Soru: Manevi çalışmadaki dayanak noktası içsel duygularımızdır: ihsan etme olarak gördüğümüz şey bizim için mi ihsan etmedir?

Cevap: Manevi dayanak noktamız içimizdeki bir his değil, grubun merkezinde bulunan bir duygudur.

Çabalarımıza bağlı olarak ortaya çıkar, kaybolur ve yeniden ortaya çıkar. Yine de desteğimiz olarak hizmet eden tam da bu noktadır.

Kişisel olarak benim içimde bir destek noktası olamaz çünkü bu sadece egoist bir nokta olurdu. Benim de buna ihtiyacım var, bunu hissetmeliyim ama dayanak noktası bu değildir.

Dayanak noktası benim dışımda, onlunun merkezindedir. Aramızdaki bu ortak merkezi noktayı bulmak için çabaladığımızda, bu derin bir keşif haline gelir – ruhun merkezi.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Dayanak Noktası Nerede? için yorumlar kapalı