Kişinin uyguladığı Tora ve Mitzvot [emirler] sayesinde, kendisini arındırmak istemesi için ona düşünceler ve arzular getirirler. (Rabaş, Notlar 158, “Ödül Kedere Göredir”)

Soru: Arınma arzusu, kişi Yaradan tarafından kendisine yukarıdan gönderilen saflık koşulunu hissettikten sonra gelmez mi?

Cevap: Hayır, bu şekilde hareket edemeyiz. Safsızlığımızdan, içsel kirimizden ıslaha doğru hareket ederiz. Bu nedenle, ıslah edilmemiş koşuldan önce içimizde tezahür eden ıslah edilmiş bir koşuldan söz edemeyiz.

Soru: Yani bu, şu anda saflık koşulu olarak deneyimliyor olabileceğimiz her şeyin yalan olduğu anlamına mı geliyor?

Cevap: Bu noktada, evet, elbette. Henüz gerçekten ıslah edilmiş kaplara (Kelim) sahip değiliz. Bu nedenle, saflık olarak adlandırdığımız her şey, egoizmimize kıyasla nispeten ıslah edilmiş olan ıslah olmamış kaplardan ibarettir.

Ancak sürekli olarak arınmayı düşünmeden çalışıyor olsak bile, Tora’daki ışık ve çalıştığımız kitaplar bizi etkilemeye devam eder.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Safsızlıktan Islaha için yorumlar kapalı