Soru: Ortak bir dua nedir?

Cevap: Ortak bir dua, çok zor bir eylemdir. Şimdilik, her birinizin kendi duygularıyla, kendi sorunlarıyla Yaradan’a kişisel olarak yönelmesi en iyisidir.

Daha sonra aynı sorunlara ve duygulara sahip olduğunuzu hissetmeye başlayacaksınız. Bunları haklı çıkarabileceğinizden ve ıslah edebileceğinizden emin olmak için, Yaradan’a birlikte dönmeniz gerekir.

Bu koşul gelecektir; yakındır. Tek bir kişiden, Yaradan’la gerçek temasa doğru sadece bir ön, küçük bir adım olduğunu göreceksiniz. O’nunla bireysel olarak, her birimiz kendi başımıza, özellikle de tam ıslahın eşiğinde olduğumuz bu safhamızda, etkileşime geçemeyiz.

Filed under: Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Ortak Bir Dua Nedir? için yorumlar kapalı

 

Soru: Nefret edildiğinizi hissettiğinizde, içsel tepkiniz ne olur?

Cevap: Neden böyle bir tepkiye neden olduğuma bakmam gerekir.

Soru: Yani bu tepkiyi neden tetiklediğinizi mi düşünürsünüz?

Cevap: Evet.

Soru: Diyelim ki nedenini buldunuz. Sırada ne var?

Cevap: Kendimi ıslah etmem lazım.

Soru: Bu ıslah ne anlama geliyor?

Cevap: Islah, bir dahaki sefere benden nefret etmek için bir neden olmaması için, kendimi geliştirmek anlamına gelir.

Soru: Nefret aslında egoizmin bir tepkisi midir?

Cevap: Evet.

Soru: Tamamen, kesinlikle mi?

Cevap: Kesinlikle.

Soru: Yani bugün kendi egoizminizle farklı bir konuşma yapıyorsunuz?

Cevap: Evet.

Soru: Sık sık Yaradan’ın kıskanç olduğunu söylüyorsunuz. Siz kıskanç mısınız? Öğrencileriniz sizi başka bir öğretmen için terk ettiğinde ne hissediyorsunuz?

Cevap: Tamamen kayıtsız!

Yorum: Bunu anlamak zor. Öğrenciye yatırım yaptınız, büyümesini izlediniz…

Cevap: Onu gerçeğe yaklaştırmak için elimden gelen her şeyi yaptım. Ve nihayetinde kendi yerinin öğrencilerim arasında olmadığını düşünüyorsa, bu onun hakkıdır.

Bir öğrenciyi nasıl köleye dönüştürebilirim? Bu herhangi bir yanlıştan çok daha kötü olurdu, onun özgür iradesini çalmak olurdu! İşte bu kadar! Bu neredeyse onu insan olma payesinden indirmek gibi bir şey.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Nefret Edildiğimde için yorumlar kapalı

 

Soru: Tüm engelleri fiziksel düzeyde değil de manevi düzeyde, grup içinde aşmak mümkün mü?

Cevap: Evet, eğer zihinsel olarak tüm dünyayı grubun içine getirmeye ve tüm küresel, kişisel ve diğer sorunları özellikle grup içinde, onlu içinde, Yaradan’ın ifşa edilmesi gereken HaVaYaH’da çözmeye çalışırsak. O, orada gizlenmiş bir biçimde de olsa mevcuttur.

Soru: Manevi rahatsızlıklar nelerdir?

Cevap: Manevi rahatsızlıklar, dostlarımızla olan bağımızda ve Yaradan’la olan kolektif bağımızda ortaya çıkan rahatsızlıklardır. Başka hiçbir rahatsızlık yoktur. Kötü meleklerin ve diğer nesnelerin veya fenomenlerin tüm korkutucu isimleri, bizi birbirimizden uzaklaştıran, ancak aracılıklarıyla birbirimizle doğru ilişkiler kurduğumuz nitelikleri temsil eder.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Rahatsızlıklar için yorumlar kapalı

 

Soru: Geleceğin bir Kabalisti olarak, bir dostumun Yaradan’a yaklaşmasına nasıl yardımcı olabilirim?

Cevap: Her şeyden önce, siz zaten bir Kabalist olarak kabul ediliyorsunuz. Onunla olan bağınızı daha da güçlendirerek ve onu destekleyerek ona yardımcı olabilirsiniz.

Soru: Onluda, herkesi mükemmel olarak görüyorum, kusurları fark etsem bile, kendimi hemen iptal edebiliyorum. Ancak maddesel dünyada egoizm beni eziyor ve ıslah edilmesi gerekenin başkaları değil kendim olduğumu çabucak görmemi engelliyor. Bu neden böyle oluyor?

Cevap: Çünkü maneviyatta grubun desteğine sahipsinizdir.

Soru: Bize öğreten dostlarımızı nasıl “Rav yapmalıyız” ki Yaradan’la bağ kanalı olsunlar?

Cevap: Tüm dostlarınıza sanki sizden üstünlermiş gibi saygı göstermelisiniz. Onları öğretmen olarak dinlemenin hiçbir zararı yoktur.

Soru: Kaynakları çalışırken dostumuzu bir öğretmen olarak görmek zor değil. Ancak dersle ilgili sorulara gelince aramızda bir tür mücadele çıkıyor ve karar bile veremiyoruz. Onluda kararlar nasıl alınmalı?

Cevap: Sadece öğretmeninizin kim olduğuna, ne söylediğine ve ondan ne kabul ettiğinize göre.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 198 için yorumlar kapalı

 

Soru: Dinlenemediğinizi, hep bir şeyler aradığınızı söylediniz. Ne aradığınızı anladınız mı? Bu sizin için kişisel bir soru.

Cevap: Tam olarak değil. Hayatın anlamı. Bana neler oluyor? Sorulara cevap bulmak için nasıl hareket etmeliyim? Bu tip sorular.

Soru: Yani bir şey sizi tatmin etmedi mi?

Cevap: Elbette, anlamsızlık beni tatmin etmedi.

Yorum: Bilimsel çalışmalar da anlamsızdır.

Cevabım: Tabii ki, bütün bunlar…

Soru: Bir yerlerde olması gerektiğine, onu aramanız gerektiğine dair bir tür önsezi var mıydı?

Cevap: Genel olarak o bir yerlerde, zira doğanın kendisi bu boşluğa tahammül etmiyor. Açıkça haykırır, bir amaç olduğunu ve gerçeğin var olduğunu haykırır ve her kişinin kendine ait olsa da bu herkes içindir, ancak herkes onu bulabilir.

Soru: Bu içsel çığlığı hissettiniz mi?

Cevap: Evet, tabii ki.

Soru: Hedefinize ulaşamazsanız yaşamanın bir anlamı kalmayacağı bir noktaya ulaştınız mı?

Cevap: Kesinlikle. Uzun yıllar boyunca anlamsızdı.

Soru: Bu koşullardan nasıl çıktınız?

Cevap: Kolay değil ama bence pek çok insan hala böyle bir koşulda.

En önemli şey, bunun size bağlı olmadığını, size yukarıdan verildiğini, doğanın bir armağanı olduğunu anlamaktır. Ve kaderinizle ilgili soruya cevaplar aramaya devam etmelisiniz.

Yorum: Yani olumlu bir not olarak, devam ediyorsunuz, durmuyorsunuz.

Cevabım: Kesinlikle, evet.

Soru: Bu koşullar ne kadar sürer? “Eğer onu bulamazsam, hayat yaşamaya değmez”? Bu ifadeler içsel midir?

Cevap: Bende onlarca yıl vardı.

Soru: Hayatınızdaki en önemli an nedir?

Cevap: En önemli an öğretmenimi bulduğum andı. Hemen başıma büyük bir mutluluk geldiğini fark ettim.

Soru: Kabala çalıştığınız bunca zaman boyunca hiç pişmanlık duydunuz mu?

Cevap: Hayır. Nasıl olabilirdi ki?

Yorum: Muhtemelen soran kişinin şüpheleri olabilir.

Cevabım: Şüpheler, unutmak ve uykuya dalmak anlamına mı geliyor?

Yorum: Bilmiyorum, belki başka bir şey vardır.

Cevabım: Hiçbir şeyden saklanmıyorum ve hiçbir şeyi görmezden gelmiyorum; basitçe başka bir şey yok.

Soru: Uzun zamandır çalışıyorsunuz. Kırk yıldan fazla, neredeyse elli yıl. Hiç şüphe duyduğunuz bir an olmadı mı? Hiç pişmanlık duydunuz mu? Ya da doğru yerde olup olmadığınız gibi bazı şüpheleriniz oldu mu?

Cevap: Hayır, size öyle bir derinlik ve ufuk açılıyor ki artık arayacak bir şeyiniz kalmıyor. Ya vazgeçersiniz ya da onunla kalırsınız.

Soru: Yani hiç şüpheniz olmadı ve onunla birlikte devam ettiniz. Ama farklı koşullardan geçtiniz, değil mi?

Cevap: Tabii ki.

Soru: Yol üzerinde bu koşullar neden veriliyor?

Cevap: Kendinizi sınamak için.

Soru: Yani kendinizi mi sorguluyordunuz?

Cevap: Evet. “Buna ihtiyacım var mı?”

Soru: “Doğru yerde miyim?” Bunu kendinize sordunuz mu?

Cevap: “Doğru yerde miyim?” Pek sayılmaz. Doğru kaynaklara sahip olup olmadığım, metodolojinin doğru olup olmadığı, bu şekilde davranıp davranmamam gerektiği gibi soruların hepsi oradaydı.

Soru: Bu sorulara nasıl cevap verdiniz?

Cevap: Cevabım, hiçbir şeye inanmadığım ve bu nedenle kontrol etmem gerektiğiydi.

Soru: Hayatta en çok pişmanlık duyduğunuz ve geri alıp farklı yapmak istediğiniz bir şey var mı?

Cevap: Evet, hayattaki seçimim dışında kesinlikle her şeyi geri almak ve yeniden yapmak isterdim. Yani, seçimin kendisi doğru, ancak uygulaması daha yoğun olabilirdi.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Kişisel Sorular, Samimi Cevaplar için yorumlar kapalı

 

Soru: Her şey O’ndan kaynaklandığı için, yaratılışın Yaradan olmadan hiçbir şey yapamayacağı söylenir. Öyleyse yaratılışın rolü nedir ve Yaradan’ın yaptıklarına geçiş nerededir?

Cevap: Yaratılış, kendi başına hedefe ulaşmak için mümkün olan her şeyi yapmalıdır. Yaratılış ile onlu kastedilir, tek bir kişinin var olduğu düşünülmez.

Eğer onlu sürekli olarak zorlanırsa, bu hedefe ulaşmasının imkânsız olduğunu hissetmeye başlar.

Bu nedenle Yaradan’ı çağırmaya başlar. Bu konuda şöyle yazılmıştır: “Ve İsrail  oğulları ağır çalışmadan dolayı ağladılar.”

Yaradan’ı çağırdıklarında, duaları O’na yükselir ve O da onları Mısır’dan, egoizmden çıkararak cevap verir. İşler böyle yürür.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’ı Çağırın için yorumlar kapalı

 

İbrahim’in, hayatı boyunca sadece bir kez yapabileceği bir Mitzva olduğu için, yani bu Mitzva için sadece bir kez çaba gösterebileceği için, arkadaşlarına sorma fikrini düşündüğü şeklinde yorumlamalıyız. Eğer direnirlerse, onların üstesinden gelmek için büyük emek harcayacaktı ve “Ödül, çabaya göredir.” Bu nedenle, ödül almak için kendini sınava soktu. (Rabaş, Notlar 622, “Üstesinden Gelmek”)

Bir Mitzva’yı, yani Yaradan’ın gözünde arzu edilen bir eylemi yerine getirmenin ne anlama geldiğini anlarsak, bunu yerine getirecek güçten yoksun olduğumuzu görürüz. O zaman Yaradan’a döner ve O’ndan bize bu eylemi gerçekleştirme gücünü ve önemini vermesini talep ederiz ve sonrasında da yerine getiririz.

“Hayırseverlikle, çevrenin zorunlu kıldığından daha fazlasının üstesinden gelmeliyiz” denir. Bu, kendimizi aşmak ve emirleri yerine getirmek için güç almanın, Yaradan’dan gelen bir merhamet olduğu anlamına gelir.

Engelleri aşmanın ödülü, Yaradan’a olan yakınlığımızdır. Esasen bu, her emrin yani Yaradan’ın bizden istediği her şeyin gerçek amacıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’dan Gelen Merhamet için yorumlar kapalı

 

Soru: İnsan derecelerini yükseltmek için, dostlarımıza sevgi ve karşılıklı garanti uyguladığımız bir grup ve Kabalistik bir toplum seçeriz.

Aynı zamanda, bizi olumsuz etkilememeleri için kendimizi diğer ortamlardan izole ediyoruz. Bu izolasyon gerçek hayattan ve dünyada olup bitenlerle ilgili sorumluluğumuzdan geri çekilmek anlamına gelmez mi?

Cevap: Birincisi, şu anda dünyada olup bitenler için henüz herhangi bir sorumluluk taşımıyorsunuz.

İkinci olarak, kademeli olarak yükseldikçe ufkunuzu genişleteceksiniz. Diğer grupları nasıl etkilediğinizi, tüm grupların birlikte Yaradan’ı nasıl etkilediğini ve Yaradan’ın her bir grupla nasıl ilişki kurduğunu göreceksiniz. Tüm bunları inceleyeceğiz ve pratikte çalışacağız.

Hiçbir şeyden korkmayın. Önemli olan dersleri kaçırmamak ve maneviyat hakkında mümkün olduğunca çok bilgi edinmeye çalışmaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Ufkunuzu Genişletin için yorumlar kapalı

 

Soru: Onlunun perdesi nedir ve nasıl arttırılabilir?

Cevap: Onlunun perdesi, Kabalistlerin Yaradan’ı hissetmek için aralarında oluşturmak istedikleri organdır. Bunun içinde, kendileri ve Yaradan arasındaki bağı ifşa ederler ve bu şekilde ilerleyebilirler.

Filed under: 10'lu Gruplar, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Onlunun Perdesi için yorumlar kapalı

 

Soru: Kendimi dostlarla eşitliğe hazırlayarak, kendimi Yaradan ile aynı hizaya getirdiğim söyleniyor. Şu anda gelişimimin en düşük derecesindeyim.

Kendimi O’nunla nasıl eşitleyebilirim ve mevcut koşulumda bu neden gerekli?

Cevap: Ortak bir arzu içinde dostlara yakınlaşmaya çalışmalı ve böylece Yaradan’a yakınlaşmalı ve O’nunla bağ kurmalıyız.

Birbirimizle bağ kurmaya başladığımız ve bu bağı Yaradan’a yaklaştırmaya çalıştığımız anda, Yaradan’ın kendi adına nasıl giderek bize yöneldiğini ve bizi Kendisine yükseltmeyi amaçladığını hissetmeye başlayacağız.

Ve böylece birbirimize doğru ilerleyeceğiz: bir yanda grup, diğer yanda Yaradan.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Kendinizi Yaradan İle Nasıl Hizalayabilirsiniz? için yorumlar kapalı