Soru: İhsan edişe acı veya ıstırap çekmeden geçmek mümkün mü?

Cevap: Evet, bu geçiş çevrenin etkisi altında gerçekleşirse, acı çekmeden mümkündür.

Çevre, bende herhangi bir hedefe yönelik özlem uyandırabilir; hatta en gerçekçi olmayana bile. Etrafımdaki herkes bunu düşünürse, ben de buna yönelmeye başlarım.

Ve sonra, çevremdekiler böyle düşündüğü ve davrandığı sürece, bugün egoistçe alma yerine ihsan etme niteliğini büyük bir ödül olarak değerli görmek benim için hiç de zor olmayacaktır.

Kişi bir bilgisayar gibidir ve toplum içindeki eski programı silebilir, yeni verilerle yeni, daha gelişmiş bir programı kurabilir ve bu olurken, ben ilerlerim.

Zekâya sadece beni manevi yola yönlendirenleri takip etmek için ihtiyacım var. Onları takip etmek o kadar basit değil çünkü bunu yaparken robot olmuyorsunuz, aksine büyüyorsunuz!

Manevi yolu takip etme yeteneğinize engel olan; cansız, bitkisel, hayvansal ve insani tüm seviyelerde size sürekli olarak engeller ve rahatsızlıklar verilir.

Ve manevi rehberi takip edebilmek için kendinizi devasa egoizminizin zirvesinden indirmelisiniz. Bu nedenle, kişinin egoizminin tüm planlarını ve kurnaz numaralarını çözebilmek için büyük bir zekâya sahip olması gerekir ve onu takip etmek yerine mantık ötesine geçip rehberi takip etmesi gerekir.

Bize öyle koşullar gönderilir, o kadar kafa karışıklığı yaşarız ki onları ihmal etmeye, hatta onlardan nefret etmeye başlarız. Fakat eğer bunun üzerine çıkabilir ve kendinizi “hiçlik,” “erdemlilerin ayakları altındaki toz” hâline getirebilirseniz, işte o zaman manevi yolda erdemli olanı takip ediyorsunuz demektir.

Anlaşılan o ki, siz de yücesiniz, tıpkı onun gibisiniz. Sonuçta, onun aklındaki her şeyi onun aracılığıyla alıyorsunuz; bunu da Yaradan’dan alıyorsunuz.

İnsanların Musa’yı bir sürünün çobanını takip etmesi gibi takip ettiği söylendiğinde, bu onların hayvanlar gibi peşinden gittikleri anlamına gelmez. Bu, kendinizi öğretmenin, Musa’nın önünde iptal ettiğiniz ve onun aracılığıyla da Yaradan’ın önünde iptal ettiğiniz özel bir ilerleme şeklidir.

İnsanlara duyulan sevgi aracılığıyla Yaradan sevgisine geldiğimiz gibi, burada da kendimizi başka hiçbir yolla değiştiremeyiz. Önceki formunuzu dönüştürür ve Yaradan’a benzer yeni bir form edinirsiniz.

Bu sözlerde hiçbir küçümseme yoktur. Manevi dünyada, Asiya, Yetzira, Beria ve Atzilut dünyalarının zirvesinde Klipot’a karşı kendinizi iptal eder ve öğretmeni takip ederseniz, bu dünyaların zirvesine yükselirsiniz. Burada sadece, size gönderilen (ortaya çıkan) engellere karşı direncinizin büyüklüğünden bahseder.

Buna mantık ötesi inançla gitmek denir çünkü manevi öğretmenin bilgisine sahip değilim ve ona karşı kendimi iptal ederim, mantığımı iptal ederim ve ondan yeni bilgi, daha yüksek dereceli bilgi—inanç bilgisi alırım.

Onun manevi Partzuf’unun alt kısmı, AHP, benim içime iner ve egoist arzumda karanlık olarak görünse de ben bu karanlığı kendim için ışık olarak kabul ederim. Bu şekilde manevi yolda ilerleyebilirim.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Üst Olanın Aklını Nasıl Edinirim? için yorumlar kapalı