Soru: Yaradan’dan Kendisini nazik ve iyilik yapan olarak göstermesini istemeniz gerektiğini söylediniz.
Ama burada mantık üzerinde bir inançla çalışmaktan bahsediyoruz, yani kendimize karşı iyi bir tutum sergilemeyi istemekten değil. Yoksa istemek hala mümkün mü?
Cevap: İsteyebilirsiniz, ama Yaradan’ı biraz hissettiğiniz anda, bundan sonra O’nu ifşa etmek için başka hangi ıslahları yapmanız gerektiğine bakmalısınız.
Yorum: Hayatınızda muhtemelen her şeyden vazgeçmek istediğiniz çıkmaz sokaklar olmuştur.
Yanıtım: Eğer hayatta herhangi bir şey başardıysam, hala sizin yaşamak zorunda olduğunuz şeyleri yaşamadığımı mı düşünüyorsunuz? Gerçekten de herhangi bir aşamanın, onları atlamamı sağlayan bir tür himaye nedeniyle benim için iptal edildiğini mi düşünüyorsunuz? Maneviyatta böyle bir şey yoktur. Bu sadece bizim dünyamızda, sadece hayvan seviyesinde mevcuttur.
Soru: Durumunuz ne kadar kritikti? Korkunç bir umutsuzluk hissettiniz mi?
Cevap: Evet, özellikle de öğretmenim Rabaş ile birlikte gittiğimiz ve birlikte kaldığımız Tiberya’da. Onun her şeyi vermeye hazır olduğunu ve benim hiçbir şey alamayacağımı hissettim.
Her şeyin bana bağlı olduğunu anladım: Kendimi açmalı ve dünyada başka hiçbir şeye benzemeyen şekilde maneviyatı arzulamalıydım. Geceleri evimizin balkonunda oturur, iki paket sigara içerdim ve hiçbir şey yapamazdım. Hiçbir şey! Kesinlikle umutsuz olan koşulumu anlamıştım.
Ama ne yapabilirdim ki? Ne de olsa umutsuz bir durumdu; bu koşul kendini bana böyle gösterdi. Ama bir çıkış yolu olmalı! Her ruh için bir çıkış yolu vardır. Şimdi benim için çözüm nedir?
Soru: Rabaş bunu biliyor muydu?
Cevap: Elbette biliyordu. Hissetmemiş olması mümkün değil.
Bir insan bu koşullardan geçmelidir! Öğretmen hiçbir şey yapamaz. Sizin bu koşullardan geçmeniz gerekir ve o sizin bu koşullardan geçmenizi bekliyor. Hepsi bu, tıpkı Yaradan’ın bunu beklediği gibi.
Soru: Yaklaşık altı yıl önce, bir şeyler hissedebildiğim, Yaradan’dan gelen hediyeler gibi küçük koşullar yaşadığımı hatırlıyorum. Şimdi bu koşullara kendim ulaşmam gerektiği açık, ancak ego güçlendi ve bunu elde etmek oldukça zor.
Şimdi geçmiş koşulların hislerine odaklanabilir ve onları bir rehber olarak alabilir miyim?
Cevap: Asla olmaz! Seni yıllardır tanıyorum. Artık farklı bir derecedesin.
Sana gelecek olan hisler farklı olacaktır. Bir zamanlar yaşadığın koşullar şimdikilerden daha iyi ve daha yüksek görünecektir. Ama bunun nedeni, onlardan daha içsel olan koşullara giriyor olmandır.
Diyelim ki bir zamanlar arkadaşlarıyla top oynayan beş yaşındaki bir çocuk gibi mutluydun. Bugün artık on beş yaşındasın ve bu aynı oyun değil, aynı koşullar yok, oyundan aldığın neşenin basitliği yok. Bir şeyi diğeriyle karıştırmayın, bugün için yaşayın.
Yorum: Sürekli su yüzüne çıkan geçmiş koşulları reddetmek zor.
Cevabım: Bunun bir önemi yok. Reddetmeyin ama geçmişe de tutunmayın.
Soru: Genellikle kişi, Kabala çalışmaya umutsuzluktan gelir ve hayatın anlamını arıyordur. Kişi ne zaman bir gruba ihtiyaç duyar?
Cevap: İnsan, ruhunun seviyesine göre, bu yaşamdaki veya önceki yaşamlardaki içsel hazırlığına göre ve maneviyata doğru ilerlemeye başlamaya hazır olduğu zaman gruba alınır.
Ama bu hiçbir şey ifade etmez. Bazı insanlar gruba gelir ve çok çabuk alışmaya başlar. Bunun böyle yapılması gerektiğini anlarlar: Ben bir grubun içindeyim ve kendimi tamamen gruba bağlamalıyım ve sonra birlikte, ordudaki bir takım olarak, üst dünyaya, Yaradan’a ulaşacağız.
Bazı insanlar gruba gelir ama içten içe diğerlerine bağlanmaları gerektiğini kabul etmezler. Ne için?! Nasıl? Bağın bununla ne ilgisi var?! Yaradan onları önceden kibir, gurur, vs. içinde geliştirir. Genel olarak, bu onlar için zordur.
Başkalarıyla yakınlaşmanın, bağ kurmanın ne demek olduğunu hiç anlamazlar, yani tamamen farklı bir gelişim sisteminden geçerler, takla atarlar ve seğirtirler. Bununla birlikte, bu yolda kalırlarsa, sonunda büyük zirvelere ulaşacaklardır, ancak diğerlerinden daha uzun bir süre sonra.
Soru: Yaradan’ın tezahür edeceği arzular nasıl ateşlenebilir? Bazen geçmişi hatırlıyor ve o zamanki gibi yatırım yapmadığınızı hissediyorsunuz.
Cevap: Bu iyi bir şey çünkü bunu sormanız gerekiyordu. Tüm arzularımız, özellikle de gerçekçi olmayan arzular ve hayaller, Yaradan’dan istememiz için gereklidir. Sadece bunun için.
Hepsini toplayın ve her zaman O’na ısrarcı olun, istemeye devam edin. Bunun yardımcı olan tek şey olduğunu göreceksiniz – ne beyniniz, ne hafızanız, hiçbir şey. Sadece bir yetişkine sürekli talep eden ve ondan bir şeyler isteyen bir çocuk gibi ısrar edin. Bu şekilde başarılı olabilirsiniz; başka bir yolu yok.
Soru: Yaradan’ın mükemmelliğinin ifşasını aldığımda, niyetimde nereye doğru ilerlemeliyim?
Cevap: Eğer her şeyi O’ndan aldığınızı hissediyorsanız ve bu şekilde kendinizi iyi hissediyorsanız, bunun için O’na şükredin.
Şükretmeye başladığınız anda, bu hazla dolu olan Kli’niz (kabınız) boşalacaktır.
Minnettarlık ve dua, minnettarlık ve talep, Kli’yi başka hiçbir şeyin genişletemeyeceği kadar genişletir.
Soru: Yaradan’ı karşılıklı garantiye dahil etmek ne anlama geliyor?
Cevap: Karşılıklı garanti hakkında konuştuğumuzda, insanlar arasındaki doğru bağı kastediyoruz. Yani, birbiriyle bağ kuran insanlardan oluşan güvenilir bir dünyevi sistemi hazırlamak için nasıl birleşmemiz gerektiğini kendimize soruyoruz.
Egoist arzularının kendileriyle fazlaca oynadığını anlayan insanlar vardır ki, kendilerini kontrol edemezler. İnsanlığa dışarıdan bakacak olursak, başımıza gelenler her türlü gerekçeye meydan okuyor çünkü birbirimizi yok etmeye, aşağılamaya, öldürmeye ve bastırmaya çalışıyoruz. Bunu yapmaya, barış içinde var olmamıza izin vermeyen içsel arzularımız tarafından motive ediliyoruz.
Bir insanın içindeki kötü eğilimi bir şekilde etkisiz hale getirmemiz gerekir. Bunun için tek bir kurtuluş vardır: doğada var olan ve egoizmimizi dengeleyebilecek olan güç. Ancak onu kendimize çekmemiz gerekir. Bu olumlu güce Yaradan denir.
Soru: Onlunun manevi alanı yakalayabilen bir cihaz olduğunu söylediniz. Bu cihaz haline geldiğimizi nasıl hissedebiliriz?
Cevap: Tıpkı bir pusulanın manyetik alanı yakalaması gibi, biz de öyle yapıyoruz. Bir araya gelerek bu alanı algılamak için bir araç yaratırız ve bu araç bizi yönlendirir, hareket ettirir ve besler.
Pusulanın ibresi manyetik alanda dönmeye başladığında, aramızda bizi şekillendiren ve ileriye götüren manevi alanı hissetmeye başlayana kadar onluda çalışırız.
Bu, kişinin kendini onlunun önünde iptal ettiği ölçüde, her kişi için içsel bir duyumdur.
Soru: Eğer kendi mantığımdan, mantık ötesi inanca geçersem, bu Yaradan’dan saklandığım anlamına mı gelir?
Cevap: Hayır, Yaradan’dan saklanmak mümkün değildir. O’ndan Kendisini bize ifşa etmesini ve bizi O’na yaklaştırmasını dileyelim – bunu yapmalıyız. Öyleyse bunu talep edelim.
Mantık ötesi inanca geçiş bize Yaradan’ı hissetme yeteneği verir. Bu, daha yüksek bir edinimin başlangıcını işaret eder.
Tanrı’dan düşmanımı cezalandırmasını istedim. Ve Tanrı bana dedi ki, “Hayır, o senin en iyi dostun olacak” (Yazarı Bilinmiyor).
Soru: Bir insan karşısında bir düşman varsa ne istemelidir? Onu yok etmek için nasıl yardım istemez? Lütfen açıklayınız.
Cevap: Tabii ki bunu istemenin gerekli olduğunu düşünmüyorum.
Yorum: Ama bu bir düşman.
Yanıtım: Bu sadece küresel bir düşman ise geçerlidir.
Soru: Beni kim yok etmek istiyor?
Cevap: Sadece beni değil, genel olarak etrafımdaki her şeyi yok etmek istiyor.
Soru: Yaradan burada yanıtlıyor: “O senin en iyi dostun olmaya yazgılıdır.” Karşımda bir düşman olmasına rağmen bunu aklımda tutarsam, o zaman neler oluyor, söyleyebilir misiniz?
Cevap: Ona daha yakın olabileceğiniz gerçeğine yavaş yavaş alışıyorsunuz.
Soru: Bu doğru yol mu?
Cevap: Evet.
Soru: Yani, bu nefretin üzerine, tüm bu koşulun üzerine, bana yaptıklarının üzerine, her şeyi unutuyorum ve şöyle diyorum: “Sen benim dostum olacaksın” mı?
Cevap: Evet.
Soru: Bu bir dua olarak adlandırılabilir mi?
Cevap: Evet, bu bir duadır ve gerçekleşecektir.
