Yavaş yavaş doğru yöne yönelmek için gerçekliğin algılanması konusunu tartışıyoruz. Sonuçta, her şey niyete bağlıdır. Kabala çalışan birçok insan vardır ve özellikle bununla hiçbir ilgisi olmayan akımlar da vardır.

Kabala bilimi, doğamızı ıslah etmeyi amaçlamaktadır ve kendimizi ne kadar ıslah edersek, üst gücü o kadar çok hissederiz, üst dünyayı ifşa ederiz, onun bir parçası oluruz, ona gireriz ve maddi yaşamımızın üstüne çıkarız. Buna “ölüm meleğinden özgürleşmek” denir, çünkü bedenimize tamamen bağımlı hissetmeyi bırakırız! Hayvansal, biyolojik bedenimizin üstüne, genel doğanın seviyesine yükseliriz.

Tırnaklarımı veya saçımı keserken acı hissetmiyorum, çünkü bedenim hayvansal seviyeye aitken, tırnaklar ve saçlar bir derece daha aşağıdaki bitkisel seviyeye aittir. Ve hayvansal seviyenin yüksekliğinden, bitkisel seviyedeki kayıptan herhangi bir kayıp hissetmiyorum. Aynı şekilde, hayvansal seviyeden daha yüksek bir seviyeye, İnsan seviyesine yükseldiğimde de bu olacaktır.

“İnsan” bugünkü biz değiliz. “İnsan” (Adem) kelimesi, doğaya, Yaradan’a, ışığa “benzer” (Edomeh) kelimesinden gelir. Ve böyle bir ‘insan’ olduğumda, bu maddi hayatta olanlardan dolayı kayıp hissetmeyi bırakacağım. Bu nedenle, Kabala bilimi “ölüme karşı bir çare” olarak adlandırılır.

Umalım ki, bugün böyle bir dereceyi edinip manevi hayatı deneyimlemeye başlayalım. Her şey sadece içsel çabalarımıza bağlıdır. İçsel noktalarımızı birleştirmeye çalışalım ve bu özel koşulu takdir edelim.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | “Ölüme Karşı Bir Çare” için yorumlar kapalı