Eğitime yatırım yapmalıyız. Sadece eğitime! Yoksa dünyada hiçbir şey değişmeyecektir.

Soru: Bir insan için en saygın mesleğin eğitimcilik olduğunu mu söylüyorsunuz?

Cevap: Evet.

Soru: İnsan başkalarında ne yetiştirir?

Cevap: İnsanlara yaratılış düşüncesinin ne olduğunu mümkün olan her şekilde açıklamalıdır. İnsan ancak yaratılış düşüncesini gerçekleştirerek mutluluğa ulaşabilir.

Soru: “Yaratılış düşüncesi” derken neyi kastediyorsunuz? Kişi bu yaratılış düşüncesini edinmeli midir?

Cevap: O bunu edinmelidir.

Soru: Eğitimcinin kendisi mi?

Cevap: Evet.

Soru: Sonra bunu başkalarına mı aktarmalıdır?

Cevap: Evet.

Soru: Yaratılış düşüncesi nedir ve insanlara ne iletmelidir?

Cevap: İnsan, başkalarına iyilik yaptığında tatmin olur ve sevinir.

Soru: İyilik yapmaktan neyi kastediyorsunuz?

Cevap: İyilik yapmak, karşı tarafı arzuladığı şeylerle doldurmak demektir.

Yorum: Ama insanın birçok farklı arzusu vardır.

Cevabım: Hayır! Bu, yetiştirilme tarzına bağlıdır. Kişi, normal, asgari bir tatminle yetinecek şekilde eğitilmelidir.

Soru: Bunu açıklığa kavuşturmamız gerekiyor. Bir insanı makul istekleri olacak şekilde eğitmek, büyük bir şeye, milyarlara vb. ihtiyaç duymamasını sağlamak mıdır? Peki ya sonra? Ben de böyle, gerekli olanla yaşıyorum.

Cevap: Ve başkaları da buna gelirse, bu en büyük mutluluk olurdu.

Soru: İnsanların ihtiyaçlarından mutlu olması, daha fazlasını veya ötesini talep etmemeleri midir? Doğru eğitim dediğiniz şey bu mu?

Cevap: Evet.

Soru: Daha açık bir şey söylemek ister misin, yüce bir şey?

Cevap: Ekmeği kestiğimde, onu dilimliyorum. Bu ilk dilimdir.

Yorum: O zaman ilk dilimde duracağız.

Filed under: Eğitim, Kabala, Maneviyat | Eğitimin İlk Dilimi için yorumlar kapalı