Soru: Kabul etmediğim bir dostuma bakıyorum ve karşımda kendimi görüyorum; bu benim bir görüntüm. Kendim için isteyemezsem kimin için istemeliyim çünkü karşımdaki benim görüntüm?

Cevap: Sizin karşınızdaki. Karşımda başka birini görmek ne anlama geliyor? Olumsuz niteliklerimi görüyorum. Eğer ıslah edilmiş niteliklere sahip olsaydım, kimseyi kötü olarak görmezdim. Bu nedenle, herkesi tamamen ıslah olmuş görebilmek için ıslahı talep edin.

Başka ne isteyebilirsiniz? Yaradan’ın başkalarını ıslah etmesini mi? Bu sadece karşılıklı olarak birbirimize yardım ettiğimiz onluda mümkündür.

Burada bir ikilem var: dünyanın daha iyi olması için dua etmek ya da dünyayı kötü olarak görmemek için kendinizi ıslah etmek. Bu bireysel ve ortak bir çalışmadır.

Onludaki dostlarınızla doğru bir şekilde ilişki kurmak için kendinizi ıslah etmeyi istediğinizde, egonuz için istemiş olmazsınız. Kendinizi ıslah etmeyi, yükselmeyi ve böylece onlarla doğru bir şekilde etkileşime girmeyi, birbirinize bağlanmayı ve onlara yardım etmeyi istiyorsunuz. Bu kendiniz için istemek sayılmaz çünkü onlu için istiyorsunuz. Bu nedenle, bir koşul vardır: Yaradan’a sadece onlu aracılığıyla dönün.

Söylendiği gibi, sürekli talep etmeliyiz: “Sürekli talep edin”, yani sürekli dua edin.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Neyi Talep Etmeliyiz? için yorumlar kapalı

Soru: Baal HaSulam Yaradan’la bütünlük içindeydi. Komşumuzla Yaradan ile böyle bir birliğe nasıl ulaşabiliriz?

Cevap: Bu basit bir şey değil. Birbirinize bağlı olmalısınız ve ortak bağınızdan Yaradan’ı hoşnut etmelisiniz ki O sizi daha da güçlü bir şekilde birbirine bağlasın ve sizi O’na dâhil etsin. Daha fazlasını isteyemeyiz ve daha fazlasına ihtiyacımız bile yoktur. Söylendiği gibi: “Kalbim O’ndan hoşnut olacaktır.”

Soru: Rabaş, daha önce sadece büyük öğrenciler bunu yapabilirken, Baal HaSulam’ın sıradan bir insanın Yaradan’la Dvekut [bağlılık] elde etmesini sağladığını yazar.

Şimdi metodolojimizi her insanın gerçek bir bilge gibi Yaradan’la bütünleşmesini sağlayacak şekilde geliştirebilir miyiz?

Cevap: Eğer başarmamız gerekeni başarırsak, o zaman herkese nasıl yardım edebileceğimizi anlayacağız. Bu bizim manevi çalışmamızın sonucu olacaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’la Bütünleşmeye Nasıl Gelirsiniz? için yorumlar kapalı

Soru: Tadı ya da kokusu olmayan bir çalışmadan nasıl neşe alırsınız ve bunu nasıl ihmalden ziyade süsleme niteliğiyle yaparsınız?

Cevap: Bu, emeğinizi kime verdiğinizi hissedip hissetmediğinize bağlıdır.

Soru: Bu neşeyi nereden alıyoruz? Onluda birleşmekten mi yoksa Yaradan için çalıştığımızı düşünmekten mi?

Cevap: Onluda birleşmekten çünkü Yaradan’a bu şekilde yaklaşıyoruz.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Neşeyi Nerede Bulabilirsin? için yorumlar kapalı

Soru: Kendimizi Yaradan’ın ışığından gizleriz. Ama Yaradan zaten bizden gizlenmiştir. O bizim kaplarımızda (Kelim) iyi ve yardımsever olarak algılanmaz. Öyleyse kendimizi neyden gizliyoruz?

Cevap: Gerçek şu ki, henüz Yaradan’ı hissedebileceğimiz ve O’nunla sürekli bir bağ kurabileceğimiz gerçek kaplara, yani arzulara sahip değiliz. Bu nedenle, deneyimlediğimiz her koşulda kendimiz ve Yaradan arasında bir bağ bulmak için çaba göstermeliyiz.

Soru: Tüm değişen izlenimlerin ortasında sabit bir koşul olarak ne düşünülebilir?

Cevap: Bunun kişiye göre ölçülmesi gerekir.

Soru: Yaradan’ın iradesini hissetme, O’nunla bağda olma ve olan her şeyi haklı çıkarma çabalarımız sabit bir koşul olarak kabul edilebilir mi?

Cevap: Evet, eğer buna dostlarınızla olan bağınız aracılığıyla ulaşırsanız.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Nasıl Yaradan’la Bağ İçinde Oluruz? için yorumlar kapalı

Soru: Tora’nın tatlarını onluda edinmek ne anlama gelir?

Cevap: Yaradan’ın ruhtaki dört çeşit tezahürünün her birini doğru bir şekilde almak demektir.

Soru: Uzun süredir Kabala çalışan bir kişinin ışıktan bir çeşit beslenmeye ihtiyacı vardır. Ancak derslere nadiren katılan ve görünüşe göre onları çekecek tadı alamayan dostlar var. Bu tat onlara nasıl aktarılabilir?

Cevap: Bunu yapmanın bir yolu yok; tıpkı bizim dünyamızda olduğu gibi: sadece tadan kişi bunu hisseder.

Sadece birbirinize bağlanmaya ve bu tadı hissetmeye çalışmanız gerekir. O zaman henüz buna sahip olmayanlar bile bunu hissetmeye başlayacaktır. Bu onları ileriye itecektir.

Soru: Çalışmalarımızda herkesin tutkuyu, ateşi hissettiği anlar oluyor. Ve insanların bu tadı kaybettiği oluyor. Bir kişinin manevi çalışmanın parlak tadını her zaman hissetmesini nasıl sağlayabiliriz?

Cevap: Bu hiç de kolay değil. Kişinin tadını kaybetmemesi için onunla bağ kurmalı ve onu kendi tatlarınızı ona aktarabileceğiniz bağınıza sürüklemelisiniz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışmanın Tadını Nasıl İletebilirsiniz? için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan’ı sevmek ne anlama gelir? Kimi sevmeliyim?

Cevap: Kendiniz dışında herkesi sevmelisiniz, çünkü Yaradan’a karşı duran sizsiniz. Bu nedenle, kendinizi sevmeyi bıraktığınız ölçüde, kendinizin üzerine yükselecek ve gruba (onluya) ve Yaradan’a yaklaşacaksınız.

Soru: Kendimi değil de başkalarını sevmem gerekiyorsa, bunun “komşunu kendin gibi sev” ile ilişkisi nedir?

Cevap: Burada anlatılmak istenen, kendinizi egoistçe sevdiğiniz gibi, komşunuzu da özgecil bir şekilde sevmeniz gerektiğidir.

Soru: Anlaşmazlıklarımızın üzerine çıkmamız gerektiğini söylüyorsunuz. Peki ya grupta hoşlanmadığım biri varsa?

Cevap: İşte tam da bu noktada onlara karşı duyduğunuz hoşnutsuzluğun üzerine çıkmanız ve tutumunuzu ıslah etmeniz gerekir. Nasıl mı? Yaradan’dan bunu yapmanıza yardım etmesini isteyin.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kimi Sevmeli? için yorumlar kapalı

Soru: Mahsom’u geçmeden önce, özgecil bir eylemde bulunmak mümkün değildir. Ancak grubun iyiliği için özgecil bir şey yaptığımız izlenimini ediniriz. Durumun tam olarak böyle olmadığını nasıl ifşa edebiliriz?

Cevap: Böyle bir ifşayı Yaradan’dan alacaksınız. O size ışığını, ihsan etme niteliğini parlatacak ve siz de bu niteliği alma niteliğinizin arka planında hissedeceksiniz. Bu şekilde, siz ve Yaradan arasındaki boşluğu hissedeceksiniz.

Soru: Yine de bu hoş olmayan bir ifşaat çünkü kendi iyiliğim için hareket ettiğimi hissediyorum. Bu koşulu nasıl tatlandırabiliriz ki devam etme gücüne sahip olalım; umutsuzluğa kapılmayalım, ilerleyelim?

Cevap: Bunu Yaradan’la aranızdaki farkı ortaya koymak için kasıtlı olarak yapıyorsunuz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Işığın Etkisi için yorumlar kapalı

Soru: Başka bir kişinin kendi içinde içsel çalışma yaptığını görmek veya hissetmek mümkün müdür?

Cevap: Genellikle bu sadece içsel çalışmadan değil, aynı zamanda dışsal işaretlerden de hissedilir: başkalarıyla nasıl bağ kurduğunuz, derslere ve çeşitli etkinliklere nasıl katıldığınız. Bu belli olur.

Soru: Grubunuz Yaradan tarafından size hediye edilen neşe ve süslemeler midir?

Cevap: Nihayetinde her şey tam olarak buna bağlıdır. Eğer bu şekilde düşünüyorsanız, o zaman iyi gidiyorsunuz demektir.

Soru: Dua eden bir kişinin Yaradan’ın sarayında, O’na yakın olduğu söylenir. Duasına yanıt aldıktan sonra o saraydan ayrılır. Bu, dua ederken cevabı değil duanın kendisini aradığımız anlamına mı gelir?

Cevap: Duada, talepte ve yanıtta her zaman Yaradan’la bağda kalmaya çalışırız.

Soru: Süslemeler dostlarımın ıslah edilmiş arzuları mı? Bu bizim çalışmamız için bir temel olarak alınabilir mi?

Cevap: Kesinlikle. Bu, belirli nitelikleri yücelttiğiniz ve bunların tüm grubun süsü olarak kabul edildiği yükseltmedir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 192 için yorumlar kapalı