Soru: Manevi yolda kalmak için neye ihtiyacımız olduğunu, neyi atmamız gerektiğini ve başka neyi geliştirmemiz gerektiğini nasıl belirleriz?

Cevap: Yaradan’la aramızdaki bağı sürekli olarak geliştirmeli ve artırmalıyız.

Onludaki bağı artırmak, birbirimize giderek daha fazla ihtiyaç duymak demektir. Dostlarıma bakıyorum ve belli bir dostum olmadan bir şey yapamayacağımı ya da başka bir dostum olmadan başka bir şey yapamayacağımı görüyorum. Bu bana örnek oluyor, bu beni kızdırıyor ama tüm bunlar beni kendim üzerinde çalışmaya itiyor. Yani, onludaki her kişi gereklidir; Yaradan’ın yaptığı budur.

Soru: Bir dostum hakkında olumsuz bir izlenimim varsa, bu yine de çok değerli midir? Bu Yaradan’dan gelen bir tür önemli sinyal midir?

Cevap: Elbette. Onlardan özellikle olumlu duygular beklemiyorum, aksine olumsuz duygular kendi üzerimdeki çalışmam için daha uygundur.

Filed under: Dost, Dost Sevgisi, Kabala - Her Bir Dostun Değeri için yorumlar kapalı

Soru: Öğrencilerin büyük öğretmenlerinden aldıkları her şeye neden utanç ekmeği denmiyor?

Cevap: Ailenizden aldığınız şeylerden utandınız mı?

Yorum: Hayır.

Yanıtım: Bakın, bu çok doğal. Bunu anlıyorum, hissediyorum, bununla gurur duyuyorum, tatmin oluyorum ve mutlu oluyorum.

Filed under: Kabala, Uncategorized - Öğretmenden Almak için yorumlar kapalı

Soru: Manevi yoldan ayrılmadığımızı sürekli olarak nasıl kontrol edebiliriz?

Cevap: Sadece bir grup içinde birleştiğinizde ve hepinizin tek bir noktada, tek bir arzuda olduğunuzu hissettiğinizde, herkes “ben” ini terk eder, diğerleriyle birleşir ve Yaradan’la birleşmeye gelir.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat - Manevi Yoldan Ayrılmayın için yorumlar kapalı

Soru: Bir Kabalistin özgüveni nasıl ifade edilir? Dış dünyaya nasıl aktarılır?

Cevap: Bir Kabalistin özgüveni, sadece Yaradan’la olan bağından gelir. Yaradan’la olan birliktelikleri ölçüsünde, hata yapmayacaklarından, insanlara ihtiyaç duydukları şeyi ileteceklerinden ve böylece onlara yardım edeceklerinden emin olurlar.

Filed under: Kabala, Kabalistler - Bir Kabalistin Özgüveni için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan’ın üzerimizdeki iki etkisini nasıl ayırt edebiliriz ki hangisini önce söyleyeceğimizi seçelim: “O’ndan başkası yoktur” mu yoksa “Ben kendim için değilsem, kim benim için” mi?

Cevap: Kalbinizi biraz temizlemeniz gerekir ve o zaman Yaradan’ın size karşı olan tutumunu anlayacaksınız.

Soru: Hangi durumda şunu söyleme fırsatım olacak? “Ben kendim için değilsem, kim benim için”? Çünkü benim için her zaman şunu söylemek uygundur: “O’ndan başkası yoktur.”

Cevap: Elbette, bu her zaman daha iyidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kalbi Temizle için yorumlar kapalı

Soru: Herkesin manevi eşsizliği nedir? Arzularda değil, eşit olduğumuz ve herkesin kendi rengini sonsuzluğa kattığı niyetlerde birleşmek için bunu nasıl ifşa edebiliriz?

Cevap: Egonuzun üzerine çıkmaya çalışmalı ve zaten doğru niteliklere sahip olduğunuzu hayal etmelisiniz: sevgi, başkalarını memnun etme arzusu vb. Bu şekilde hareket ederseniz başarılı olursunuz.

Kişinin manevi eşsizliği, bir başkasını doldurmak istemesinde yatar, her ne kadar bunu onun yerine başka hiç kimsenin yapamayacağı şekilde nasıl yaptığını anlamasa da.

“Komşunu kendin gibi sev” yasası bununla ilgilidir-dostlarla ilişkilere yatırım yapmak.

Takipçilerin yüzde doksanı bireyselliklerini ve bunun gerçekleşmesini ancak liderler aracılığıyla ifşa edebilir. Ancak liderlerin onlara yardım edebilmesi için, takipçilerin de uygun ölçülebilir çabayı göstermeleri gerekir. Grubu ileriye götüren ve böylece herkesi ıslah etmek için hareket eden insanlarla birlikte olmaya çalışmalıdırlar.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Sevgi - Herkesin Manevi Eşsizliği için yorumlar kapalı

Tanrı’dan bana mutluluk vermesini istedim ve Tanrı hayır dedi.

Bir lütuf verdiğini ve mutlu olup olmayacağımın bana bağlı olduğunu söyledi.

(“Tanrı’dan İstedim,” bir Rus kıssası)

Yanıtım: Gerçekten de öyle.

Yorum: Yaradan bizi mutlulukla kutsuyor ama nedense biz mutsuzuz.

Yanıtım: Kutsamayı kabul etmiyoruz.

Soru: Neden?

Cevap: Biz mutlu olmak istemiyoruz.

Soru: Yani bütün bunlar bizden mi kaynaklanıyor?

Cevap: Evet.

Soru: O’nun bizi mutlulukla kutsadığını anlıyor muyuz? Yoksa O’nun verdiği her şeye “Yanlış verdin…” diyerek lanet mi ediyoruz?

Cevap: Hayır, anlamıyoruz. Tüm doğa, tüm yaşam, tüm bunlar bize mutluluk için verilmiştir.

Soru: Biz ne tür yaratıklarız? Bize mutluluk veriliyor ama biz ondan kaçıyoruz. Diyoruz ki: “Orada değil.” Her zaman onu arıyoruz. Diyoruz ki: “Mutluluğu arıyoruz” diyoruz ama mutluluk neyse odur. Bu işler böyle mi yürüyor?

Cevap: Evet. Bu biziz.

Soru: Bir insanı mutlu etmek için ne yapabilirsiniz?

Cevap: Hiçbir şey. Kişi mutlu olmayı öğrenmelidir.

Soru: Prensip olarak, mutluluğun sadece Yaradan’dan geldiğini, mutluluğun her yerde olduğunu ve sadece onu hissetmem gerektiğini kabul mü etmeliyim?

Cevap: Evet.

Soru: Peki ne yapmalıyım?

Cevap: Sihirbaz hakkındaki kitabımı hatırlıyor musun?

Yorum: Evet, O’nun her zaman arkadaşı olacak birini beklediği yazıyor.

Yanıtım: Temel olarak bu, mutluluğun elde edilip edilemeyeceği hakkında bir hikaye.

Yorum: Bu kitap sesli kitap olarak da mevcut. Adı Sonsuza Kadar Birlikte: Yalnız kalmak istemeyen sihirbazın hikayesi. İnanılmaz bir kitap!

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Bize Her Şey Mutluluk İçin Verilmiştir için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan’a şükranlarımızı ifade ettikten sonra O’na ne tür bir uyanış vermeliyiz?

Cevap: Her zaman Yaradan ile konuşmaya çalışmalısınız. Bu herkesin görevidir. Kişi, O’na ne tür bir dua gönderdiğini kontrol etmelidir.

Kişi Yaradan’a hitap etmese bile, yine de her kalpten O’na bir arzu yükselir çünkü O, tüm dünyayı ve her birimizi kontrol eder. Bu nedenle, kalbimizin nereye yöneldiğini ve Yaradan’la nasıl bir ilişki içinde olduğunu kontrol etmemiz gerekir.

Soru: Farklı çelişkili durumları birleştirip yine de kalbin yönünü nasıl kontrol edebiliriz?

Cevap: Bu, kalbinizde ortaya çıkan durumların üzerine çıkmayı ve onları Yaradan’a yönlendirmeyi amaçlayan uzun vadeli bir çalışmadır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’la Konuşun için yorumlar kapalı

Çıkış yolunu beğenmediğimiz bir duruma umutsuz deriz (Jerzy Stanisław Lec).

Soru: Yani Jerzy Stanislaw Lec, her zaman bir çözüm olduğunu söylüyor. Biz sadece hoşumuza gitmediği için oraya gitmiyoruz. Gerçekten umutsuz durum diye bir şey yok mu?

Cevap: Bence yoktur. Her zaman bir çözüm vardır. Prensip olarak, kişinin her zaman bir çözümü vardır. Durumun umutsuz görünmesinin nedeni egoizminin onu kendi içine hapsetmesidir.

Soru: Yani çıkış yolunu tıkar ve kişi bir şekilde egoizmini kandırmalı, bir şeyler yapmalıdır. Söyler misiniz lütfen, evrensel bir çözüm var mı?

Cevap: Sadece sevgi.

Filed under: Egoizm, Kabala - Umutsuz Durumlar Yoktur için yorumlar kapalı

Soru: Kişinin bir düşünce yaratması ne anlama gelir? Sonuçta, her şey Yaradan’dan geliyor.

Cevap: Düşünceler Yaradan’dan gelir. Ama biz onları kabul ediyor muyuz, etmiyor muyuz? Onlara nasıl davranıyoruz? Onları hayata geçirmek istiyor muyuz? İşte soru bu.

Soru: Kötü eğilimimize sevgiyi öğretebilir miyiz ya da öğretmeli miyiz?

Cevap: Bu çok yüksektir. Bu gerçek bir ıslahtır.

Soru: Eğer Yaradan’dan beni korkutan bir düşünce alıyorsam, Yaradan benden ne bekler, her şeyi kabul etmemi mi yoksa onu iyi bir düşünceyle yer değiştirmemi mi?

Cevap: Bilmiyorum. Yaradan’a sorun.

Soru: Düşünceyi Yaradan’ın bir hediyesi olarak düşünebilir miyiz?

Cevap: Evet.

Soru: Kötülük nasıl ortaya çıkar ve düşünce düzeyinde kendini nasıl gösterir?

Cevap: Kötü düşünceler, duygular ve ilişkiler, kötü eğilimlerden doğar. Bunların hepsi egonun bir tezahürüdür.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 132 için yorumlar kapalı