Soru: Kabala neden bazı insanlar için hayatın anlamı ve değerli bir şey olurken, diğerleri için kabul edilemez bir şey oluyor?

Cevap: Kabala’yı kabul edemeyenler, henüz manevi ışığa karşılık gelen arzuyu hissetmemişlerdir ve bu nedenle bu bilgeliği reddederler.

Doğası gereği egoist olan bir insan bunu düşünmek istemez. Kabala onu rahatsız eder; bilinçaltında onu bir şeye mecbur kılar ve onu çekici bulduğu alandan tamamen farklı bir alana yönlendirir. Bu gerçekliğin var olmasını istemez; ruhun ya da öbür dünyanın var olmasını istemez; kendisi için icat ettiği çerçeve içinde kalmayı tercih eder. Bu ilk nedendir.

İkincisi, Kabala’ya gelen ve onu çalışmaya başlayan insanlar, birdenbire kendilerini değiştirmeleri gerektiğinin söylendiğini keşfederler!

“Buraya gelmemin amacı bilgi, nitelikler ve duygular edinmek ve bunları ifşa etmek, başka bir deyişle kendimi doldurmaktı. Ancak burada, başkalarını doldurarak Yaradan’ı doldurmam gerektiği ve ancak kendimden dışarıya doğru böyle bir hareketle manevi dünyayı hissetmeye başlayabileceğim söyleniyor. Buna karşı hiçbir çekicilik veya eğilim hissetmiyorum. Öyleyse, izin verin! Siz Kabalanızla kalın, ben gitmeyi tercih ederim.”

Böyle birçok insan var. Ayrıldıklarında aldatılmış hissederler: İlk başta büyülenmiş ve çekilmiş gibi görünürler ama sonra birdenbire bunun hiç de düşündükleri gibi olmadığını ve sadece zaman ve enerji harcadıklarını keşfederler. Ve çok hayal kırıklığına uğrayarak ayrılırlar.

Onlar, Yaradan’ı hemen “sakalından” yakalayacaklarını, bu dünyayı ve öteki dünyayı ele geçireceklerini, her şeyi kontrol etmeye başlayacaklarını, kendi değerli, sevgili benliklerini doldurmak için bazı sırları keşfedeceklerini hayal etmişlerdir.

Ancak, her şeyin tamamen farklı bir anahtarda olduğu ortaya çıkar. Manevi dünya, bir elektrik motorunda olduğu gibi, dünyamızla eş zamanlı bağ halinde, bir sonraki seviyede, ihsan etme seviyesinde yer almaktadır.

Bu nedenle, çok hayal kırıklığına uğrayarak ayrılırlar ve muhaliflerimiz olurlar.

Yine de biz bunu destekliyoruz. Bin kişinin çalışmaya başladığı, ancak sadece bir kişinin kaldığı söylenir. Onların Kabala’dan nefret edenler haline gelmeleri önemli değildir. Bir egoist başka nasıl tepki verebilir ki?

Ancak kişinin Kabala ile bağı hala devam eder ve yavaş yavaş bir şeyler onun içine işler. Bizim muhalifimiz olarak bizden uzak olsa da, hala bizimle bağlıdır. Onun içine aldığı kıvılcım çoktan harekete geçmeye başlamıştır.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Bin Kişi Çalışmaya Başlar Ama Sadece Bir Kişi Kalır için yorumlar kapalı