İlerlemek için çevrenin etkisi dışında başka hiçbir aracımız, beni ileriye taşıyabilecek başka hiçbir kaldıraç yoktur. Eğer benliğimin tamamı, bütünüyle ve eksiksiz olarak yalnızca kendi içimde yoğunlaşmışsa, beni içeriden dışarıya doğru yönlendirebilecek hangi güç olabilir? İçimde böyle bir güç yok.

Tüm güçlerim “benim için”, “kendi çıkarım için” hareket eder. Bunun zıddı olan, “başkalarının (komşunun) iyiliği için” bir eylemi nasıl yaratabilirim? Doğada böyle bir güç nereden elde edilebilir?

Bu amaçla ruh, iki parçaya bölünmüş bir durumda yaratılmıştır: ben ve çevremdeki dünya. Bize tek bir özgürlük verilmiştir — hangisinin daha önemli olduğunu seçme özgürlüğü. Eğer maneviyatı edinmek istiyorsanız, çevrenizi öyle bir şekilde düzenleyin ki, sizin için kendinizden daha önemli hâle gelsin.

Gerçekte bu dışsal bir çevre değildir; bu benim kendi ruhum AHP’ım, ruhumun Kli’sinin “giysileri” ve “saraylarıdır”. Bana yalnızca dışarıdaymış gibi görünür.

Kıskançlık ve onur arzusu sizi çevreye, ruhunuzun parçalarına çeker. Onları yapay olarak organize edin ki sizi etkilesinler.

Bizim seviyemizde, içsel olarak manevi olan psikolojik bir yaklaşım bize verilmiştir.  Beni çevreleyen bu arzularla (Kelim) bağ kurarak ve görünüşte kıskançlığımı ve onur arzusunu kullanarak, aslında bu arzuları kendime geri çekiyorum; böylece onlar benimle bağlı hâle geliyor ve değerler sistemimi belirliyor.

Peki kıskançlık ve onur arzusu nereden geliyor? Ruhun iki parçaya ayrılmasından — kendim ve dünya.

“Ona karşı (egoma karşı) yardımı” kullanmak isteyerek, bana ait olan bu dışsal arzuları harekete geçiririm; böylece onlar da karşılığında beni etkiler. Daha sonra, aslında yalnızca kendimizle, arzularımızla, niteliklerimizle çalıştığımızı ve her şeyin en başından beri bu şekilde düzenlenmiş olduğunu ifşa edeceğiz.

Ancak çevreyi organize etmek dışında, beni “kulağımdan tutup” gerçek arzularıma, ruha doğru yönlendirebilecek başka hiçbir güç yoktur (ve asla da olmayacaktır). Dünyada bundan başka bir güç yoktur.

Acı çekmek beni daha hassas hale getirebilir ve bir çözüm aramaya yöneltebilir. Ama çözüm aynı olacaktır – kendimi çevrenin etkisi altına bırakmak.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Kendini Kıskanmak için yorumlar kapalı