Bu demektir ki, sürgünde Firavun’un Klipa’sının egemenliği, ağzı ve konuşması varken, yine de, eğer sadık çobana gerektiği gibi inanmış olsalardı, İsrail oğulları ağzın ve konuşmanın üstünde olan Musa’yı dinleyebileceklerdi.

Sürgünde olmak Firavun’un yönetimi altında olmak, yani evrensel egoizmin kontrolü altında olmak demektir (Baal HaSulam, Mektup 10).

Makale, İsrail oğullarının bu yönetimden kurtulup, Firavun’un gücünden özgürleşebildiklerinde meydana gelen bir dönüşümü tartışır. Pratikte sadece tek bir arzuya bağlanmak kişinin Mısır’dan çıkmasına ve Yaradan’a yaklaşmasına yardımcı olabilir.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Mısır’dan Çıkmanıza Ne Yardımcı Olacak? için yorumlar kapalı

Soru: Kişi kendi içindeki günahkârın sürekli aynı sorusunu duyduğunda, bu tekrarlanan sorudan ilerlemek için ne yapmalıdır?

Cevap: Egoizmin üzerine çıkmasına ve durumunu bu yükseklikten görmesine yardımcı olabilmesi için, Yaradan’a dönmelidir. O zaman o, doğru bir şekilde ilerleyecektir.

Soru: Bu talebin ölçüsüne ulaşmakta sürekli başarısız olduğu mu ortaya çıkıyor?

Cevap: Bir söz vardır: Allah’ım, bir kimsenin gece gündüz dua etmesini nasip et.

Soru: Biz bir dostun içindeki günahkârı öldürmesine yardımcı olabilir miyiz? Yoksa bu herkes için bağımsız bir iş midir?

Cevap: Herkes bunu tek başına ama çevrenin yardımıyla yapmalıdır. Bir kişiye yardım edebilirsiniz ama o kendi başına hareket etmelidir.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - İçinizdeki Günahkârı Öldürün için yorumlar kapalı

Soru: Pesah Bayramı’ndan sonra, Özbekistan’da bir kongre düzenlemeyi planlıyoruz. Bu bölgeyi yükseltmek için birçok dost gelecek.

Buna hazırlık için bize ne önerirsiniz?

Cevap: Size tavsiye edeceğim tek şey kalpleri birleştirmenizdir. Kelimelerle değil, kalbinizde sizinle birlikte dostlarınız olduğunu, kalplerinizi birbirine bağlamak istediğinizi ve bu ortak kalbin zaten Yaradan tarafından doldurulacağını hissetmenizdir.

Filed under: Birlik, Dost, Dost Sevgisi, Kabala, Maneviyat - En Önemlisi – Kalplerin Birliği için yorumlar kapalı

Soru: Ne tür bir yakıt, mantığın üzerine çıkmamızı sağlar?

Cevap: Mantığın üzerinde bir koşulu – egoizmle hiçbir bağlantısı olmayan özgecil bir koşulu – en önemli şey olarak hissetmeye başlamamız ve böylece yükselmemizdir.

Soru: Kural olarak Pesah Bayramı’ndan önce mayalı ekmek yakarız. Manevi maya nedir?

Cevap: Maya, doğru kullanamadığımız kötü eğilimimiz, ıslah olmamış egoizmimizdir.

Soru: Bir günahkâr tarafından sorulan egoist bir soru neden onu öldürür? Ve inanç burada nasıl ortaya çıkar?

Cevap: Kişi egoizmini yenmek isterse, onun yerinde içinde gelişen inancın gücünü hissetmeye başlar.

Filed under: Bayramlar, Egoizm, Kabala, Maneviyat - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular -121 için yorumlar kapalı

Soru: Bizler onlu içinde bilmeden Firavun’un işçileri olabilir miyiz? Yoksa Bnei Baruch’a dahil olarak, bir korumamız, yoldan çıkmayacağımıza dair bir garantimiz var mı?

Cevap: Hiçbir garantiniz yok. Hem de hiç. Bnei Baruch eşsiz bir organizasyon olsa da, herkes sürekli olarak kendini incelemeli, nereye gittiğini ve neyi başarmak istediğini gözden geçirmelidir.

Bu sadece her bireyin kendi çalışmasıyla ilgilidir. Herkes kendi başına.

Soru: Bir onlu yoldan sapabilir mi? Dünya grubundaki bazı onlular çoktan sapmış ama kendilerinin farkında olmamaları mümkün mü?

Cevap: Elbette böyle bir risk her zaman vardır. Ama aynı zamanda onlular kendilerini inceleyebilir ve ıslah edebilirler.

Filed under: 10'lu Gruplar, Dost, Grup, Kabala, Maneviyat - İnceleyin Ve Islah Edin için yorumlar kapalı

Soru: Bugün insanlar acı çekiyor ve ışık eksikliği yaşıyorlar. Bu ışığı almak ve olanları ıslah için herhangi bir umut var mı?

Cevap: Hiç kuşkusuz, eninde sonunda herkes ışığı alacaktır. En iğrenç arzulara, en iğrenç eğilimlere sahip olsa bile, ıslah ve tamamlanma almayacak tek bir ruh, tek bir kişi bile olmayacaktır.

Soru: Umutsuzluk, savaş ve çaresizlik durumunda, ışıkla hiçbir bağı olmayan insanlar onu nasıl alabilir?

Cevap: Onlar sizin hissettiğiniz gibi umutsuzluk hissetmezler. Zamanı gelecek ve onlar ıslah ışığını alacaklar.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Herkes Işığı Alacak! için yorumlar kapalı

Soru: Rabaş, 40. Mektup’ta, bir taş diğerine sürtüldüğünde ateşin tutuştuğunu yazar. Kalplerimizin birbirine dokunması ne anlama gelir?

Cevap: Kalplerimiz birbirine dokunduğunda, aramızdaki tüm karşıtlıklar ve tutarsızlıklar kendini gösterir.

Ve eğer bunlara rağmen hala birleşmek istiyorsak ve taşlaşmış kalplerimizi ovuşturuyorsak, o zaman aramızda bir sıcaklık hissetmeye başlarız. Dolayısıyla dünyamızın fiziksel yasası budur.

Soru: Bu sıcaklık Yaradan tarafından mı getiriliyor yoksa bizim eserimiz mi?

Cevap: Bu Yaradan’ın işidir. Aramızda ortaya çıkan karşıtlıkları silmek istediğimizde O kalplerimize sıcaklık getirir.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kalpler Birbirine Dokunduğunda için yorumlar kapalı

Soru: Rabaş ile çalıştığınızda size kesinlikle şöyle dedi: “Soru sorma. Zamanı gelecek ve her şeyi kendin anlayacaksın.” O zamanda, manevi edinime ulaşabileceğinize inanıyor muydunuz?

Cevap: Bir kişinin üst dünyayı edinmiş olanlara güvenmekten başka seçeneğinin olmadığı bir “bilgelere inanç” konsepti vardır. Buna inanmayabilirsiniz ve gidip başkalarına danışabilir veya kendiniz bir şeyler yapmaya çalışabilirsiniz; bu sizin seçiminizdir.

Bizim dünyamızda, askıya alınmış bir durumdasınız. Şu soru ortaya çıkıyor: nasıl ilerleyeceksiniz? Kendi aklınızla mı? O zaman tüm hayatınızı sürekli hareket eden bir makine icat ederek, herkes gibi ya da çeşitli mucitler, meraklılar ve deneyciler gibi darbeden darbeye giderek geçireceksiniz.

Kalbinize güvenmekten başka seçeneğiniz yok: o ne öneriyor ve kendinizi neye bağlamalısınız? Dünya bilgelerle dolu, hepsi birbirine karşı ve hepsi haklı ve hepsi sizden daha zeki. Siz ne yapabilirsiniz? Elinizde tek bir şey var, kalbiniz. Zihniniz kim bilir nelerle dolu! Kalbinizin de kafası karışık!

Bu nedenle, gerçeğin nerede olduğunu ve neye ihtiyacınız olduğunu kalbinizin en gizli köşeleriyle, tüm benliğinizle hissetmeye çalışmanız gerekir. Ama aynı zamanda, kendinizi hayatın dayattığı her türlü katmandan arındırmaya çalışın ve içinizden hissedin: benimki nerede?

Belki meditasyona, Scientology’ye, yeni psikosomatik buluşlara ya da her neyse ona ihtiyacınız olduğunu göreceksiniz. Ya da belki kendinizi burada Kabala’da denemeniz gerekir. Bir kişiye yerini göstermesi gereken kalptir. Başka bir şey değil.

Kimseyi hesaba katmayın. Dünyamız zaten dahi olmadığını öğrendi. Herhangi bir zeki insanla konuşursunuz ve aynı gün olmasa bile birkaç gün sonra ve aynı sohbette, hepsinin sınırlı olduğunu ve yarı aldatma, yarı tahminler ve yarı inançlar üzerine inşa edilmiş bazı kaynaklardan türetildiğini anlamaya başlarsınız.

İnsan zihninin icat ettiği birine ya da bir şeye neden güvenesiniz ki? Yalnızca kalbinize güvenmelisiniz.

Ne de olsa kalbin ötesinde ne Kabalistler, ne filozoflar, ne Budistler, hiç kimse yoktur; onun derinliğinde yatana güvenin.

Filed under: Kabala, Kabalistler, Maneviyat, Yaradan - Kalbinizin Gizli Köşeleri için yorumlar kapalı

Soru: Onluda tek bir arzu haline geldiğimizde, diğer insanları çeker miyiz yoksa burada bir reddetme etkisi var mıdır?

Cevap: Ne biri ne de diğeri. Gerçek şu ki, biz normal bir koşulda değiliz. Yaptığımız her şey yeni; Kabalistler hiç böyle davranmadılar. Onlar bireysel olarak geliştiler.

Baal HaSulam’a göre, son neslin seviyesine ulaştığımızda, en azından son birkaç yüzyıldır tüm Kabalistlerin yazdıklarına dayanarak, onlular veya büyük bir grup oluşturmalı ve tüm insanlığa dağıtmaya başlamalıyız. Bu nedenle, bazen sorulan soruya, size kesin bir cevap veremiyorum.

Kabala çok pratik bir ilimdir. Yaptığımız şey gördüğümüz şeydir. Bu yüzden şöyle yazılmıştır: “Bir yargıç sadece gözlerinin gördüğüne sahiptir.” Sadece keşfedebildiğimiz, görebildiğimiz ve kaydedebildiğimiz şeylere dayanarak, bunun böyle olması gerektiği bize açık hale gelir.

Dünyada gelecekteki olayların nasıl gerçekleşeceğini bilmiyorum. Sadece tahmin edebiliyorum ve bazen bu konuda yazabiliyorum. Ancak genel olarak tahminlerde bulunmamaya çalışıyorum çünkü gerçekte hiçbir şey kesin olarak bilinemez.

Birbirimize ve Yaradan’a yaklaşmak için aynı ilkeye göre hareket etmeliyiz ve her aşamada sonuç bazen farklı olabilir. Bu doğadaki doğal bir olgudur. Ancak bu bize istenmeyen bir durum gibi gelse bile her zaman daha iyisi içindir.

Filed under: Grup, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Gelecek İçin Tahminlerde Bulunmaya Değer Mi? için yorumlar kapalı

Soru: Yaratılışın altıncı gününde insan yaratıldı. Yaradan’ın söylediği şey ilginçtir: “İnsanı kendi suretimizde, kendimize benzer yaratalım.” Bu ne anlama gelmektedir?

Cevap: Tüm canlı ve cansız yaratılanlardan sonra, insan Yaradan’ın suretinde ve benzerliğinde yaratılmıştır. Bu, insanın Yaradan’ın Kendisi gibi olmak için tam anlamıyla sıfırdan gelişebileceği şekilde yaratıldığı anlamına gelir.

Soru: Genellikle Yaradan’ın hiçbir sureti olmadığını söylüyoruz. O’nun suretinde ve benzerliğinde olmak ne anlama geliyor? Diyelim ki niteliklerdeki benzerlikle ilgili; bu bir şekilde anlaşılabilir.

Cevap: Elbette, kişi kendi içinde Yaradan’ın bir benzerliğini oluşturduğunda, üst Sefirot’un, Yaradan’ın güçlerinin etkisini alır ve böylece Yaradan’ın tüm yayılımlarını, tüm eylemlerini kendi dışında inşa eder, böylece sonunda benzerlik niteliğini edinir.

Prensip olarak, bu insanın yaratılışıyla ilgili değil, manevi ıslahın altıncı seviyesinde, kişinin kendi içinde tüm cansız, bitkisel ve hayvansal arzuları alma, onları Yaradan’a yöneltme ve böylece O’nun gibi olma gücünü keşfetmesi gerçeğiyle ilgilidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaratılışın Altıncı Günü için yorumlar kapalı