Yaradan’a yönelmek bizim için neden bu kadar önemli? Çünkü her şeyi içeren ve her şeyi kontrol eden dünyadaki tek üst güçle ilişkiden başka bir şeyimiz yok.

Üstelik bu temelsiz bir ifade değil, açık ve net bir şekilde ifşa etmemiz gereken bir şeydir. Bunu da “O’ndan başkası yok” inancımızdan hareketle ifşa ederiz. Yani O’nu hem varlığından hem de tek güç olduğu gerçeğinden, hem pozitif hem de negatif bileşenlerinden ediniriz.

Eğer bizi yaratan ve bize sadece var olmamız için değil, aynı zamanda Yaradan’ı edinmemiz için de eşsiz nitelikler veren tek güç buysa, o zaman elbette bu niteliklerin ne olduğunu, nasıl geliştirileceğini ve gerçekleştirileceğini bilmek, bu gücü gerçekten anlamak, onu edinmek, ona değer vermek, yaklaşmak ve belki de kendi üzerinizde bazı eylemlerde bulunmak bizim için çok önemlidir: sizin ya da O’nun iyiliği için fark etmez.

Bir yandan kendinizi ondan uzaklaştırmanın, kendinizi ondan izole etmenin bir yolu olmadığı ortaya çıkıyor. Öte yandan, onu etkilememenin de bir yolu yok. Öyle bir şekilde yaratılmışız ki, her halükarda onun üzerinde hareket ediyoruz, onun içindeyiz. Görünen o ki en kritik soru bu gücün bize nasıl davrandığı ve bizden ne istediği değil, genel olarak bizim onu nasıl etkilediğimiz.

Bu konu hayatımızdaki en önemli konudur çünkü sadece biz ve bu güç bir arada var oluruz: biz onun içindeyizdir ve hayatımızı her şeyiyle o belirler.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Dünyadaki Tek Güç için yorumlar kapalı

Soru: Doğru yolda olduğumu bana hangi ilkeler bildirebilir?

Cevap: Eğer Kabalistlerin talimatlarını makine gibi takip ederseniz hakikat yolundasınız demektir. Bu talimatlar yüzyıllar boyunca açıkça belirtilmiştir.

Koşullar, Adem (“Adomeh”-benzer kelimesinden) olarak bilinen Yaradan’ı edinen ilk kişiden kaynaklanır, çünkü o bu yöntemle Yaradan’la benzerliğe ulaşan ilk kişiydi. Yaradan’ı edinmek için olan Kabalistik metodoloji ondan aktarılmıştır.

İlerlediğinizden nasıl emin olabilirsiniz? Kesinlikle doğru görünseler bile, içsel hislerinize ve düşüncelerinize güvenerek değil.

Dünyada kaç kişinin maneviyatta olduğuna, üst dünyayı edindiğine, anladığına ve hissettiğine inandığını biliyor musunuz? Ancak bu hisler yolda olmanın kanıtı değildir. Kanıt her şeyden önce dünyamızın gerçekliğine dayanmalıdır.

Bu nedenle, tercihen bir grup içinde tutarlı bir çalışma çok önemlidir. Eğer fiziksel bir grup mevcut değilse, o zaman sanal bir grup zorunludur. Günlük derslerimiz adım adım yapılandırılmıştır. Bunları kaçırırsanız, birkaç haftalık dersleri kaçırmış olmanıza rağmen bugün her şeyi anlamış gibi görünseniz bile çok şey kaybedersiniz.

Birkaç haftadır devamsızlık yapıyorsanız, bugün bir şeyleri anladığınızı hissetseniz bile, bu her şeyi doğru veya eksiksiz anladığınız anlamına gelmez. Bir grup içinde sistematik çalışma temeldir.

Ayrıca, dağıtım ve diğer yardımcı faaliyetler de hayati önem taşımaktadır. Belki herkesin yazma fırsatı olmayabilir, ancak herkes materyallerimizin çevrimiçi olarak dağıtılmasına yardımcı olabilir. Mümkün olan her yerde paylaşın. Deneyin.

Ancak, ana dağıtım merkezine bağlı kalmalısınız. Yanlış dağıtım size zarar verebilir. Dahası, dağıtım sizi bize, merkezi küresel gruba bağlar. Bu bağ olmadan ilerleme mümkün değildir.

Bizimle birlikte yolu yürüyen ancak kendilerini izole edenler, yolculuklarını önemli ölçüde uzatırlar. İnsanlık ilerledikçe, teknolojik olarak bile, kolektif çalışmanın önemi giderek daha belirgin hale geliyor.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Doğru Yolun İşaretleri için yorumlar kapalı

Soru: Bağımızda ifşa ettiğimiz aktif akıl nedir?

Cevap: Bağımızda, üzerimizde olan ve bizi yöneten şeyi ifşa ederiz. Tüm bu ayırt edilen nitelikler ve ifşaatlar “Yaradan” (Boreh) dediğimiz şeydir.

Soru: Kendi niteliklerimizin üzerinde, bu yöneten gücü, bu aklı ifşa edebilmemiz için onlunun bir araya gelmesi sırasında ne olmalıdır? Bunun için nasıl çaba göstermeliyiz? Ne yapılması gerekir?

Cevap: Bunu başarmak için, Tora’da yazılanları nasıl gerçekleştireceğinizi kendi aranızda netleştirmeniz gerekir.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat - Üst Aklı Nasıl İfşa Edebiliriz? için yorumlar kapalı

Yüceltme Cennet Korkusuyla Aynı Şey Midir?

Yaradan’a yönelik yüceltme ve kendimizi O’na ihsan etmeye yöneltme arzusu genellikle “Cennet korkusu” olarak adlandırılır. Eğer acı çekmekten kaçınmak için Yaradan’dan korkuyorsak, bu Cennet korkusu değil, ceza korkusudur. Bu, annenin kendisinden korkmak yerine annenin azarlamasından korkan bir çocuğa benzer.

Gerçek Cennet korkusu cezadan korkmak değil, Yaradan’dan kopmaktan ve O’na verememekten korkmaktır. Aksi takdirde, zarar da yukarıdan gelse bile, bu Cennetten değil zarardan korkmaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 37 için yorumlar kapalı

Toplum Bilgelik Verir Mi?

Toplum bilgelik veremez. Bilgelik kişinin kendi çabalarının bir sonucudur. Toplumun rolü yalnızca kişiyi hedefe doğru yükseltmektir. Bu yükselişi aldıktan sonra kitaplarla, öğretmenlerle ve toplumla çalışırız ve bu çabalarla bilgelik ortaya çıkar.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Toplum - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 36 için yorumlar kapalı

Sürekli Kontrol Neşeyi Yok Eder Mi?

Neşe, her an kasıtlı ve amaçlı özeleştiri yoluyla nerede durduğumuzu gördüğümüzde ortaya çıkar. Koşulu düzeltip düzeltemeyeceğimiz, mevcut koşulumuzu hissetmek ve algılamaktan daha az önemlidir. Bu izlenimler, koşullardan geçtiğimizi ve ilerlediğimizi gösteren işaretler olarak hizmet eder.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 35 için yorumlar kapalı

Sonsuzluğu yanlış bir şekilde, bir tür sonsuz uzay olarak hayal ederiz. Ancak manevi dünyada sonsuzluk sınırsız tatmin anlamına gelir. Bu, kendi içinde sınırlı olan tüm arzularımızın ihsan etmek için ıslah edildiği bir durumdur.

On Sefirot sonsuzluktur; 125 manevi derece sonsuzluktur. Manevi dünyada her şey sonsuzdur. Bu sadece bizim içindir, böylece manevi olanın on Sefirot’a, her dünyada 125 dereceye, vs. bölünmüş olduğuna dair tutumumuzu yerleştirebiliriz.

Tüm bu bölünme sadece bize göre vardır, ama aslında her manevi nitelik sonsuzdur. Hangi niteliğe dokunursam dokunayım, arkasında sonsuzluk açığa çıkar.

Özünde, tüm yaratılış HaVaYaH’tır, beş safhadır. Ancak bu HaVaYaH, Yaradan gibi olmak istediğinde, tekrar bölünmeye başlar ve tekrar ve tekrar… Ve bu nedenle, sonsuz hale gelir.

Eğer sonsuzluk dünyasının Malhut’u, ışığı yaratıldığı formda kabul etseydi, sadece HaVaYaH olurdu. Ancak ışığı tek seferde kabul edemediği ve başlangıçtaki doğasına zıt bir şekilde çalışması gerektiği için, tüm yaratılış sonsuza kadar bölünür.

Sonsuzluk sayısal bir ölçü değil, niteliksel bir ölçüdür. Bizim dünyamızda sonsuzluk kavramı mevcut değildir, bu yüzden onu gerçekten anlayamayız. Bu sadece “gelip görebileceğimiz” bir şeydir. Dünyamızda bile, belirli bir fikrin derinlerine inmeye veya bir şeyi keşfetmeye çalışırsak, sonsuz sayıda katman ve tat kendini göstermeye başlar.

Yaratılış, duyu organlarımız aracılığıyla empoze ettiğimiz bu dünyanın sınırları tarafından tamamen sınırlandırılmamıştır. Her şeyi, ilkel, egoist anlayışımızla var olmamızı sağlayan kasıtlı olarak basitleştirilmiş bir çerçeve olan hayali, sonlu bir gerçekliği yansıtan alma isteğimiz aracılığıyla algılarız.

Ancak bu kabuğu kırdığımızda, sonsuzluğun ne olduğunu anlamaya başlarız. Sonsuzluk algımızda kendini gösterir ve biz kendimiz sonsuz oluruz. Sonsuz olduğumuz için her şeyin sonsuz olduğu ve algımızın sonsuz hale geldiği ve bu konuda karmaşık hiçbir şey olmadığı bize açık hale gelir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Dünya Sonsuz Güzelliktedir için yorumlar kapalı

Soru: Bir insanın karanlık koşulunda çalışabildiği için mutlu olduğu söylenir. İnsan hiçbir şey yapamadığını hissettiğinde çalışmak nasıl ifade edilir? Karanlıkta insan nasıl sevinebilir?

Cevap: Kişi bu koşulu bir amaca yönelik olarak görürse karanlıkta sevinebilir. Her iki bacağımızı da kullanarak ilerlemeliyiz, sol ve sağ.

Bu nedenle karanlığı aydınlığa eşit bir sevinçle, bu koşulun gerekli olduğu ve bu nedenle bize tamamlanmış koşulla aynı sevinci getirdiği ve aralarında hiçbir fark olmadığı anlayışıyla ele almalıyız.

Her iki koşulun da eşit derecede gerekli olduğunu anlarsam, ancak o zaman manevi koşulu bu iki zıtlığın -karanlık ve aydınlığın- doğru dengesi olarak algılamak için gerekli ön koşulları kendi içimde yaratabilirim.

Karanlık ve aydınlıktan, ses, görüntü veya başka herhangi bir şey olsun, her düzeyde herhangi bir duygu kombinasyonu oluşturabilirim. İki karşıt güce sahipsem ve her biri herhangi bir biçim alabiliyorsa, her türlü dünyayı inşa edebilirim. Örneğin, dünyamız yalnızca artı ve eksi ile inşa edilmiştir. İşte bu kadar.

Bu kadar minimal bir mekanik düzeyde alma ve ihsan etme niteliklerinden neler ortaya çıktığına ve bu durumun nasıl geliştiğine bakın.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Karanlığı Işık Olarak Görün için yorumlar kapalı

Kalpteki Nokta Nerede Bulunur Ve Duayı Nasıl Etkiler?

Kalpteki nokta içseldir ve gerçekte yalnızca bir nokta değil, bütün bir sistemdir. Tıpkı basit bir rahatsızlık değil, bilgisayarın donanım bileşenlerine nasıl entegre olacağını bilen ve böylece onu bozan benzersiz bir program olan bir bilgisayar virüsü gibi, bu programın da zeki zihinler tarafından tasarlanmış kendi yapısı ve mantığı vardır. Aynı şekilde vücuttaki virüsler ve kanserli hücreler de yıkıcı bir şekilde gelişen karmaşık biyolojik programlardır.

Kalpteki noktayı sadece bir nokta, kişinin aniden yukarıdan aldığı bir arzu, Yaradan’dan gelen bir kıvılcım, kişinin içine giren bir ihsan etme kabı olarak tanımlama eğilimindeyiz. Ancak gerçekte nokta bir mekanizmadır, kişinin kalbinde kendini yavaş yavaş ifşa eden bütün bir sistemdir.

Filed under: Dua, Kabala, Maneviyat - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 31 için yorumlar kapalı

Tüm Yahudi bayramları, sevinçli ve kederli günler, İsrail adı verilen özel bir grup tarafından yerine getirilen manevi sürece işaret eder. Geçmişte bu grup bazı koşulları potansiyel olarak deneyimlemişti ve şimdi bunları pratikte uygulamalıdır.

Bu farkındalığa yaklaşıyoruz ve bu nedenle, söylendiği gibi, her bayramda veya özel günde ne yapılması gerektiğini incelemeliyiz: “Babaların yaptıkları oğullar için bir işaret olacaktır.”

Bazı bayramlar aslen yukarıdan bir uyanışla, bazıları ise aşağıdan bir uyanışla insanlar tarafından kurulmuştur. Hanuka, Tora’da bahsedilmeyen özel bir bayramdır. Tamamen aşağıdan uyanıştan, Bina derecesinden, ihsan etmeye ulaşmayı arzulayan yaratıklardan, küçük bir safhadan, GE’den, devam etmeden önce yolda bir duraktan (Hanu-Ko) gelir.

GE’nin ihsan etme arzularını edindikten sonra, yaratılış hedefine, AHAP’ın arzularına doğru ilerleriz. Bu bayrama manevi denmesinin nedeni, alma arzularının kullanıldığı Purim’in aksine, GE’nin ihsan etme arzularına, Bina derecesine atıfta bulunmasıdır; bu nedenle de gelenekler birbirine zıttır.

Purim ıslahın sonunu ifade eder ve bu nedenle maddesel bir bayram olarak adlandırılır, çünkü manevi olan maddi dünyaya iner, ıslah eder ve AHP’nin arzularını doldurur.

Hanuka bize Purim’den daha yakındır ve bu nedenle daha anlaşılırdır. İhsanda bulunmanın, arzumuzun üzerinde olmanın, ona karşı çıkmanın ve onun üzerinde hareket etmenin nasıl bir şey olduğunu hayal edebiliriz. Bu nedenle, bize en yakın manevi aşamaya yaklaşmaya çalışmak için Hanuka geleneklerini incelemeye değer.

Tüm manevi seviyeler bu koşula dayanır çünkü her biri GE ile başlar, ana olan küçük bir koşul ile ve büyük bir koşul sadece bir ektir, görünür ve kaybolur.

Hanuka çok özel bir bayramdır ve umalım ki bayram haftası boyunca bu koşula ulaşabilelim, onu anlayabilelim ve gerçekleştirebilelim.

Filed under: Bayramlar, Kabala, Maneviyat - Hanuka – En Yakın Manevi Durak için yorumlar kapalı