Soru: Bir dostumuzun sık sık şöyle dediğini duyarız: “Artık daha fazla veremem.” Bu “veremiyorum” ile nasıl çalışmalıyız?

Cevap: Yardım teklif edin. Onlara yardım ederek kendinize de yardım etmiş olursunuz. Dolayısıyla, ikinizin de onların işlerinin bir kısmını ellerinden aldığınızı veya onları ileri ittiğinizi düşünmenize gerek yoktur. Tüm bunlar tamamen ihsan etme niteliğinden kaynaklanır.

Soru: Davut’un Mezmurları’nda “Yüzümü ara” ifadesi sık sık tekrarlanır. Yaradan’ın yüzünü aramak, sevinç aramak anlamına mı gelir?

Cevap: Yaradan’ın yüzünü aramak, O’nun ifşasını aramak anlamına gelir. Bu sevinçten daha fazlasıdır.

Soru: Düşüş koşulunda olduğumuzda, çoğunlukla acı hissederiz. Böyle bir koşulda insan nasıl neşe bulabilir?

Cevap: Doğru koşulu düşünün: Yaradan sizi yukarı kaldırır, O’nunla bağ kurarsınız, sizi nasıl kucakladığını ve bir bebek gibi tuttuğunu hissedersiniz ve O’na tutunur ve bundan sevinç duyarsınız.

Soru: Tüm kaynaklar insanların çokluğunda, Yaradan’ın yüceliğinin arttığını söyler. Yaradan’ın sevincini artırmak için her onlu dualarına dünya grubunu nasıl dâhil edebilir?

Cevap: Niyetlerinizle ve başka bir şeyle değil.

Soru: Yaradan için sevinç ve sevgi hissetme ihtiyacından bahsediyoruz. Bunu duymak ve gerçekten deneyimlemek arasındaki boşluğu doldurmak için ne yapmalıyız?

Cevap: Hem kendiniz hem de başkaları için ruh halinizi kendiniz aracılığıyla otomatik olarak yükseltmeniz gerekir. Bunu deneyin ve ne getirdiğini göreceksiniz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 205 için yorumlar kapalı