Soru: Bir yanda dil birliği, sessizlik var. Diğer yanda ise konuşmak, yaymak için büyük bir arzu var. Bu iki büyük arzuyu nasıl birleştirebiliriz?
Cevap: Önce onlularda, sonra yüzlerde, binlerde birleşme arzusu olmalıdır.
Eğer insanlar böyle bir fırsata sahip olurlarsa, o zaman içinde bulundukları çemberi gittikçe daha fazla ve daha geniş bir şekilde, tüm bu çember bütün insanlığı kapsayana kadar genişletmelidirler.
Soru: Alma arzusunun haz vermediği ve sadece dostlar aracılığıyla Yaradan’a verme arzusunun olduğu eylemler nelerdir?
Cevap: Bunlar verme eylemleridir – egoizme zıt eylemler.
Bu eylemi dostlarımızla daha yakın bir birliğe dönüştürmek için, aramızdaki nefret yerine, en azından onluda, birbirimize yardım eden yakın dostlar olmak istediğimiz yükümlülüğünü kabul etmemiz gerekir.
Soru: Gerçek bir manevi eylem nedir? Onluda çalışarak ve çaba göstererek birbirimizde nasıl karşılıklı haz uyandırabiliriz ki birlikte karşılıklı vermenin tadını çıkarabilelim ve böylece Yaradan’a verebilelim?
Cevap: Bunu yapamayız çünkü egoizm niteliğinde doğduk ve büyüdük. Ancak yavaş yavaş, kendi üzerimizde çalışarak, egoizme karşı olumsuz bir tutum edinir ve sonunda karşıt nitelikler ediniriz: başkalarına sevgi, Yaradan’a sevgi ve özgecilik.
Soru: Şu anda dünyada olan savaşlar, depremler, doğal afetler, Mısır’dan ortak çıkıştan önce kolektif egoizmimizin deneyimlemesi gereken felaketler mi?
Cevap: Hem evet hem hayır. En hafif deyimiyle, geçtiğimiz yüzyıllar boyunca yaşadığımız bu sıkıntıların egoizmimizi ıslah etmek için gerekli olduğunu düşünün.
Bu nedenle, Yaradan İsrail oğulları kabilesini geciktirdi ve tam ıslaha hemen yaklaşmalarına izin vermedi; çünkü henüz tam bir Kli’ye, yani pişmanlık ve kefarete sahip değillerdi.
Görünüşe göre biz buna zaten sahibiz. Sanırım bugün halkımız o günlerdeki gibi ayağa kalkarsa, kesinlikle kutsal Tapınağın yerine ulaşır ve onu hızla inşa ederiz.
Soru: Bizi ayağa kalkmaktan alıkoyan nedir? Birlik eksikliği mi?
Cevap: Her şeyden yoksunuz. Kesinlikle her şeyden. En önemli şey aramızdaki bağ.
Soru: Dünya grubunda bir onlu gibi olmak için bağı doğru uygulamak ne demektir?
Cevap: Herkese yardım etmeye çalışmak, tek bir merkez etrafında bir araya gelmek, toplanmak, birleşmek, Yaradan’a yönelmek ve O’nun yardımını beklemek demektir.
Soru: Yaradan’ı karşımda görmek için çabalamak nedir?
Cevap: Sizi ileriye çeken, Mısır’da, sürgünlerde ve dostlarınızla çeşitli zorluklarda size rehberlik eden gücü görmek demektir.
Soru: Firavun doğal yollarla mı ölür yoksa Mısır’ı terk etme zamanı geldiğinde Yaradan tarafından mı öldürülür?
Cevap: Firavun’un ölümüne henüz tanık olabileceğimizi sanmıyorum. Bu, Dünya’daki tüm insanlarda var olan tüm egoizmin ölümü anlamına gelir. O zaman ne hale geleceğimizi hayal edebiliyor musunuz? Tam ıslah.
Soru: Işığı alabilen ve verebilen bir gerçeklik olduğumuza dair bir öz farkındalık hissine sahibiz. Yaradan’ın niteliğinde ise kendimizi O’nunla birlikte tek bir sistemin parçası olarak hissediyoruz. Özünde farklı olan bu iki niteliği onlunun çalışmasında nasıl bir araya getiririz?
Cevap: Evet, farklı niteliklerle ilişkilenmiş durumdalar ama biz onları birleştirmeye çalışmalıyız. Yavaş yavaş bunu yapmayı başaracağız.
Soru: Onluda ihsan etme niyetini nasıl güçlendirebiliriz?
Cevap: Bunun hakkında daha fazla konuşmalıyız ve eylemleri gerçekleştirirken, birleştiğinizi ve Yaradan’a döndüğünüzü hissetmeye çalışmalısınız. O zaman O’na olan özlem daha güçlü olacak ve O’nun ifşasına geleceksiniz.
Soru: Katı dini metinleri okuyan bir kişi, Bnei Baruch’un dağıtımını benimseyebilir ve Yaradan için çabalamaya başlayabilir mi?
Cevap: Elbette. O kişinin bizim ne yaptığımızı bilmesi gerekir. Biz Yaradan’ın hissine ulaşmak istiyoruz. İşte onun meşgul olması gereken şey de budur. Kitaplarımızı okuması ve kendini biraz onlara kaptırması gerekir.
Soru: Kişi bir bütünün parçasıysa ve sisteme dâhilse, kendini düşünmeden başkaları için nasıl dua edebilir? Koşulsuz sevgi nedir? Bir insan nasıl koşulsuz sevebilir?
Cevap: Bunu nasıl açıklayacağımı bilmiyorum çünkü bu bir duygudur. Bu duyguların içinizden, dostlarınızla olan bağınızdan geçmesine izin vermeye çalışmalısınız ve o zaman bunun ne hakkında olduğunu anlama fırsatınız olacaktır.
Soru: Bize iletmek istedikleri şeyi anlamaya yavaş yavaş yaklaşmak için büyük öğretmenlerle – Baal HaSulam, Rabaş ve sizinle ve onlar aracılığıyla Zohar Kitabı’nın yazarlarıyla – nasıl bir içsel bağ kurmalıyız?
Cevap: Şu anda aramızda, birbirimizle karşılıklı yardımlaşma ve bağ içinde var olan bağ türlerinden başlayarak birliğimizi inşa etmeliyiz.
Tek bir bedendeymiş gibi var olduğumuz bir koşula ulaşabiliriz ve bu koşulda manevi ışığı -Zohar Kitabı’nın ışığını- almaya başlayabiliriz.
Ve böylece yavaş yavaş bu kitabın bize ne anlatmak istediğini anlamaya yaklaşacağız.
Öğretmenlerimizi olabildiğince yakından, sanki içimizi dolduruyorlarmış gibi algılamamız gerekir. Ve onlar için ne kadar çok çabalarsak, bize o kadar yaklaşacaklardır. Sonunda onların doğrudan içimizde var olduklarını hissetmeye başlayacağız.
Soru: Sürekli olarak Tora çalışmasıyla meşgul olmak ne anlama gelir?
Cevap: Bu ancak birbirinize bağlı olursanız, birbirinize ilham verirseniz ve örnek olursanız mümkündür.
O zaman, Tora’nın ıslahı ile “dışarıdan içeriye”, “dışarıdan içeriye” koşullarında bağ kurabileceksiniz. Böyle bir koşul için sürekli çaba göstermelisiniz.
RAMHAL’ın grubunda olduğu gibi, her bir kişinin manevi çalışma için günün belirli bir saatini seçtiği, kaynaklardan veya Tora’dan alıntılar çalıştığı ve sürekli olarak dostlarını düşündüğü gibi, aranızda anlaşın. Bu şekilde onlar sürekli olarak ilerlediler.
Soru: Tüm onlu bu sorumluluklarını belirli aralıklarla yenileyebilir mi? Bunu en iyi nasıl yapabilirler?
Cevap: Düzenli bir şekilde, bir programa göre, böylece onludan biri her zaman bu işle meşgul olur. Kendi aranızda anlaşın ve harekete geçin.
Soru: Kişinin komşusuyla birlik olması ve herkesi inanç seviyesine getirmesi ne anlama gelir?
Cevap: Komşunuzla birlik olmanın anlamı, kişinin onlar olmadan Yaradan’a, gerçeğe veya yaratılışın amacına yaklaşamayacağını hissetmesidir.
Soru: Aramızdaki ayrılığın gücüne karşı neden bu kadar az duyarlıyız? Zaman içindeki bölünmeyi fark etmemize ve bu noktadan birlik noktasına gelmemize ne yardımcı olacak?
Cevap: Sadece aramızdaki bağ, bunun güçlenmesini istememiz ve bunun için dua etmemiz gerekiyor. Ve bu noktaların hissine karşı duyarlılığı geliştirmek için, bağı güçlendirme konusunda daha fazla düşünmemiz gerekiyor.
Soru: İzlenim ve algılardaki farklılıkları ifşa ederken nasıl doğru bir şekilde çalışabiliriz? Onları oldukları gibi bırakmalı, izlenim zenginliği olarak mı algılamalıyız, yoksa tartışmalı ve birbirimize neyin daha iyi ve doğru olduğunu mu kanıtlamalıyız?
Cevap: Sadece aranızdaki sevgiye odaklanın. Bu öyle bir sevgi olacak ki, Yaradan onun içinde görünecek mi? Aramızda Yaradan’a benzer bir nitelik oluşturmalıyız ve o zaman Yaradan onun içinde ifşa olacaktır. Aramızda ifşa olan nitelik karşılıklı sevgi olmalıdır. Yaradan’ın bize görünebilmesi için bağ kurmaya çalışalım.
Soru: Farklı dünyalar, arzularımızın farklı dereceleri midir?
Cevap: Hayır, farklı dünyalar ruhlar tarafından Yaradan’ı edinmenin farklı dereceleridir.
Soru: Gruptaki bağımızdan ötürü altıncı duyu organına gelip, her şeyi aynı şekilde hissedebileceğimizi varsayabilir miyiz?
Cevap: Bunu söylemezdim. Gerçek şu ki Yaradan’ı hissetmeye başladığımızda, her birimizin kendi payına düşen edinimi aldığı netleşmeye başlar.
Soru: Yaradan’a verebileceğimiz en büyük haz, O’nun bize memnuniyet vermeyi amaçladığı anlayışına gelmektir. O’nun planına dahil olduğumuzda nasıl bir çalışma yapmış oluruz?
Cevap: O zaman O’na, bize ve tüm yaratılışa birlikte memnuniyet getiririz.
Soru: Edinimlerimizi bir dostla paylaşmak mümkün mü?
Cevap: Bunu yapmamak daha iyidir.
Soru: Diyelim ki dostlar genişletmek için ortak bir Kli oluşturmaya çalışıyorlar. Onların arzusunu duamla nasıl güçlendirebilirim?
Cevap: Onlara katıl, yardım etmeye çalış ve onlara her konuda başarılar dile.
