Soru: Seçimimiz, kararı Yaradan’a bırakmak olabilir mi?

Cevap: Yaradan’a sürekli dua etmeliyiz ki O bize gerçekten hangi eylemin gerekli olduğunu göstersin.

Soru: Bu dua iyi bir yol seçmekle mi yoksa en iyi çözümü bulmak için onludaki belirli koşullarla ilgili mi olmalıdır?

Cevap: Belki öyle, ama genellikle en iyi yol hakkında.

Soru: Yaradan’dan gelen her şey iyidir. Bunun ölüm iksiri mi yoksa yaşam iksiri mi olacağını ne belirler?

Cevap: Bu onluya gelen şeyi nasıl algıladığımıza bağlıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Daha İyi Bir Yol İçin Dua Edin için yorumlar kapalı

Yorum: Her üyenin çok değerli olduğu küçük bir grubumuz var. Her birine büyük değer veriyoruz. Dışarıdan bakıldığında, beyaz eldivenlerimizi çıkarmadığımız, belli bir centilmenlik adabını koruduğumuz düşünülebilir. Ancak, bana göre, bu eldivenleri çıkarmamak büyük bir içsel çalışma gerektiriyor.

Yanıtım: O zaman hayvan seviyesinde kalırsınız. Kendi aranızdaki çatışmalardan kaçınarak, sıradan, günlük ve daha da önemlisi manevi zorluklardan kaçınırsınız. Esasen, küçük çocuklar gibi sıfır seviyesinde kalırsınız. Aranızda bir egoizm farkındalığı ya da ifşası yoktur. Anlaşmazlıkları ve ayrılıkları göze almaktansa böyle yaşamanın daha iyi hissettirebileceğini anlıyorum. Ancak bir şekilde ilerlemeniz gerekiyor.

Bu nedenle, centilmenlik ilişkilerinizin dostça ve sevgi dolu kalmasını sıkı bir şekilde izlemeniz ve aynı zamanda bunları Yaradan’a yönelik ortak bir özlemin ifşasıyla birleştirmeniz gerekir ki bu da birlikte çözmeniz gereken her türlü zorluğa neden olacaktır. Dahası, bölünmekten korktuğunuz için bu süreci yakından takip etmeniz elzemdir.

Endişelerinizi anlıyorum, ancak başka bir alternatif yok. Çeşitli engeller karşısında bile birbirinize yakınlaşmak için çaba göstermeye devam etmelisiniz. Ve sonra bu engelleri aranızda daha da büyük bir yakınlığa dönüştüreceksiniz.

Peki, nasıl yakınlaşabilirsiniz? Sadece engellerin üzerine çıkarak, onlara rağmen. Sağ ve sol çizgilerle kastedilen budur.

Yorum: Dostlarımda nasıl bir içsel mücadele olduğunu görebiliyorum. Bir kişi dişlerini sıkıyor, aklından geçenleri söylemek istiyor ama tüm çabasını eldivenlerini çıkarmamak için harcıyor.

Yanıtım: Bu çok iyi bir şey. Ve onları çıkarmamalısınız. Her insan, hayvan seviyesinde, başkalarını oldukları kişi için eleştirdiklerini anlamalı ve aynı zamanda centilmenlik ilişkilerini sürdürme eğilimine rağmen başkalarına yaklaşmaya çalışmalıdır.

Daha da yakınlaşmaya çalıştığınızda, aranızda üstesinden gelmeniz gereken gerçek manevi zorluklar, reddedilmeler ortaya çıkacaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Centilmenlik Adabına Rağmen için yorumlar kapalı

Soru: Dostumun rızası için niyetiyle herhangi bir edinimi reddetmek, Yaradan’ın doldurmak zorunda olduğu bir talep midir?

Cevap: Hayır. Öncelikle, Yaradan’ın kimseye karşı mecburiyeti yoktur. İkinci olarak, Yaradan’ın bizimle oyunu olarak gözüken şeyden keyif aldığımızda neşenin ne olduğunu daha net bir şekilde algılamamız lazım.

Soru: Çalışmanın tadının olmadığı koşuldan Yaradan’ın bizimle olan oyunundan haz aldığımız koşula nasıl geçiş yapabiliriz?

Cevap: Bu sadece Yaradan’ın ve dostların yüceliğini yükselttiğimizde olur. Başka bir yolu yoktur.

Soru: Yaradan’ın oyunundan tatların üzerinde haz almak ne demektir?

Cevap: Böyle bir haz sadece ihsan etme niteliklerinde gelir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’ın Oyununun Keyfini Çıkarın için yorumlar kapalı

Soru: Eğer O’ndan başkasının olmadığını anlıyorsam, neden üzüntü ve panik hissediyorum?

Cevap: Çünkü O’ndan başkasının olmadığını hissetmiyorsunuz. Eğer bunu gerçekten hissetseydiniz, daha yüksek, daha mutlu, hafif, sonsuz bir duygunuz olmazdı. Çünkü o zaman hiçbir şeyden korkmazsınız.

Eğer Yaradan’dan başkası yoksa ve sadece O varsa, her şeyi kontrol ediyor ve dolduruyorsa, o zaman O’nun içinde olmak sonsuzluğun, sınırsızlığın içinde olmak demektir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Sonsuzlukta için yorumlar kapalı

Soru: Artık hiçbir şeyin üzerine yükselmemizin gerekmediği bir safhaya ulaşmak mümkün mü?

Cevap: Evet, bu safhaya son ıslah denir.

Eğer her şeyi ıslah etmişseniz, üzerine yükseleceğiniz bir şey kalmaz. Her zaman eksikliklerimizin, başkalarına duyduğumuz nefretin üzerine yükseliriz.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Son Islah için yorumlar kapalı

Kişi “derenin söğütleri” formunda, tatsız ve kokusuz olmalıdır. (Baal HaSulam, Şamati, 85, “Çalışmada Narenciye Ağacının Meyvesi Nedir?”

Derenin söğütleri, kişinin büyük bir manevi kazanımdan yoksun olmasına rağmen ilerlemeye devam ettiği benzersiz bir durumu temsil eder.

Soru: Kişi çalışmada manevi hissizliğe nasıl önem verebilir? Kişi böyle anlarda kendini gerçek hazza, sadece Yaradan’ın rızasına yükseltmek için neye tutunmalıdır?

Cevap: Tam da böyle bir koşulda kendinizi Yaradan’la bağa yaklaştırabilirsiniz çünkü duygular sizi aldatmaz; hiçbir şey hissetmezsiniz, nasıl olması gerektiğini bilmezsiniz ve yanıltılamazsınız. Bu koşulda, Yaradan’a daha yakın olabilirsiniz.

Soru: Tadı veya kokusu olmayan bir çalışmanın gerçek bir haz olması mümkün müdür?

Cevap: Bu zaten yüksek bir derecedir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kişiyi Yaradan’a Yaklaştıran Bir Koşul için yorumlar kapalı

Yorum: Gün boyunca, dostlarımla çalışırken, düşüncelerimde ya da arzularımda onlarla bağda olmadığım yeni alanlar keşfediyorum ve içsel gücümün olmadığını anlıyorum. Bu yüzden Yaradan’a dönüyorum, ancak bağın koptuğu, yırtıldığı yerde içimde yeni bir bağın kurulması zaman gerektiriyor.

Bu adımlar zaman gerektiren küçük adımlar gibi görünüyor, ancak bu koşulların daha derinlerine indiğimi ve orada yeni yönler keşfettiğimi hissediyorum.

Yanıtım: Korkmayın; onların içine dalın. Onlar sadece sizi ilerletir.

Yorum: Acı veya tatsızlık hissettiğim koşullar varsa, bununla çalışabilirim. Ancak eylemlerimle dostlarımı incittiğimi düşündüğümde rahat olamıyorum.

Yanıtım: Bu sadece size öyle görünüyor. İlerlemeye devam edin ve kendinizi onlarla birlikte bir arzu içinde hissetmekten utanmayın.

Soru: Bir şeyi bitiremediğimi ve benim yüzümden bir şey olduğunu hissettiğimde, bu yanlış bir tutum mudur?

Cevap: Bu önemli değildir. Her şey mümkündür. Önemli olan sizin dostlarınızla birlikte Yaradan’a karşılık gelecek bir arzuya ulaşmak istemenizdir.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Dostlarla Birlikte için yorumlar kapalı

Soru: Kişi pratikte her yeni Zivug’un (çiftleşme) sadece bir önceki ıslahın tekrarı değil, daha derin bir ışık seviyesine ve kabın ıslahına doğru bir ilerleme olduğunu nasıl hissedebilir ve fark edebilir?

Cevap: Birbirini izleyen her adım bir öncekinden daha yüksek olduğunda bunu kendi üzerimizde çalışırız. Bu yüzden bu daha da birleşmemizi gerektirir.

Soru: Zaten ıslah edilmiş olan arzuya dönmemiz gerekir mi?

Cevap: Hayır, hiçbir şekilde; ıslah edilmiş arzulara dokunmayız.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Daha Büyük Birleşmeye Doğru için yorumlar kapalı

Soru: Manevi çalışmadan tat almadığımızda, sanki Yaradan’ın gölgesindeymişiz gibi hissederiz. O bu gölgeyi yaratır ama gölgenin içinde bile yüceliği bulmamız gerekmez mi? Bir Kabalist kendini bu koşuldan nasıl çıkarır?

Cevap: Yaradan kişiyi yükseltir. Kişi, mantık ötesi inançla ilerleyerek bu eylemi Yaradan’dan başlatır.

Soru: Grup içinde yükselme gücünü yaratması için Yaradan’ı nasıl etkileyebiliriz?

Cevap: Dua etmelisiniz. Talep etmelisiniz. Dostlarınızı yükseltin, onlar da sizi yükseltsin. Hep birlikte Yaradan’a yükseleceksiniz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Tadı Olmayan Bir Koşuldan Nasıl Yükselebilirsiniz? için yorumlar kapalı

Onlunun tam Kli‘si, on dost Yaradan uğruna tüm arzularını, hedeflerini ve niyetlerini birleştirmek istediklerinde oluşur.

Yaradan’a yaklaşmak için çaba göstermeliyiz ki O bize mümkün olduğunca ifşa olabilsin ve biz de O’nun niteliklerini ve gücünü kullanabilelim. Bu durumda ihsan etme niteliğine sahip olur ve O’nun gibi oluruz.

Soru: Yaradan’a olan bağlılığın gerçek ödülü için onlu Yaradan’a nasıl karşılık vermelidir?

Cevap: Yaradan gibi olmayı isteyerek.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Onlunun Tam Kli’si için yorumlar kapalı