Her şey tamamen, birbirimizden ayrılma durumuna düşmeden önce bulunduğum seviyede diğer ruhlarla olan bağımın derecesine bağlıdır.

Eğer bir şekilde bu ayrılığı aşarsam, görünüşte hepimizin ulaşmak istediği manevi koşula geri dönerim.

Bunu yapmaya çalışırsam, sonuç ne olursa olsun, başarılı olsun ya da olmasın, çaba gösterdiğim sürece, kendimi manevi bir koşula itebilmemin tek yolunun bu olduğu anlaşılır.

Ben bir Kli’yim (kap) ve benim açımdan tek bir eylem var: Hisaron’u (eksikliği) artırmak, böylece bu Hisaron’a daha büyük bir ışık girecek. Ve Hisaron’u ancak, arzuları, Adam HaRişon’un parçalarını birbirine bağlayan koşulun bozularak, parçaları birbirine bağlayan perdenin ayıran perdeye dönüşmesi sonucu ortaya çıkan, bizi ayıran perdelere rağmen, ruhun 600.000 parçası arasındaki perdeleri atlayarak artırabilirim.

Bu, yapabileceğim tek eylemdir, çünkü ben bu sayede büyük bir Kli haline gelen küçük bir Kli’yim.

Bunun dışında, gelişimimde, yolumda herhangi bir şeyi düzeltmek için başka bir imkanım yok.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Ayrılığı Aşmak için yorumlar kapalı

Yorum: Gerçekte, İsrail’deki çocukların nasıl olduğunu görüyorum; büyüklere karşı tam bir saygısızlık var, yetiştirilmeden kaynaklı…

Cevabım: Bu olabilecek en harika şey. Bunu bir İsrailli olarak söylediğim için söylemiyorum,  küçük bir insan büyük birini dinlemek istemediğinde, bu zaten iyi bir başlangıçtır.

Peki “istememek” ne anlama geliyor? Bu onun doğasından gelir. Kendini tamamen bağımsız hisseder, tüm değerlerinizi hiçe sayar ve onlarla hiçbir ilgisi olmasını istemez. Kendisi için yeni bir şeyler keşfetmek ister.

Burada olanlardan bahsetmiyorum. Dürüst olmak gerekirse, henüz böyle ideal bir tablo görmedim, ama genç nesil büyüklerin sözünü hiç dinlemezse çok mutlu olurum. Aynı zamanda, analiz etme ve kendileri için bir bakış açısı bulma yeteneğine sahip olmalılar, kararlı, keskin, nüfuz edici ve net bir dünya görüşü, böylece herkesin içinden hedefe bakabilsinler – hedef nerede? Ancak o zaman çevrelerindeki her şeyi doğru bir şekilde kullanabilirler.

Bu, eğitimde henüz mevcut değil. Ancak yeni nesilde gördüğümüz egoizm, buna yaklaştığımızın umudunu veriyor. Ve onlar kitle iletişim araçlarında ve toplumda iktidara geldiklerinde, o zamana kadar onların Kabala’nın tam olarak yaşamın amacını aramak ve onu gerçekleştirmek için bir araç olduğunu anlamalarına yardımcı olabileceğimizi düşünüyorum.

Filed under: Çocuk, Kabala, Maneviyat, Toplum - Asi Bir Nesil için yorumlar kapalı

Tüm zamanlar boyunca, tüm halklar arasında var olmuş olan bütün olumsuzlukların, aslında yalnızca birbirimizden uzaklaşmamızdan ve tam tersine nasıl yakınlaşmamız gerektiğini anlayamamamızdan kaynaklanan acılar olduğuna henüz ikna olacağız. Ve şimdi bütün bu acılar içimizde tezahür edecek ve bizi bağ kurmaya doğru itecek. O zaman onlara minnettar olacağız ve dünyada yalnızca mutluluk olduğunu ve ışığa doğru tek bir hareket olduğunu anlayacağız.

Soru: Ve bu oluyor mu?

Cevap: Zaten oluyor.

Soru: Olan her şey, mutluluk ve ışığa doğru bir hareket mi?

Cevap: Evet, olan her şey.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Işığa Doğru Harekete Nasıl Başlanır? için yorumlar kapalı

Soru: Çabamı doğru şekilde uygulayıp uygulamadığımı nasıl kontrol edebilirim?

Cevap: Çabanızın doğru olup olmadığını kontrol etmenin birçok yolu vardır. Her şeyden önce, istiyor musunuz istemiyor musunuz? Genellikle istemediğiniz şey doğru olan olabilir. İkincisi, dostlarınızın gözünde saygı görüp görmediği.  Temel kaynaklarda yazılanlarla ve öğretmenin söyledikleriyle karşılaştırarak kontrol edin.

Mahsom’dan önce, kendimizi inceleyip değerlendirebileceğimiz net bir sistemimiz yoktur. Aslında sorduğunuz şey, kendinizi kontrol edebileceğiniz ve ona ne ölçüde uyduğunuzu ya da tam tersine ne ölçüde uymadığınızı görebileceğiniz o standardın nerede olduğudur.

Manevi dünyaya girmeden önce bu size ifşa edilmez. Bu yüzden buna “gizlenme” denir.

Ancak kendinizi alma arzunuzla, grupla ve öğretmenle olan ilişkiniz açısından değerlendirebilirsiniz; en azından bu şekilde kendinizi test edebilirsiniz. Boşuna denmemiştir: “Ölüm gününe kadar kendine güvenme.” Egoizminiz ölmediği sürece hata yapabilirsiniz — korkunç, aptalca hatalar; hatta en basit olanları bile. Ve işte ilginç olan budur.

Sanki aynı durumlarda, çok basit göründükleri hâlde, tekrar tekrar hata yaparsınız. Bu nasıl olabilir? Bu kadar büyük şeylerden geçtiniz, kafanız karışmadı, bir şekilde üstesinden geldiniz; ama birdenbire yine saçma bir hatanın içine mi düştünüz?

İşte durum böyle. Dereceleri bilmiyoruz. Bize her derece böyleymiş gibi görünür. Hayır. Onlar size çok basit, çok doğal bir biçimde görünebilir. Birdenbire, annesini kaybettiği için ayakta durup ağlayan bir bebek gibi olursunuz.

Mahsom’dan önceki tüm dönemler böyledir. Ondan sonra ise her şey perdeye, Yaradan’la ne ölçüde bütünleştiğinize bağlıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kendimi Nasıl Kontrol Edebilirim? için yorumlar kapalı