Yorum: Bülbül her gece bir güle şarkı söylermiş. Bir gün gül sormuş: “Neden bana şarkı söylüyorsun?” Bülbül cevap vermiş: “Çünkü sen çok güzelsin.” Gül düşünmüş ve şöyle demiş: “Ama ben seni dikenlerimle, sivri uçlarımla dürtüyorum.” “İşte senin güzelliğin bu,” demiş bülbül, “Dikenler olmasaydı bu kadar güzel olamazdın.”

Cevabım: Belli ki bülbül…

Soru: Aşık mı?

Cevap: Evet, şarkı söyleyebiliyor ve ıslık çalabiliyor.

Soru: Lütfen söyleyin, dikenler neden güzellik katar? Neden bülbül için güzelliğini arttırırlar?

Cevap: Çünkü o seviyor.

Soru: Diken batırılmayı seviyor mu?

Cevap: Seviyor ve bu nedenle dikenleri bile seviyor.

Soru: Yani aşkın gözü kör mü?

Cevap: Kör değildir, her şeyi eşitler.

Soru: Sizce dikensiz, sürekli sevgi ve dostluk içinde bir evlilik mümkün mü?

Cevap: İki aptal bir araya gelir ve nasıl yaşayacaklarına bir şekilde kendi aralarında karar verirlerse, elbette hayal kurabilirler.

Soru: Ama hayat dikenlerle devam eder mi?

Cevap: Evet, kesinlikle.

Yorum: Yani siz böyle yaşamanın imkânsız olduğunu düşünüyorsunuz.

Cevabım: Hayır, elbette değil. Biz ne için yaşıyoruz? Dikenlerle nasıl yaşanacağını öğrenmek için yaşıyoruz. Eğer herkes egoistse, o zaman ne olabilir? Kendilerini barışçıl ve bilgece yaşamaya zorlamanın daha iyi olduğunu anlamak için özel bir bilgeliğe sahip olmalıdırlar.

Soru: Dikenlerin üstünde mi?

Cevap: Dikenlerin üstünde.

Soru: Ama dikenler olmak zorunda mı?

Cevap: Evet.

Soru: Lütfen bana dikenli bir eşi nasıl seveceğimi söyler misiniz? Dikenleri var, sizi aşağılıyor. Bu sizin için böyledir. Sizi aşağı çekiyor ve sizinle alay ediyor. Bu nasıl olabilir? Ancak siz bunun hala mümkün olduğunu söylüyorsunuz.

Cevap: Onu anlamak zorundasınız. Onun belli bir çocukluğu, belli bir yetiştirilme tarzı ve karakter özellikleri vardı. Bence bu şekilde iğnelenmeye konsantre olmamalısınız.

Soru: Bu nedenleri anlamak bana ne kazandıracak? Acı içindeyim.

Cevap: Hayır, tüm bunların onun kontrol edemediği doğal tepkileri olduğunu anlamaya başlayacaksınız.

Soru: Her şeyi sevgiyle örtebilir miyim? “Sevgiyle örtmek” dedikleri şey bu mu?

Cevap: Evet, sevgi bütün kusurları örter.

Soru: Lütfen bize söyleyin, yapay olarak “dikenler” yaratabilir miyiz? Sizin de dediğiniz gibi “dikensiz” bir çifti ele alalım. “Dikenleri” canlandırabilir miyim?

Cevap: Evet.

Soru: Sevgiyi arttırmak için mi?

Cevap: Bunun için bilge olmanız gerekir.

Soru: Siz buna bilgelik mi diyorsunuz?

Cevap: Eğer biri diğerinin zayıflığını, bu zayıflıkların aralarında daha büyük bir temasa yol açması için kullanırsa, bu bilgeliktir.

Soru: Yani daha fazla temas kurabilmemiz ve aramızdaki sevginin bir şekilde artması için bir tür “diken” ortaya koymak istersem, tüm bunlar gerekli midir?

Cevap: Elbette.

Soru: Genel bir soru soracağım. Biz genellikle her şeyi küresel düzeye kadar açıklıyoruz. Kişinin bir ülkede yaşadığını merak ediyorum. Bu ülke vergilerle, savaşlarla, yoksullukla, her türlü aşağılanmayla her zaman insanlara dikenlerini batırıyor. Ama kişi orada yaşamaya devam ediyor ve buranın güzel olduğunu, burayı sevdiğini ve buranın onun vatanı olduğunu söylüyor. Bu nedir?

Cevap: Yani onu seviyor. Yani her şey görünüşte öyle olsa bile o böyle hissediyor.

Soru: Bunu hissediyor mu?

Cevap: Evet, her şeyin kötü, iğrenç, zalim ve benzeri olduğunu hisseder; yine de derinlerde ona bağlıdır ve onu sever.

Soru: O zaman sevgi kavramını tekrar açıklayabilir misiniz? Şimdi “seviyor” dediniz. Bu ne anlama geliyor?

Cevap: Sevgi, her şeye rağmen, biriyle diğeri arasındaki tüm ilişkilerde – bu bir erkek, bir ülke, bir kadın, bir aile, ne olursa olsun fark etmez – sevgi, başka bir kişinin modülüne değer verdiğiniz zamandır. Matematikte artı mı eksi mi olduğunu hesaba katmadığınız zamanki gibi.

Soru: Bu şekilde yaşamak mümkün mü?

Cevap: Bazen bunun mümkün olduğunu görüyorum. Ve buna aşk deniyor.

Filed under: Çiftler, Kabala, Maneviyat, Sevgi - Dikenlerle Dolu Bir Eşle Yaşamayı Öğrenmek için yorumlar kapalı

Soru: “Kendine bir Rav yap” ilkesi “kendine bir dost satın al” ilkesi ile nasıl uygulanabilir?

Cevap: Eğer bir dostumu Rav (öğretmen) yaparsam, böylece onu kendimden daha yüce biri yapmayı öğrenirim.

Herkesin benden üstün olduğunu hissedene kadar devam ederim.

Dostlarımın önünde iptal olmanın doğru yolu, onlara başımı eğdiğimde, onları kendimden üstün gördüğümde ve bu nedenle onlardan öğrenebildiğimde ve söylediklerini daha yüksek bir şey olarak kabul ettiğimde olur.

Yani denilen şudur: kendinize bir Rav yapın ve bu şekilde ilerleyeceksiniz.

Bu en doğru koşuldur. Eğer her kişi kendini diğerlerinden daha aşağıda görürse, herkesten öğrenir.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat - Herkesten Öğrenin için yorumlar kapalı

Soru: Hepimiz bilgilerimizi doğru kaynaklardan, derslerden ve çalıştaylardan alıyoruz. Bir dostumuzu yüceltmek, onu küçümsemeden desteklemek için ne ekleyebilir veya ne çıkarabiliriz?

Cevap: Belki de eklememiz ya da çıkarmanız gereken hiçbir şey yoktur. Eğer yakınlaşmak için çaba gösterirsek, o zaman gerçekten birleşmiş bir Kli oluştururuz.

Birbirimize yaklaştıkça, Yaradan’a yaklaşırız ve O’nun onlumuzdan tam olarak ne istediğini anlayabiliriz.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat - Yakınlık Neye Yol Açar? için yorumlar kapalı

Soru: Taştan kalpleri nasıl kırarız?

Cevap: Tüm dostlarınızı ortak bir bağa çekmeniz gerekir. Onun içinde bulunduğunuz zaman, bu bağı içinde taşların eridiği kaynar bir banyo gibi yapmaya çalışmalısınız.

Taşlar tüm dostlarınızın kalpleridir. Birlikte kaynayarak erirler ve tek bir büyük taş haline gelirler. Bu süreçten geçmeliyiz.

Manevi gelişimimizi hızlandırmak için birbirimize mümkün olduğunca yakın olmamız gerekir. En iyisi tek bir kalbe sıkışmak ve ondan Yaradan’dan talepte bulunmaktır.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat - Taştan Kalpleri Eritin için yorumlar kapalı

Sevgi, dışarıda yemek yerken birine patates kızartmanızın çoğunu verip onun da size patates kızartmasından vermesini beklememenizdir (Chrissy, Yaş 6).

Soru: Bu sevgi midir?

Cevap: Evet, sevgidir.

Soru: Neden, bunu bir çocuğa açıklar gibi açıklayabilir misiniz?

Cevap: Çünkü kendi sevdiği bir şeyi başkasına veriyor. Ona sahip olmak kendisini iyi hissettiriyor ama onu veriyor.

Soru: Bu basit bir cevap mı? Onu gerçekten yemek istiyorum ama arkadaşıma veriyorum. Ve buna sevgi mi deniyor?

Cevap: Evet, bu sevgidir.

Yorum: Sevginin ne olduğu sorulan bir grup çocuktan gelen bir başka cevap:

Sevgi, yorgun olduğunuzda sizi gülümseten şeydir (Terri, Yaş 4).

Cevabım: Bu da sevgidir. Çünkü bunu yaparak başka bir insanı yüceltiyor, yükseltiyor, kendi iradesi dışında iyi hissetmesini sağlıyorsunuz.

Soru: Yani bunu başka bir kişi için gülümsemekle mi ilişkilendiriyorsunuz?

Cevap: Evet.

Sevgi, bir çocuğa tişörtünü beğendiğini söylediğinde onun her gün o tişörtü giymesidir (Noelle, Yaş 7).

Cevabım: Bu daha çok gömleği giyen çocuğun iltifat eden kişiye duyduğu sevgiden bahsediyor.

Soru: Bu sevgi neden?

Cevap: Çünkü gömleği giyen çocuk, onu seveni memnun etmek ister.

İçten olmadığınız sürece ‘seni seviyorum’ dememelisiniz. Ama eğer içten söylüyorsanız, bunu çok söylemelisiniz. İnsanlar unutur (Jessica, Yaş 8).

Cevabım: Böyle bir davranışın bir çocuğa öğretilmesi gerektiğini düşünmüyorum.

Soru: Ama bu çocuğun cevabı, sekiz yaşında bir çocuğun. Yani sevmiyorsanız, sevdiğinizi mi söylemelisiniz?

Cevap: Hayır, yalan söylememelisiniz.

Soru: Ve eğer seviyorsanız, sevdiğinizi söylemeli misiniz?

Cevap: Muhtemelen evet ama bence bu durumda bile tamamen değil.

Yorum: Leo Buscaglia tarafından değerlendirilen en şefkatli çocuğu bulma yarışmasının galibi, yan komşusu yakın zamanda eşini kaybetmiş yaşlı bir beyefendi olan, dört yaşındaki bir çocuktu. Adamın ağladığını gören küçük çocuk komşusunun bahçesine girmiş, kucağına tırmanmış ve orada öylece oturmuş. Annesi çocuğa komşusuna ne söylediğini sorduğunda, çocuk cevap vermiş: “Hiçbir şey. Sadece ağlamasına yardım ettim.”

Cevabım: Bunlar dört yaşındaki bir çocuk için biraz inanılmaz hikayeler.

Soru: Ama birinin ağlamasına yardım etmek, bu şefkat anı hakkında ne düşünüyorsunuz?

Cevap: Bu iyi bir şey.

Soru: Gerçekten yardımcı oluyor mu?

Cevap: Elbette yardımcı oluyor!

Soru: Yani çocuk oturuyor, size bakıyor ve sizinle birlikte ağlıyor mu?

Cevap: Evet, ama bu çok fazla. Bu biraz gerçek dışı.

Soru: Anlıyorum. İşte bir soru: tüm bunlar daha sonra nereye gidiyor? Tüm bu cevaplar bile – çocuksu bir saflık içeriyorlar. Bunlar nereye gidiyor? Nasıl nefret edenlere, savaşçılara, katillere, suçlulara dönüşüyoruz? İçimizdeki çocuk nereye gidiyor? Böyle büyüyen bu çocuk?

Cevap: Egoizm büyür ve var olan her şeyi tüketir.

Soru: Ve bu kadar mı?

Cevap: Bu kadar.

Soru: Bu çocuk içimizde mi kalıyor yoksa o da…?

Cevap: Anti-egoist olarak gelişmeye başlamak, içimizdeki bu egoyu bastırmak için bir olasılık var.

Soru: Bu çocuğa biraz da olsa geri dönebilir miyiz?

Cevap: Evet, ama artık çocuk olmayacağız.

Soru: O zaman yetişkin bir çocuk mu olur?

Cevap: Evet.

Soru: Yaşlı bir adamın çocuk gibi olduğunu söylediğinizde. Bilge bir kişi çocuk gibidir. Bunu söylerken ne demek istiyorsunuz? Çocuk içimizde ölmez, kalır mı?

Cevap: Evet, çocuk içimizde ölmez ve kalır çünkü doğayı ve yaşamı çocuklar gibi doğrudan deneyimlemeyi arzularız.

Soru: Bu cevaplarda bu doğallık var mı?

Cevap: Evet, var.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Sevgi - Sevgi Budur için yorumlar kapalı

Soru: Dostlar çok farklı görüşlere sahip olduğunda, bu onluda sorunlara neden olur. Onludaki sorunları çözmek için doğru yaklaşım nedir?

Cevap: Herkes kendi görüşünü muhafaza edebilir. Bu kimseyi rahatsız etmez. Ancak aynı zamanda, kişi onludaki bağa ve bağın içinde Yaradan’ın ifşasına odaklanmalı.

Hiçbir zaman görüşlerinizi uyumlu hale getiremezsiniz. Aynı şekilde düşünüyor gibi görünseniz bile, düşüncelerinizi kontrol edemezsiniz. Bir süreliğine aynı gibi gelebilir ama bundan fazlası olmaz.

Filed under: 10'lu Gruplar, Dost, Kabala - Onluda Farklı Görüşler Olduğunda için yorumlar kapalı

Soru: Kendimi sık sık gruba gitmek istemediğim ya da dağıtım yapmak istemediğim bir düşüş koşulunda buluyorum. Ancak beni sürekli geri getirdiği için onlunun tek kurtuluşum olduğunu hissediyorum.

Cevap: Bu çok iyi. Bu duyguların her ikisi de Yaradan tarafından verilir. O sizi daha da fazla onlunun dışına itecek ve onlu da sanki sizi bir hapishaneden ya da içinde boğulmakta olduğunuz günlük yaşamın çalkantılı nehrinden çekip çıkarır gibi bağda kalmanıza yardımcı olacaktır.

Yani her şey yolunda; sadece daha fazla çaba göstermeniz gerekiyor.

Filed under: 10'lu Gruplar, Kabala, Maneviyat - Onlu Bağda Kalmanıza Yardımcı Olur için yorumlar kapalı

Soru: Onlunun doğru algılanışı nedir?

Cevap: Onlunun doğru algılanışı, Yaradan’ın içinde ikamet ettiği tek ve birleşik bir bütün halinde birleştiklerini hayal etmeye başladığım zamandır. Yani, ihsan etme ve sevgi niteliği onları birbirine bağlar ve içlerinde ifşa olur. Bu yapı ruhun Yaradan’la olan bağıdır.

Eğer bunu bu şekilde hayal eder ve buna dahil olmayı arzularsam, bu benim için bir pusula gibi, gelişimimde doğru bir yön gibi olur.

Filed under: 10'lu Gruplar, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Gelişim İçin Bir Pusula için yorumlar kapalı

Soru: Çalışmamızı geliştirmek için onludaki içsel çelişkileri dile getirmeli miyim?

Cevap: Hayır, dile getirmemelisiniz. Ancak makalelerden ilgili alıntıları okuduğunuzda bu konuyu tartışabilirsiniz. O zaman kişisel durumlarınız hakkında değil, makalelerde bu konuda yazılanlar hakkında kendiniz için konuşabilirsiniz.

Soru: Peki çelişkiler yoksa, bu çalışmanın durma noktasına geldiğinin bir göstergesi midir?

Cevap: Eğer çelişkiler yoksa, bu çok kötüdür. Eğer Yaradan’la günde birkaç kez kavga etmiyorsanız, O’nunla sorunlarınız var demektir. Kişi Yaradan’dan memnun olmadığını, O’nun yönetimiyle hemfikir olmadığını, her şeyin yanlış olduğunu ve farklı olması gerektiğini hissetmelidir.

Tüm bunlar ona Yaradan tarafından gönderilir, böylece kişi tüm bu duygularını haklı çıkarmasına yardım etmesi için O’na yalvarır. O zaman kişi, erdemli olur ve Yaradan’ı haklı çıkarır.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Eğer Çelişkiler Yoksa için yorumlar kapalı

Soru: Eğer kişi layık değilse, yukarıdan aşağıya atılacağı yazılıdır. Bu ne demektir ve kişi bu koşulun üstesinden nasıl gelebilir?

Cevap: Layık değil demek, bir insanın sahip olduğu eğilimlerle, egoizminden ihsan etme ve sevgi niteliğine yükselemeyeceği anlamına gelir.

Soru: Bunun olmaması için bir önlem var mıdır?

Cevap: Önlemek çok basittir; koşullarımıza değer vermemiz ve onları ihmal etmememiz gerekir.

Herhangi bir koşulda, düşseniz bile, yükselmek için bir yol aramalısınız. Burada Yaradan’a bir talep, bir dua gereklidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Eğer Kişi Layık Değilse… için yorumlar kapalı