl anlaşılabilir?

Cevap: Kesinlikle her şeyi belirleyen iyiliksever yönetici güçtür. Tüm bilgim, niyetlerim, arzularım, düşüncelerim ve eylemlerim yalnızca onun etkisi altında üretilir.

Varlığımın her anında, her şeyde üst yönetime bağlı kalmalıyım! Kalpteki nokta dışında, beni oluşturan her şey: dünyayı algılayışım, davranışlarım, her şey bu üst yönetim gücünün sonucudur. İçimde onun tarafından yaratılmamış tek bir eylem, arzu veya düşünce yoktur.

Soru: Günün 24 saati bu koşulda kalmak için gereken gücü nereden bulabilirim?

Cevap: Hiç kimsenin doğru niyeti kaybetmemesi için bir grup halinde birleşerek ve birbirimizle ilgilenmeyi kabul ederek bu koşulu kendi içimizde geliştirmeliyiz. Bu şekilde birbirimize ve üst yönetici güce daha da yakınlaşırız. Kşi bunu tek başına yapamaz. İdeal olarak, on kişilik bir grup onu desteklemelidir.

İçimdeki ve etrafımdaki her şeyin onun tarafından yaratıldığını asla unutmadan daima üst güce bağlı olmalıyım. Tek başıma bu düşünceyi sürekli olarak sürdüremem; neredeyse anında unuturum çünkü ona benzemem.

Ancak herkesin bunu başarmak için başkalarını düşündüğü bir onlu oluşturursak, o zaman eylemlerim artık yalnızca kendimi üst yönetimden ayırmamaya odaklanmış olsaydım olacağı kadar egoizm tarafından belirlenmez. Bu koşulda anti-egoist bir niyeti sürdürmem daha kolay hale gelir çünkü kendimi değil başkalarını düşünürüm.

Egoizm başkalarını önemsememi, doğru niyeti kaybetmememi, ondan düşmememi ve olan her şeyi üst güce atfetmemi bile sağlar.

Bu koşula karşılıklı garanti denir. Çabalarımız ölçüsünde yönetici güç karşılıklı garanti içinde kalmamıza yardımcı olur ve bizi destekler. Bu şekilde, bu güçle temas halinde olan ortak bir kap, kolektif bir mekanizma yaratırız.

Artık onlumuzu oluşturan bireylerden değil, üst kuvvetle temas halinde olan ortak niyet, güç, hareket ve düşünceden bahsediyoruz. Tüm bunlar aynı yönetici gücün etkisi altında gerçekleşir.

Filed under: Arvut, Egoizm, Kabala, Maneviyat | Karşılıklı Garantinin Gücü için yorumlar kapalı