Soru: İnsanda, Yaradan’ın kendisine bir şey vermeyeceğine dair her zaman bir korku var mıdır?

Cevap: Böyle bir korku insanda her zaman vardır. Yaradan’dan bir şey aldığıma az da olsa inanıyorsam, O’nun bana bir şey vermeyeceğinden korkarım. O zaman sinagoga koşar, bağış yapar ya da O’ndan bir şey almak için her şeyi yaparım.

Bunun Kabala ile hiçbir ilgisi yoktur. Kabala, Yaradan’ın memnun olması için, kendimle hiçbir bağlantım olmadan, O’na nasıl yaklaşmam gerektiğini anlatır.

Öncelikle, bir kısıtlama (Tzimtzum) yaparız ve kendimizle ilgili hiçbir hesaplamayla bağlantılı olmayan, yalnızca ihsan etme uğruna var olan Bina niteliklerini ediniriz (“Al menat lehashpia”). Almakla hiçbir şekilde bağlantısı olmaması için alma arzumuzu örteriz ve ancak o zaman ihsan etme uğruna almaya başlarız.

Kabala metodu, ters yönde çalışan tek metottur. Diğer tüm metotlar “Ben sana veririm, sen bana verirsin” ilkesine dayanır. Bu bir takas, bir hesaplamadır: Emirler mi istiyorsun? Ben emirleri yerine getireceğim, sen de beni, hayatımı doldur, bana sağlık, biraz para, şeref, saygı, bir aile ver ki her şey yolunda olsun.

Hasidizm ve diğer metotlar bu yaklaşım üzerine kurulmuştur.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’ın Memnun Olması İçin için yorumlar kapalı