Soru: Kişi, Yaradan’ın, dostları arasında mevcut olduğunu nasıl hissedebilir?

Cevap: Bunu hissetmek için, kişinin, dostlarının arasında yaşayan Yaradan ile birleşme niyetinde olması gerekir.

Önce dostlarınızı tanıyın, sonra onların ortak faaliyet alanlarını, ortak arzularını bulun ve ardından içindeki Yaradan’ı bulmak için, o ortak arzuya bağlanın. Birlikte Yaradan’a doğru ilerleyin, dostlarınızın kalplerini yanınıza alın, o zaman mutlaka yükseleceksiniz.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Dostlarınızın Kalplerini Yanınıza Alın için yorumlar kapalı

Soru: Tüm gün nöbet tutmak ne anlama gelir?

Cevap: İçimde her türlü koşullar değişse de (daha fazla ışık, daha az ışık, daha derin veya daha uzak, vb.), dostlarıma mümkün olduğunca yakın olmak için, yine de tek bir birlik içinde olmaya çalışırım.

Her şey benim için netse ve Yaradan’dan ne isteyeceğimi ve O’nunla nasıl bağ kuracağımı biliyorsam, o zaman “gündüz” denen bir koşuldayım demektir.

Soru: “Gündüz” koşulundayken nelere karşı tedbirli olmalıyım?

Cevap: Hiçbir şeye karşı tedbirli olmaya gerek yok. Aramızdaki bağ noktasına tutunmalı ve çabalarımın bu noktada tüm dostlarımın daha da fazla bağ kurmasına nasıl yardımcı olacağını düşünmeliyim.

Soru: “Gece” denen koşulu da Yaradan’a atfettiğimiz söylenir. “Gece” koşulundayken, bunun da Yaradan’dan geldiğini söylerim. Peki, sırada ne var? Benim eylemlerim neler?

Cevap: Bu koşuldayken, dostlarınızla birleşmeye başlarsınız ve bu gece, gündüze dönüşür.

Filed under: Birlik, Dost, Kabala, Maneviyat - Tüm Gün Nöbet Tutmak için yorumlar kapalı

Soru: Kongre, Yaradan’ın bir armağanıdır. Yaradan’ın kabul edebileceği, özenle düşünülmüş tek bir duayla tüm günü geçirmek ve bir cevap almak için hâlâ zamanımız var. Sonuçta, istediğimizi alacağımızı söylemiştiniz.

Her dostun kalbine girebilecek, üzerinde düşünülmüş bir talep oluşturmanızı istiyoruz ki böylece ona tutunabilelim. Herkesin ayrı ayrı düşünceleri ve istekleri değil, tek ve birleşik kalpten gelen büyük bir talep.

Cevap: Şunu anlamalıyız ki aramızdaki en önemli şey, tüm kongrelerde, özellikle bugün gördüğümüz gibi Yaradan’a karşı tek bir niyetimiz, arzumuz veya yakarışımızın yoktur. Kalbimde herkesi hissetmek veya başkalarının beni hissetmesi gibi bir arzum yok.

Bunu gerçekleştirmek için ne yapmalıyız? Nasıl yapabiliriz? Bunu düşünmeli, dostlar toplantıları düzenlemeli ve bağ kurmalısınız: “Dostlarımızı nasıl anlamalıyız ki onlar bağımız içinde olsunlar?”

Bence böyle bir talep yaratabilirsiniz. Bunu yapmaya çalışmalısınız.

Filed under: Birlik, Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’a Bir Talep Oluşturun için yorumlar kapalı

Soru: Dua için kelimelerden yoksunmuşuz gibi hissediyorum. Dua kendini kelimelerle mi yoksa duygularla mı ifade eder?

Cevap: Dua, içimde Yaradan’la bağ kurabilecek duyguları ve O’na nasıl döneceğimi arama sürecinde ortaya çıkar.

Bu koşullar, bu istekler, Yaradan’ı edinmek için açığa çıkarmak istediğim arzuların ta kendisidir.

Soru: Yani bu sadece enim biçimde mi oluyor?

Cevap: Evet, sadece sizin içinizde.

Soru: Sadece kendi hayatımın değil, dostlarımın hayatlarının da duama bağlı olduğunu nasıl hissedebilirim?

Cevap: En azından kongre süresince, tüm dostlarınızla ne kadar bağlanmış olmanız gerektiği konusundaki düşüncelerinizi derinleştirmeniz yeterli. O zaman, bir dereceye kadar, ulaşmak istediğiniz bağın gücünü hissetmeye başlayacaksınız.

Filed under: Dost, Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Duanın Özü Nedir? için yorumlar kapalı

Soru: Dua sırasında, aşılması çok zor olan belirli bir noktaya ulaşırsınız. Yaradan’la bağ içinde olduğunuzu hissetmek için ne yapmalısınız?

Cevap: Yaradan’la bağı edinmek için en kolay yol, dostlarınızla bağ kurmaktır. Başka bir deyişle, onlu grubunuza dahil olmanız ve ardından onlu grubunuzdan birleşik gücünüzü Yaradan’a yöneltmeniz yeterlidir; böylece O, hepinizi Kendisine çekecektir.

O’nun sizleri, kelimenin tam anlamıyla nasıl içine çektiğini ve bırakmadığını hissedeceksiniz.

Filed under: 10'lu Gruplar, Dost, Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’la Bağı Nasıl Edinebilirsiniz? için yorumlar kapalı

Soru: Rabaş, dostlarımın kalplerini uyandırmam gerektiğini yazıyor. Kendimi buna adamam mı gerekiyor, yoksa Yaradan mı beni buna mecbur ediyor?

Cevap: Bunun sizden veya Yaradan’dan gelmesi önemli değil. Ama dostlarınızın kalplerini uyandırmalısınız. Sizin için en önemli şey herkesle birlik olmak ve onların kalplerini uyandırmaktır.

Soru: Kongre yaklaşıyor ve katılan herkesin ortak hedefimize ulaşmak için ekstra çaba sarf etmesi gerekiyor gibi görünüyor. Bu süper çaba nedir?

Cevap: Birliğimizin merkezinde, Yaradan’ı hissetmek uğruna birleşmek.

Soru: Yol boyunca ortaya çıkan korku ve şüpheleri nasıl ortadan kaldırabiliriz?

Cevap: Bunu bireysel olarak yapmanın bir yolu yok. Sadece birbirimize tutunarak ve Rabaş’ın tavsiyeleri doğrultusunda birlikte çalışarak karanlıktan aydınlığa çıkabilir ve aynı zamanda hiçbir şey kaybetmeden, sadece kazanabiliriz.

Soru: Eğer bazı dostlar, iş nedeniyle kongreye sanal veya fiziksel olarak katılamıyorsa, onlularıyla nasıl bağ kurabilirler?

Cevap: Cihazlar, telefonlar aracılığıyla, mümkün olan her şekilde bağ kurun. Elinizden gelen her şeyi yapın.

Filed under: Birlik, Dost, Kabala, Kongre, Maneviyat - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 264 için yorumlar kapalı

Soru: Bir dostumun eksikliğini kendime dahil etmek, ona yardım etmek istiyorsam, ama onun direnişini görüyorsam ne yapmalıyım?

Cevap: Devam et. Çok uzun süre değil, ama devam et. Yapabileceğin en önemli şey onu kucaklamak ve birlikte yeni bir yere taşınmak.

Soru: Onları yargılamadan, aksine Yaradan’a doğru yükseltmek için onlara ihsan etmek amacıyla dış çembere kendimi nasıl açılabilirim?

Cevap: Bunun için önce başkalarını yükseltecek kaplar hazırlamalısın, ancak ondan sonra bu çalışmaya başlayabilirsin.

Soru: Bir dostumuzun karşılıklı sorumluluk için çaba göstermediğini görürsek, ondan uzaklaşmamız gerektiğini söylediniz. Bir dosttan kendini uzaklaştırmak ne demektir?

Cevap: Bu yolculuğa sadece, yükselişler, düşüşler vb. tüm eylemlerde bizimle birlikte hareket edecek olanları yanımıza almalıyız.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 219 için yorumlar kapalı

Soru: Örneğin, derse katılmayan bir dosta karşı uygun baskı şekli nedir?

Cevap: Sanırım dostların önünde kendini ayrı tutmaya gerek yok. Grup içinde, kuralları ihlal eden kişinin kendini gruptan dışlanmış hissedeceği bir tutum geliştirmek gerekir.

Soru: Böyle bir atmosfer nasıl yaratılabilir?

Cevap: Bu, grubun kayıtlarına geçmeli ve herkes tarafından kabul edilmelidir.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat - Dostluk Ortamı için yorumlar kapalı

Soru: Yükselişin en yüksek noktasında, her şeyin Yaradan tarafından yapıldığını, yapılıyor olduğunu ve yapılacağını, zamanında hatırlayıp, hiçbir şeyi kendine atfetmemek nasıl mümkün olabilir?

Cevap: Böyle bir duygu ve değerlendirme insanda yavaş yavaş oluşur. Bu yüzden sadece devam etmek gerekir.

Soru: Yaradan ile yapılan içsel çalışma, kişiyi ihsan etme niyetine ulaştırmak için mi yapılır? Yoksa içsel çalışmadan önce, niyetimin ihsan etmeye yönelik olduğunu hissetmem ve sonra bu çalışmaya başlamam mı gerekir?

Cevap: Hayır, ihsan etme niyetleri kişide yavaş yavaş oluşur. Yani, içsel çalışma sizi net bir ihsan etme niyetine ulaştırır.

Soru: Dostlardan gelen tüm sözleri, Yaradan’ın sesi olarak mı algılamalıyım?

Cevap: Hepsi değil, ama çoğu.

Soru: Kişinin Yaradan’ın çağrısına cevabı ne olmalıdır?

Cevap: Kişi, Yaradan’a yaklaşmaya çalışmalı ve O’nun kendisinden ne istediğini anlamaya çalışmalıdır.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 246 için yorumlar kapalı

Soru: Şöyle bir söz vardır: “Dostu için dua edenin duası, önce cevaplanır.”

Eğer dostu için dua eden bir kişi, dostunun aldığını fakat kendisinin almadığını görürse, bu bir kusura mı işaret eder, yoksa normal midir?

Cevap: Eğer kişi, dostunun çok fazla enerji harcadığını, grubun yaptığı tüm eylemlere katıldığını görürse, o zaman bunun dostun çalışması olduğunu anlar. Ve bunun tersi de doğrudur.

Biz, gerçekten nerede olmamız gerektiğini hissetmeliyiz.

Her birimiz ve hepimiz birlikte, arzularımızın tamamı toplanıp birleşerek Yaradan’a yöneldiğinde, Yaradan’a olan arzunun merkezinde olmalıyız. En önemli şey budur.

Filed under: Birlik, Dost, Kabala, Maneviyat - Yaradan’a Olan Arzunun Merkezinde için yorumlar kapalı