Maneviyat için çaba göstermek, diğer tüm ruhlarla bağ kurmak için çaba göstermek anlamına gelir, çünkü bu bizim manevi koşulumuzdur. Bu eylem dışında maneviyatı hayal etmek imkânsızdır. Hayal edebileceğimiz diğer tüm tasvirler ve koşullar manevi değildir.

Yazıldığı gibi, “Komşunu kendin gibi sev” Tora’nın büyük bir kuralıdır. Bu, ışığın, Tora’nın ve Yaradan’ın mutlak şekilde girebileceği bir kabın inşasıdır.

“Toplantının Gündemi” başlıklı makalesinde Rabaş, gruba gelirken kişinin sahip olması gereken beklentileri, sahip olması gereken düşünceleri ve toplantıdan elde etmek istediği sonucu özetler. Kişi, tüm arzularını, hissettiği tüm yüceliği, meyve vermesi için grubun toprağına “ekmelidir”. Bu nedenle, dostlarla yapılan toplantının, günün ve haftanın diğer saatlerine güç vermesi sağlanmalıdır.

Grup için hissedilen yücelik, grubun övülmesine ve Yaradan’ın övülmesine ve büyüklüğüne yol açar. Kişi, yaratılışın amacına ulaşmasına yardımcı olacak gücü kazandığını hissederek grup toplantısından ayrılmalıdır.

Kişinin gruptan başka bir güç kaynağı yoktur. Kendi Kli’sini inşa etmek için çalışmalıdır ve Kli’si mutlaka diğer tüm ruhları içermelidir.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat | Manevi Bağ İçin Çaba Gösterin için yorumlar kapalı