Soru: Bir grup anayasasına duyulan ihtiyaçtan bahsettik. Bunu formüle etmenin en iyi yolu nedir?

Cevap: Hiçbir çabanın, paranın ya da başka hiçbir şeyin grubumuzu ileriye taşıyacak ortak duygunun ortaya çıkmasına yol açmayacağı bizim için açık olmalıdır.

Bu ortak duyguya karşılıklı garanti (Arvut) denir, çünkü bu basitçe her bir kişinin hiçbir şeyden yoksun kalmayacağından emin olduğu bir duygudur çünkü herkes onu sever.

Tıpkı bir çocuğun, iyi ya da kötü olsun, ebeveynlerinin hiç şüphesiz kendisiyle ilgileneceğinden ve ona her şeyi vereceğinden emin olması gibi. Bu bir psikoloji meselesidir, bir duygu meselesidir, gerçek bir uygulama meselesi değildir.

Elbette grup bunu kendi başına sağlayamaz çünkü bu üst ışığın etkisinin bir sonucudur. Ancak bunun olmasını arzulamalı ve bunun olmasına gayret etmeliyiz.

Filed under: Arvut, Birlik, Grup, Kabala - Karşılıklı Garanti – Başkalarını Düşünmek için yorumlar kapalı

Onlularla çalışma Rabbi Şimon’dan gelir. Kabala’ya göre, çalışma İbrahim’le başlamıştır ama yine de bu Kabala’nın gerçek bir pratik bilim haline geldiği Ari’den itibaren esas enkarnasyonunu almıştır.

Rabaş bunu çok detaylı bir şekilde anlatmıştır. Diğer Kabalistler ondan önce bu konuda yazmışlardı. Tora her yerde insanlar arasında birlik olması gerektiğini belirtir, çünkü Adem’in parçalanmış ruhunu ancak birlik içinde bir araya getirebiliriz.

Manevi koşulları algılamaya başlamak için iki kişi bile yeterlidir, çünkü karşınızda sizinle aynı hedefe sahip, sizin gibi başka bir egoist olmalıdır.

Çalışmamız sadece kendi aramızda bize uygun, Yaradan’a benzer ve aramızda açılmaya başlayabilecek bir bağ şekli bulmaya dayanır ve bunun içinde O’nun yaklaşımını hissedeceğiz.

Onluda birbirimize ne kadar yakınlaşırsak, bencilliğin o kadar üstüne çıkar ve iki katlı bir sandviç inşa ederiz: en altta nefret ve onun üstünde sevgi ya da en altta kayıtsızlık ve en üstte en azından bir tür bağ. Ve egoist özellik ile ihsan etme özelliği arasındaki bu sandviçte, Yaradan’ı her iki niteliğin de kaynağı olarak ifşa ederiz.

Filed under: 10'lu Gruplar, Birlik, Kabala, Maneviyat - Doğru İletişim Biçimini Bulun için yorumlar kapalı

Evrende işleyen yalnızca iki güç vardır.  Egoist olan şu anda içinde bulunduğumuz güçtür. Bu yapay ve hayalidir ve aslında yoktur, çünkü sadece Yaradan’ın “O’ndan başkası yoktur” niteliğinin bir yansımasıdır.

O’ndan başka hiçbir şeyin olmadığını belirlemek için, zıt bir şey vardır, çünkü yaratılış sadece karanlıktan aydınlığa, kötülükten iyiliğe vb. ulaşabilecek şekilde yapılmıştır. Aksi takdirde tek bir etki, eylem veya nitelik hissedemezdik.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat - İki Gücün Etkisi için yorumlar kapalı

Bir grup, Yaradan’a bağlılık adı verilen bir amaca ulaşmak için bir tür anlaşmaya varan insanlardır. Bu potansiyel bir anlaşmadır. Henüz bunu başarmamışlardır, hatta bu konuda hemfikir bile değillerdir, ancak kendileri için bunun aslında bir amaç olduğuna karar verirler.

Otantik kaynakların söylediği budur ve biz de bunun böyle olması gerektiğini düşünüyoruz. O halde kendi içimizde bazı mekanizmalar, bazı çalışma seviyeleri oluşturmaya başlayalım ve amaca yaklaşmamıza yardımcı olmak için çaba sarf edelim.

Elbette eninde sonunda ilerlemenin ancak Adam HaRishon’un tüm parçalarını ıslah eden, düzenleyen ve birbirine bağlayan ışığın yardımıyla gerçekleştiğini göreceğiz.

Tüm eylemlerimizi kendimize ne kadar ıslah eden ışık çekebileceğimize göre belirleyeceğiz.

Buna göre, eylemler az ya da çok önemli olacak, her zaman düşünmeniz gerekenler ve her zaman düşünemeyecekleriniz olacak.

Her seferinde farklı bir ifşa, farklı bir araç anlayışı, ama her zaman doğru idrak söz konusudur. Bu, ışığın Kelim’i kontrol etmesi ve ıslah etmesinden ibarettir; biz ise bunu en faydalı şekilde başaracak eylemler aracılığıyla onu çekmeliyiz.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Amaca Nasıl Daha Fazla Yaklaşabiliriz? için yorumlar kapalı

Zamanımızda, Kabalistik bilgiyi yaymak en büyük ve en önemli koşul haline gelmiştir. Yaradan tüm Kli’nin, kesinlikle tümünün ıslahını beklemektedir.

Ve sadece başkalarına vermek, başkalarını yakınlaştırmak için çabaladığınız ölçüde, ihsan için çalıştığınızı söyleyebilirsiniz. Dağıtım dışındaki tüm diğer eylemleriniz, nereden bakarsanız bakın, yine de egoistçedir.

Biz sadece insanlara birlik olmaları gerektiğini söylemek için dağıtım yapıyoruz.

İnsanlar için birlik daha iyi, daha güvenli, daha keyifli bir yaşam anlamına gelir. Ama bizim için birlik, ortak Kli’nin parçalanmış parçalarını Yaradan’a yaklaştırmak anlamına gelir. Mekanik birlik ölçüsünde, üst ışık onları etkiler ve böylece daha da fazla birleşmelerine yardımcı olur.

İnsanlar için bunun bir önemi yoktur. Onlar için önemli olan bunun iyi geleceklerini garanti altına almasıdır. Dünyaya aktarmamız gereken şey de budur. Bugün dünyanın umutsuzca birliğe ihtiyacı var! Küresel dünya tamamen bölünmüş ve parçalanmış durumda. Bu korkunç bir durum!

Size tek bir şey söyleyeceğim: şu anda bunu hafife alıyorsunuz, ancak inişler, çıkışlar ve bunların her birinin alacağı zaman, yalnızca halka, kitlelere ulaşma gücümüze bağlıdır.

Filed under: Birlik, Dağıtım, Dünya, Kabala, Maneviyat - Dünyaya Ne Anlatmamız Gerekiyor? için yorumlar kapalı

Soru: Manevi inzivanın fiziksel inzivadan farkı nedir? Biri ve diğeri aracılığıyla ne gibi sonuçlar elde edilebilir?

Cevap: Fiziksel olarak yalnız kalırsam, herhangi bir yönde, gerçekle ve gerçek amaçla tamamen ilgisiz herhangi bir düşünce bana gelebilir. Ama bir grup içindeysem, ortak bir amacımız var demektir.

Her birimizin grubun önünde kendini iptal ettiği özel bir çalışma için kendimizi ayırırız ve sonra ayrı bireyler yerine, yeni bir birleşik organizmaya, “grup” adı verilen yeni bir kişiliğe dönüşürüz.

Bu bizi çölün ya da gökyüzünün doğasına benzetir çünkü sıfırlar haline geliriz ve yaşamın amacına ulaşmak için bir araya geliriz ama esasen kendimize ait hiçbir şeyimiz yoktur. Bu koşulda, kendimizden bir kişinin değil, onlunun tamamının arzusunu hazırlarız. Her biri diğerleriyle sanki kendisini bir sıfır olarak görüyormuş gibi ilişki kurar.

Soru: Bunun bir kişinin değil de onlunun arzusu olması neden önemlidir?

Cevap: Tek bir kişi sıfır olamaz, kişi kendini kime göre bu şekilde düşünebilir? Kendimi tek başıma inzivaya çekersem, kendimle kalırım. İnzivaya çekilmek, kişinin kendisinden, kendi sınırlarının ötesine kaçması anlamına gelir. Bir insan bunu tek başına nasıl yapabilir?

Sanki kendimi terk edip başkalarına katılıyorum. Bu benim egoizmimden çıkmak ve kendi dışımdaki bir şeyi algılamak için tek fırsatım. On kişi birlikte böyle bir çaba gösterdiğinde, manevi bir kap, çölün özünü ya da gökyüzünün özünü algılayabilecek ortak bir arzu haline gelirler.

Kendilerinden çıkarlar, egoizmlerini iptal ederler ve birbirleriyle birleşirler. Birliklerinin merkezi yeni bir varlık, yaşamın özünü algılayabilen bir ihsan etme niteliği haline gelir. İnzivanın amacı buydu: hayatın anlamını bulmak.

Ancak kişi tek başına inzivaya çekilirse, yaşamın anlamını ifşa edemeyecektir; en fazla bir kitap yazacak ve maddi bir şey hakkında düşünecektir. Hiçbir manevi edinim olmayacaktır çünkü kendilerinden çıkmamışlardır.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat - Kendinle Baş Başa, Bölüm 3 için yorumlar kapalı

Soru: Karşılıklı garantiyi, onu arzulamaya başladığımız andan ifşa olduğu ana kadar hangi güç korur?

Cevap: Siz koruyorsunuz. Grubun kendisi korur. Korumak ne demektir? Zorunluluk hissidir! Bunun dışında hiçbir şey yoktur.

O zaman şu soru ortaya çıkıyor: Karşılıklı garantinin gerekliliği duygusunu korumaya yardımcı olan şey nedir ki bu duygu her zaman en temel şey olarak gözlerimin önünde kalsın? Bu gruptur! Peki grup, biz bu konuda konuşmayı bitirdikten bir dakika sonra, çeyrek saat sonra düşmekten ve bunu unutmaktan nasıl kaçınabilir? Dua! Peki dua nedir? Ortak bir arzu!

Bu tür sorular ortaya çıkıyor çünkü kişi kendisini yasaların olmadığı bir dünyada sanıyor. Dua etmek ne anlama gelir? Yaradan’a yakardığımda bunun bir faydası olur mu? Yaradan’a, O’na bağlı olduğum en yüksek seviyeden tüm varoluşa etki eden gerçekliğin genel yasası denir. Oradan bize karşı tutumunu ifade eder.

Bir şey yaparım ve bu O’nun bana karşı tutumuna karşılık gelir; daha fazlasını yaparım, tutumu değişir; daha azını yaparım, yine değişir. Yani, genel yasa bir yasadır, tıpkı diğer doğa yasalarının yerine getirilmesi gibi! Gematria’da “Elokim” doğa anlamına gelir!

Dua etmek ne anlama gelir? Eğer arzumu değiştirir ve bir istek edinirsem, o zaman zaten farklı bir içsel koşuldayım demektir. Bana sanki Yaradan değişmiş gibi geliyor. O değişmez! Ben değişiyorum! Ve benim değişimime uygun olarak, farklı bir ışık, farklı bir koşul bana ifşa oluyor.

Yani sanki değişimlerimi Yaradan’a yansıtıyorum. “O’na haykırdım, ağladım ve O bana yardım etti!” Nasıl yardım etti, ne yaptı? Ben böyle bir koşula geldim! Koşulun daha iyiye doğru değişmesinin bir sonucu olarak içsel değişimim sayesinde ulaştım. Bu nedenle “O yardım etti” deniyor.

Koşulları biz kendimiz değiştiririz. Ama O, kendi tutumuyla değişmez. “Çünkü Ben, Rab (HaVaYaH), değişmem.” Hem daha önce hem de şimdi, O sizinle sadece iyilere değil, kötülere de her zaman iyilik yapan iyi olarak ilişki kurar!

“Hayır,” deriz, “Önceden O kötüydü, şimdi biraz daha iyi.” “Yaradan’ı düzelttim ve şimdi O daha nazik oldu.” Böyle mi görünüyor?

Ama bu bir yasadır. Ve eğer onu doğru bir şekilde, sağlıklı bir biçimde takip etmek istiyorsak, Kabalistler bize ıslah olmuş safhanın ne olduğunu ve içinde nasıl bulunmamız gerektiğini söylerler. Ve şimdi bunun içinde nasıl olacağınızı düşünün. Ne şekilde: ne vermeli, ne yatırım yapmalı, ne inşa etmeli.

Filed under: Arvut, Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Karşılıklı Garantiyi Hangi Güç Korur? için yorumlar kapalı

Yorum: Baal HaSulam, bir kişi bile karşılıklı garanti koşulunu yerine getirmezse, başka hiç kimsenin “komşunu kendin gibi sev” ilkesine gelemeyeceğini yazar.

Yanıtım: Hayır, Baal HaSulam ideal hakkında yazıyor, zira altı yüz bin ruhtan inşa edilen Adam HaRişon’un ortak ruhundan bahsediyorsak – birkaç milyar olması fark etmez; herkesin bir ruhu vardır, hepsi birbirine bağlanmalıdır.

Bunu yukarıdan yapmakta bir sorun yok: ışıkta küçük bir değişiklik ve tüm dünya çıldırmaya başlayacak ve onun aydınlattığı yere koşacaktır. Burada karmaşık bir şey yok. Zorluk, dünyayı kötülüğün farkına varmaya, aslında değişim gerektiren bir durumda olduğunu anlamaya nasıl teşvik edeceğimizdir.

Soru: Baal HaSulam’ın makalesinde, tek bir kişi bile karşılıklı garanti koşulunu kabul etmese, hiç kimsenin bunu yerine getiremeyeceği söyleniyor. Kendini sevmeye dalmış olan bu “tek kişi” ile ne kastedilmektedir?

Cevap: Bu şekilde düşündüğü için bu tek kişinin suçlu olup olmadığını mı soruyorsunuz? Diğerleri onu farklı düşünmesi için etkileyebilir mi? Herkes karşılıklı garantiyi yerine getirme çabası içinde ama bu kişi değil olabilir mi? Sonuçta bu tek kişide 599.999 tane daha ıslah olmuş parça var! Sadece bir parça ıslah olmamış olabilir mi?

Baal HaSulam bunu sadece bir örnek olarak, teorik bir durum olarak sunar; evet, her şey ve herkes, en ince ayrıntısına kadar, tüm özellikleriyle ıslah edilmeli ve karşılıklı garanti ile birleştirilmelidir. Bu mükemmel bir ortak Kli’nin koşuludur, yerine getirildiğinde, Yaradan onda kendini ifşa eder ve Kli Yaradan’a eşit olur.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat - Mükemmel Bir Kli’nin Koşulu için yorumlar kapalı

Soru: Hayatından memnun olmadığını hisseden bir kişi, kendini aramak için çöle koşar. Ne de olsa çöl sessizliktir, sonsuzluk hissidir, ilkel bir şeydir, sürekli içinde dönüp durduğumuz günlük hayatın sonsuz döngüsünden tamamen farklıdır.

İnsanlar içsel tatmini neden özellikle çölde ararlar?

Cevap: Çölün dışsal imgesine fazla takılıp kalmamanızı tavsiye ederim. Tora, çölden söz ettiğinde, kişinin içsel bir koşuluna atıfta bulunur. İçsel çöl, hiçbir meyve vermeyen kurumuş bir yaşamın içindeki arayıştır.

Egoizm kişiyi tamamen tüketmiştir ve yaşamın anlamı ve amacı hakkındaki soruya hiçbir yanıt vermez. Bu yüzden kendilerini içsel bir çöldeymiş gibi hissederler. İşte tam da bu noktada kişinin bir yaşam suyu kuyusu yani çölde, özellikle de kurulukta ifşa olan üst ışığı bulması gerekir.

Soru: Kişi çölde nasıl bir kuyu kazar?

Cevap: Bir kuyu sorularla ortaya çıkar. Kuyu her zaman başlangıçta bir taşla örtülür ve sonra taş yuvarlanarak kuyuyu ortaya çıkarır. Bir kuyunun etrafında her zaman tartışmalar vardır.

Soru: Yeryüzünü delip geçen bu sorular ne tür sorulardır?

Cevap: Kişi yaşamın kaynağına ulaşmak ister. Kişi sürekli olarak kendini inceler ve gerçekliği araştırır. Kendi yaşamlarının kaynağını nerede bulabilirler? Tam da çölün kuraklığının ortasında ararlar; bu sorudan kaçmazlar, yaşamlarının derinliklerine inerler.

Bu insanlar kaynaklarını bulmalı ve neden yaşadıklarını, hangi amaç için yaşadıklarını ve bu kısa, acı dolu yaşamın sonucunun ne olduğunu anlamalıdır. Bu tür bir kazı sayesinde kişi nihayetinde kaynağa ulaşır.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat - Çöl, Bölüm 4 için yorumlar kapalı

İnsanlara birlikteliğin bizim için ikinci bir doğa haline geldiğini hissettirmeliyiz. Sonuçta bir araya geliyor ve bizi tamamen yeni bir insanlığa dönüştürecek ortak bir bağlar sistemi yaratmaya çalışıyoruz.

Bu birliktelikten insanlar arasında yeni, daha net ve daha istikrarlı bağlar ortaya çıkmalı ve bu bağlar içerisinde sosyal ilişkiler tamamen yeni bir düzeyde oluşmaya başlamalıdır.

Hatta bu ağdan yeni işletmeler, eğitim sistemleri ve medya sistemleri doğmalıdır. Birliğe ve mutlak eşitliğe dayanan karşılıklı bağ sistemimiz, tam olarak birbirine bağlılık ve tam eşitlik formülü üzerine kurulu yeni bir insanlığın sistemlerini üretmeye başlamalıdır. O zaman üst güç gibi olacağız, çünkü hiç kimse bir diğerine hükmetmeyecek. Bu sayede Yaradan’a tamamen benzeyeceğiz.

Gerçek şu ki, insanlık hiçbir zaman eşit olma fırsatına sahip olmadı. Yüzyıllar boyunca pek çok kişi bunun ideal olduğunu anlayarak özgürlük, eşitlik ve kardeşlik için çabaladı.

Ancak bu sorunu çözemedik çünkü yeterince gelişmemiştik ve içimizde her zaman egoizm kaynıyordu. Birkaç idealist bunu düşünürken, geri kalanlar bundan bencilce kazanç elde etmeye çalıştı.

Şimdi bu sorun küresel hale geldi. Her insan, her aile bunu hissediyor. Dolayısıyla, şimdi her şeyi yeniden düşünme ve yeniden tanımlama fırsatına sahibiz, çünkü bugün üst gücü çekebilir ve onun yardımıyla kendimizi ıslah edebiliriz.

Başka bir deyişle, kongrelerimiz merkezler haline gelecek ve bu merkezler arasında, yeni fikri -tümüyle yeni bir paradigma, tüm insani kurumların üzerine yeniden inşa edilmesi gereken tamamen yeni bir temel- kavrayabilecek, giderek genişleyen bir insan topluluğu inşa edeceğiz. Buna sanayi, ekonomi, bankacılık, insan ilişkileri, aile bağları, çocuklar ve ebeveynler arasındaki ilişkiler ve eğitim dahildir.

Bu Dünya üzerinde yaptığımız her şey küresel bir yönetim sistemine uygun olarak yeniden inşa edilmelidir. O zaman gerçekten talihli ve mutlu olacağız.

İnanıyorum ki kongrelerimiz bu fikri insanlığa taşımaya başlayacak ve insanlar bunun aslında kendimiz için daha iyi bir yaşam inşa edebileceğimiz yeni bir anlayış ve bilgi kaynağı olduğunu fark edecekler.

Filed under: Birlik, Kabala - Tam Birbirine Bağlılık Formülüne Göre için yorumlar kapalı