Tanrı’dan bana mutluluk vermesini istedim ve Tanrı hayır dedi.

Bir lütuf verdiğini ve mutlu olup olmayacağımın bana bağlı olduğunu söyledi.

(“Tanrı’dan İstedim,” bir Rus kıssası)

Yanıtım: Gerçekten de öyle.

Yorum: Yaradan bizi mutlulukla kutsuyor ama nedense biz mutsuzuz.

Yanıtım: Kutsamayı kabul etmiyoruz.

Soru: Neden?

Cevap: Biz mutlu olmak istemiyoruz.

Soru: Yani bütün bunlar bizden mi kaynaklanıyor?

Cevap: Evet.

Soru: O’nun bizi mutlulukla kutsadığını anlıyor muyuz? Yoksa O’nun verdiği her şeye “Yanlış verdin…” diyerek lanet mi ediyoruz?

Cevap: Hayır, anlamıyoruz. Tüm doğa, tüm yaşam, tüm bunlar bize mutluluk için verilmiştir.

Soru: Biz ne tür yaratıklarız? Bize mutluluk veriliyor ama biz ondan kaçıyoruz. Diyoruz ki: “Orada değil.” Her zaman onu arıyoruz. Diyoruz ki: “Mutluluğu arıyoruz” diyoruz ama mutluluk neyse odur. Bu işler böyle mi yürüyor?

Cevap: Evet. Bu biziz.

Soru: Bir insanı mutlu etmek için ne yapabilirsiniz?

Cevap: Hiçbir şey. Kişi mutlu olmayı öğrenmelidir.

Soru: Prensip olarak, mutluluğun sadece Yaradan’dan geldiğini, mutluluğun her yerde olduğunu ve sadece onu hissetmem gerektiğini kabul mü etmeliyim?

Cevap: Evet.

Soru: Peki ne yapmalıyım?

Cevap: Sihirbaz hakkındaki kitabımı hatırlıyor musun?

Yorum: Evet, O’nun her zaman arkadaşı olacak birini beklediği yazıyor.

Yanıtım: Temel olarak bu, mutluluğun elde edilip edilemeyeceği hakkında bir hikaye.

Yorum: Bu kitap sesli kitap olarak da mevcut. Adı Sonsuza Kadar Birlikte: Yalnız kalmak istemeyen sihirbazın hikayesi. İnanılmaz bir kitap!

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Bize Her Şey Mutluluk İçin Verilmiştir için yorumlar kapalı