Soru: Düşünceler duygularla nasıl bağlantılıdır?
Cevap: Düşünceler hem zihni hem de bedeni yönetir. Bu nedenle kendimizi yalnızca tek bir arzu hissettiğimiz bir duruma getirmek, bizim için çok önemlidir. Eğer bunu başarırsak, doğru şekilde ayarlanmışız demektir.
Soru: Birliğimizden haz duyuyoruz. Bununla nasıl ilişki kurmalıyız? Geldiğinde donup kalmak ve hiç hareket etmemek istiyorsunuz.
Cevap: Bundan sıradan bir egoist gibi haz almayın. Bu hazzı dostlarınız aracılığıyla çekebileceğiniz gerçeğinin tadını çıkarın.
Soru: Ama bunu nasıl yapacağız?
Cevap: Kendinize bu hazzın dostlarınız aracılığıyla size geldiğini görmek istediğinizi söyleyin.
Soru: Bu hazzı içsel olarak dostlarımıza vermeye çalışabilir miyiz?
Cevap: Hayır, başkalarını doldurduğunuz herhangi bir hazzı hayal edemezsiniz. Bu doğal değildir. Bu konu hakkında daha sonra konuşacağız.
Soru: Dün kongreye hazırlık olarak dünya çapında bir kadın toplantısı vardı. Toplantının sonunda kendimizi tek bir kadın gibi hissettik. Bu duyguyu nasıl koruyabilir ve kongreye nasıl taşıyabiliriz?
Cevap: Tüm dostlarınız arasındaki bağı korumalısınız ki birbirinizden ayrılmayacağınıza söz verdiğiniz bir birlik olsun, o zaman her şey yoluna girecektir. Hemen aranızdaki bağlara daha da fazlasını eklemeye başlayacaksınız.
Yorum: Kalbimi doğrudan Yaradan’a yöneltiyorum ve O’nun kalbimde kıyafetlenmesini engellediğimi hissediyorum. Ve kendimi nerede güçlendirmem gerektiğini anlayamıyorum – ya Yaradan’a yönelen Aviut’un gücünde ya da O’na memnuniyet getirme niyetimin saflığında.
Yanıtım: Kendinizi burada bulunan dostlarınızla birlik içinde güçlendirmeniz gerekir, böylece tüm kongre boyunca onlarla bir bütün gibi olursunuz.
Soru: Lişma’ya ulaşmak için iki koşulun yerine getirilmesi gerekir. Birincisi başkalarının içinde erimek ve sıfır olmaktır.
İkincisi ise başkalarını çekmek için hangi Aviut (arzunun gücü) ile hareket edebileceğimi bulmaktır. Aviut’umu nasıl kullanabilirim ve neyi kullanabileceğimi nasıl bulabilirim?
Cevap: Bu ancak kendinizi iptal ettikten sonra tartışılabilir. O zaman Aviut’unuzu yükseltebilecek ve onunla çalışabileceksiniz.
Yükseltme sadece Aviut ekleyerek gerçekleşir. Ama aynı zamanda onu sıfıra indirebiliriz, yani kendimiz için kullanabiliriz.
Soru: Yani kendim için değil ama herkes için biraz kibir ekleyebilir miyim?
Cevap: Yapabilirsiniz.
Kişi bir tohum gibidir: toprakla temas edene kadar cansız kalır. Baal HaSulam yazılarında bu örneği verir. Toprağa bir tohum eker ekmez ve onunla temas kurar kurmaz – yani çevreyle, grupla – her şey başlar. Büyümeye başlar.
İçindeki güçler uyanır, tohumun kendisinin daha önce farkında olmadığı güçler. Büyüyüp bir ebeveyn olabileceğini hiç düşünmemiştir bile. Ne de olsa bu yalnızca önceki bir aşamanın sonucudur: biri onu yaratmış, biri onu doğurmuş, biri onu yetiştirmiştir.
Diyelim ki bir buğday tanesi, bir buğday sapından toprağa düştü ve filizlenmeye başladı – yani tamamen yeni bir yola, yeni bir yaşam döngüsüne başladı. Bu döngü ne zaman başlar? İçinizdeki Reşimo için, gelişiminize uygun olan çevreyle temas kurulduğunda.
Çevreyle temas Reşimo’nuzu harekete geçirir ve bu da üzerinizdeki ikincil etkileri tetikler: hava, sıcaklık, güneş ışığı vb.
Ancak çevreyle temas kurmak için, örneğin içinde olduğunuzu fark etmek üzere toprağa girmeniz gerekir. Kendinizi onun içine sokamazsınız, bir şey sizi oraya yerleştirir, ama onunla temas kurmalısınız, yani grupla bağ kurmalısınız. İşte o zaman her şey ilerleyecektir.
Arzumuzun Bütün Gücüyle Bağ Kurmak, Bu Arzuya Boyun Eğdirmekle Nasıl Uyuşur?
Boyun eğmek, aklımızı, yeteneklerimizi veya çeşitli alanlardaki benzersizliğimizi bastırmamız anlamına gelmez.
Boyun eğme, her birimizi zorunlu kılan yüksek hedefi anlamaktan doğar.
Daha sonra, yaşamlarımızı bu ortak hedef etrafında inşa etmeye çalışırken, her birimiz bilgi birikimimizi, güçlü yanlarımızı ve kaynaklarımızı birliğe fayda sağlamak üzere ortaya koyarız. Herkes sahip olduğu kadarıyla katkıda bulunur ve doğal olarak ne kadar çok katkıda bulunursa o kadar iyi olur. Herkes eli boş gelirse, akıl ve güçten yoksun olursa ortak bir şey nasıl kurulabilir?
Soru: Yaradan’ın bir kişiyi yeteneklerine ve hazır olma durumuna göre uyandırdığını söylediniz. Kişi bu yeteneklerini ve hazır olma durumunu artırabilir mi? Eğer öyleyse, bu nasıl ve ne şekilde yapılır?
Cevap: Bu Yaradan tarafından yapılır.
Soru: Achishena’daki (hızlandırma) sistemden bahsettiğimizde, bu bir birey, onlu, grubumuz veya tüm dünya için mi geçerlidir? İçimizde ifşa etmek ve bunun için Yaradan’a teşekkür etmek istediğimiz bu sisteme nasıl yaklaşıyoruz? Bu nerede ifşa olur?
Cevap: Bu sistem her bir kişinin içinde, alma arzusunda ve ruhun güçleri ile kalbin güçleri arasında ifşa olur. Ve orada, kişi kendi güçleri içinde ne ölçüde var olduğunu görmelidir.
Soru: Bize manevi çalışma için şu modeli verdiniz: ilk aşamada, dostlarımızda erimek için kendimizi iptal edelim ve ikinci aşamada herkesi yüceltmeye çalışalım.
Bugün, kıskançlığı ve tüm yönlerini keşfederken, bu yeni bir yapı, yeni bir aşama mı? Dünün yapısını geride mi bırakıyoruz, yoksa dünün aynısını sadece daha yüksek bir nitelikte mi devam ettiriyoruz?
Cevap: Dünyanın daha iyi bir biçimini inşa etmek için, dün kullandığımız nitelikleri sürekli olarak genişletmeye çalışıyoruz.
Soru: Yani kendimizi iptal etmeye, dostlarımızın içinde erimeye ve yükselmek için çabalamaya devam mı ediyoruz? Ve tüm bunlar şimdi onlara karşı kıskançlıkla da mı dolu?
Cevap: Evet.
Soru: Rabaş’ın bir grup içinde çalışmanın kurallarını ilk belirleyen kişi olduğunu söylüyorsunuz. Baal HaSulam bunları tanımlamadı mı?
Cevap: Kabalistler bu konuda fazla konuşmazlardı; bu tür şeyleri çok kişisel sayarak gizlerlerdi.
Onlar sadece üst dünyaların yapısını tarif ettiler, böylece onların eserlerini okuyarak üst ışığı çekebilirdiniz. Ancak bundan önce, kendinizi, sizi ve grubu nasıl şekillendirmeniz gerektiği, ilerleme arzusu ve üst ışığa ihtiyaç duyduğunuz daha büyük ihsanlara yükseliş pratikte tartışılmamıştır. Bu her bir kişinin içsel çalışması, kalbindeki çalışmasıdır.
Bu nedenle, Rabaş’tan önce, insanlığın grup çalışmasının büyük bir açıklamasına ve uygulanmasına ihtiyacı yoktu. Rabaş grup içinde karşılıklı etkileşim kurallarını çok açık bir şekilde tarif etmiş, ancak henüz zamanı gelmediği için yazılarını kamuya açıklamamıştır.
Onun grup içinde çalışma yönteminin, dünya için yaptığı en önemli şey olduğunu görüyoruz. Aslında çok şey yaptı ama bu bizim için en önemli ve en gerekli şey. Şu anda bu teknik kuruluşumuzda ve bizde uygulanabilir.
Onun adıyla anılmamızın bir nedeni var: Bnei Baruch. Gerçekten de bunun dışında başka bir şeye ihtiyacımız yok. Baal HaSulam’ın dediği gibi, dost sevgisi kesinlikle tüm sorunlarımızı örter.
