Hepimiz, tüm insanlık, küçük parçacıklara bölünmüş ortak bir arzudan kaynaklanıyoruz ve bunların her biri bizden birini temsil ediyor. Bu yüzden bu parçacıkları yeniden birleştirmeliyiz.

Her birimizin, egoizminin üzerine çıkıp, Yaradan’a benzer olmak için kolektif bir bağa doğru arzularımız üzerinde çalışmaya başlayabildiğimiz ölçüde, birbirimize yaklaştıkça, Yaradan içimize kıyafetlenecektir.

Başarmamız gereken şey budur. Esasen bu Kabala bilgeliğinin konusudur. Mevcut durumumuza nasıl geldiğimizi, tek bir sisteme nasıl bağlanabileceğimizi ve bu sistemde birleştikçe Yaradan’ın bizi nasıl doldurduğunu açıklar.

Bu süreçte egoizmimiz yok olmaz; daha da gelişir ve onun varlığına rağmen onun üzerine bağlanmalıyız. O zaman, birçok arzudan oluşan tek bir birleşik arzuyu temsil edeceğiz.

Bağımız her zaman egoizmin üzerindedir. Egoizm büyüdükçe, arzularımızı birleştirmek için daha da yükseğe çıkmalıyız. Bu nedenle, egoizme “kişiye zıt yardım” denir, çünkü bizi daha büyük bir birliğe doğru iter ve bu şekilde Yaradan’ı aramızda daha da fazla ifşa edebiliriz.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala | Egoizmin Üzerinde Bağ Kurma için yorumlar kapalı