Yorum: 1938 yılında bir İsviçreli bilim insanı yanlışlıkla LSD adlı bir uyuşturucuyu geliştirdi. Bu maddenin, insana sözde farklı bir gerçeklik gösterdiği söylenir. Onu deneyen kişiler dünyaya farklı bakmaya başladıklarını ve sözde “zamanın ötesinde” bir durum hissettiklerini anlatırlar.

Cevabım: Bu konuda uzman olamam çünkü hayatımda hiç uyuşturucu kullanmadım. Her zaman onların yanıltıcı olduğunu, gerçeklikten bir kopuş yarattığını düşündüm. Bu tür araçlarla bizim dünyamızın ötesine geçmek, zamanın, mekânın ve hareketin üzerine çıkıp başka bir boyuta yükselmek imkânsızdır. Bunlar yalnızca çeşitli psikosomatik duyumlardır.

Beynin düzgün çalışmasını bozduğumuz için, sanki başka bir uzayda uçuyormuşuz gibi hissederiz.

Bunun Kabala ile hiçbir ilgisi olmadığı açıktır; çünkü kişi bu şekilde ihsan etme ve çevresindeki dünyaya sevgi duyma niteliğini edinmez. Uyuşturucuların yardımıyla insan bir şekilde bu duruma ayarlanabilir ve sanki başkalarını sevmeye başlayacakmış, neşeli, mutlu olacakmış ve başkalarıyla iletişime daha yatkın hale gelecekmiş gibi kendini ikna edebilir. Fakat bütün bunlar yalnızca onu bu şekilde ayarladığımız ve içindeki egoizm duygusunu bastıran araçlar verdiğimiz içindir.

Bu, sanki bir insanın duygusal bir yara alması ya da tam tersine kaderden büyük bir hediye elde etmesi gibidir; fakat kendisini değiştirmez ve yeni nitelikler edinmez.

Uyuşturucu kullanan insanların açıkça özgeci hâline gelmedikleri açıktır; ayrıca dünyayı iyi, nazik ve amaçlı bir yer olarak da görmezler. Onlar yalnızca kendi içlerinde türlü çarpık görüntüler görürler.

Bu nedenle bunun, bir Kabalistin doğduğu doğanın tam tersi bir niteliğe dönüştüğü, egoizmi ihsan etmeye ve sevgiye dönüştüğü ölçüde keşfettiği dünya ile hiçbir ilgisi yoktur.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Egoizmi Bastırma Aracı için yorumlar kapalı