Soru: Bazen ders sırasında öğrencileriniz yürümeye ya da bir şeyler yapmaya başlıyor. Nasıl sabırlı davranıyorsunuz?

Cevap: Kişi bir fincan kahve ya da soğuk su almak için ayağa kalktığında, yorgun olduğunu, yeterince uyumadığını, zor zamanlar geçirdiğini anlıyorum. Ama ben öğrencilerime sevgi ve anlayışla yaklaşıyorum.

Onlar uğruna her şeyi yaptığım insanlar; onlar benim için çocuklarımdan daha önemli. Esasen onlar benim manevi çocuklarım.

Benim onlardan başka neyim var? Bu bilgileri başka kimlere aktaracağım? Kimi eğitmek istiyorum? Onlar, onlar aracılığıyla mümkün olduğunca çok şey vermek ki böylece doğru şekilde dağıtıma devam etmelerini sağlamak.

Bu nedenle onlara karşı tutumum, yarattıkları karışıklığı biraz yumuşatıyor. Tıpkı bir annenin çocuğu gürültü yaptığında onu duyamaması gibi. Onun için bu normaldir ama bir yabancı için titreşen ve gürültülü bir şey dayanılmazdır.

Filed under: Günlük Dersler, Kabala, Maneviyat, Sabah Dersleri | Manevi Çocuklar için yorumlar kapalı