İbrahim’in, hayatı boyunca sadece bir kez yapabileceği bir Mitzva olduğu için, yani bu Mitzva için sadece bir kez çaba gösterebileceği için, arkadaşlarına sorma fikrini düşündüğü şeklinde yorumlamalıyız. Eğer direnirlerse, onların üstesinden gelmek için büyük emek harcayacaktı ve “Ödül, çabaya göredir.” Bu nedenle, ödül almak için kendini sınava soktu. (Rabaş, Notlar 622, “Üstesinden Gelmek”)

Bir Mitzva’yı, yani Yaradan’ın gözünde arzu edilen bir eylemi yerine getirmenin ne anlama geldiğini anlarsak, bunu yerine getirecek güçten yoksun olduğumuzu görürüz. O zaman Yaradan’a döner ve O’ndan bize bu eylemi gerçekleştirme gücünü ve önemini vermesini talep ederiz ve sonrasında da yerine getiririz.

“Hayırseverlikle, çevrenin zorunlu kıldığından daha fazlasının üstesinden gelmeliyiz” denir. Bu, kendimizi aşmak ve emirleri yerine getirmek için güç almanın, Yaradan’dan gelen bir merhamet olduğu anlamına gelir.

Engelleri aşmanın ödülü, Yaradan’a olan yakınlığımızdır. Esasen bu, her emrin yani Yaradan’ın bizden istediği her şeyin gerçek amacıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’dan Gelen Merhamet için yorumlar kapalı