Bu, on kişinin durup uzaktan uçan bir uçağa bakmasına benzer. İzleyenler için uçak küçük bir nokta gibi görünür. Ancak bazı insanların uçağı birkaç kat büyüten dürbünleri vardır. Bununla birlikte, her birinin farklı bir dürbün seti vardır – birinin dürbünü önemli ölçüde büyütürken, diğerininki daha az büyütür.

Sonuç olarak biri uçağı dört metre uzunluğunda görürken, diğeri üç metre, bir diğeri ise sadece iki metre uzunluğunda olduğunu söyler. Hepsi gerçekten gördüklerini bildirir, ancak yine de aralarında farklılıklar vardır. Yine de bu farklılıklar uçağın kendisinde hiçbir değişiklik yaratmaz, çünkü tüm değişiklikler yalnızca algılayanların gözündedir (Rabaş, Mektup No. 19).

Soru: Onlunun “ortak dürbünü” aracılığıyla aramızdaki manevi bağın formlarını nasıl ayırt edebiliriz?

Cevap: Farklı yönlere yönelmiş olduğumuz için, onlunun ortak dürbününü dikkate alamayız.  “Ortak dürbün” elde edebilmek için, bakış açılarımızı ve kalplerimizi tek bir hedef doğrultusunda birleştirmeliyiz. İşte o zaman Yaradan’ı göreceğiz.

Soru: Rabaş, isimlerin (Partzufim) sadece edinim elde eden kişiyle ilişkili olarak göründüğünü yazar. Bu bireysel bir deneyim olduğuna göre, manevi bir şeyi nasıl birlikte görebiliriz?

Cevap: O da olacaktır.

Soru: En azından temel bir konuyu tartışmamız doğru olur mu? Örneğin, onludaki hedefin önemini veya bağın seviyesini nasıl hissediyoruz?

Cevap: Elbette, bunu tartışın.

Filed under: 10'lu Gruplar, Kabala, Maneviyat | Onlunun “Ortak Dürbünü” için yorumlar kapalı