Soru: Mantık ötesi inançta, mantık nedir?

Cevap: Mantık ötesi inançta, üst olanın mantığı vardır. Alt olanın mantığı, dünyaya kendi aklım ve hislerim aracılığıyla baktığım ve böylece var olmamdır. Ancak bu şekilde, sadece kendi seviyemde bir düzlemde ilerlerim ve asla onun üzerine yükselemem.

Buna, mantık altı inanç ya da mantık içinde inanç denir ve inanç, ihsan etme niteliği, mantık ötesi değildir ve eylemlerimi belirlemez.

Mantık ötesi inançta, sanki gözlüklerimi gözlerimden çıkarıyor ve üsttekinin dışında bir şey görmüyormuşum gibidir. O’nun istediği her şeyde üste katılmaya hazırım.

O’na yapışmanın gücü aracılığıyla, O’nun hissiyatını ve O’nun bilgisini edinmek istiyorum. Bu eylemde, kendimi tamamen iptal etmeye, kendi “ayarlarımdan” ayrılmaya hazırım.

O’nun derecesine ulaştığımda, daha önce sahip olduklarımın üzerinde olan O’nun inancına (O’nun ihsan etme niteliğine) ve bilgisine zaten sahip olurum.

Daha büyük bir ihsan etme gücüyle, aynı zamanda üst aklı da edinirim. Buna, önceki mantık ötesi inanç denir. Bu şekilde daha yüksek bir dereceye ulaşırım.

Bu nedenle, mantık ötesi inançla yürüyenler aslında aklı da ekler; çünkü yeni algı kapları edinirler, zira akıl, edinim ve Hohma ışığı ancak Hasadim ışığı (ihsan etme, inanç) içinde yayılır.

Ve hayvansal bir zihin içinde kendi mantıklarının ötesine geçemeyenler, bulundukları duruma tutunup kalırlar; daha fazlasını istemezler ve daha yüksek bir derecenin önünde, öğretmenin önünde kendi görüşlerini iptal edemezler, bu yüzden hiçbir şey edinemezler ve hayvan olarak kalırlar.

Onlar kendi mantıklarının sınırları içinde zeki ve akıllı olabilirler, ancak üst bilgelik diye bir şeyin var olduğunu bile anlayamazlar. Sonuçta üst bilgelik, her zaman sanki altında hiçbir temeli yokmuş gibi görünür.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Üst Mantık için yorumlar kapalı