Kalpteki Nokta Nerede Bulunur Ve Duayı Nasıl Etkiler?

Kalpteki nokta içseldir ve gerçekte yalnızca bir nokta değil, bütün bir sistemdir. Tıpkı basit bir rahatsızlık değil, bilgisayarın donanım bileşenlerine nasıl entegre olacağını bilen ve böylece onu bozan benzersiz bir program olan bir bilgisayar virüsü gibi, bu programın da zeki zihinler tarafından tasarlanmış kendi yapısı ve mantığı vardır. Aynı şekilde vücuttaki virüsler ve kanserli hücreler de yıkıcı bir şekilde gelişen karmaşık biyolojik programlardır.

Kalpteki noktayı sadece bir nokta, kişinin aniden yukarıdan aldığı bir arzu, Yaradan’dan gelen bir kıvılcım, kişinin içine giren bir ihsan etme kabı olarak tanımlama eğilimindeyiz. Ancak gerçekte nokta bir mekanizmadır, kişinin kalbinde kendini yavaş yavaş ifşa eden bütün bir sistemdir.

Filed under: Dua, Kabala, Maneviyat | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 31 için yorumlar kapalı

Tüm Yahudi bayramları, sevinçli ve kederli günler, İsrail adı verilen özel bir grup tarafından yerine getirilen manevi sürece işaret eder. Geçmişte bu grup bazı koşulları potansiyel olarak deneyimlemişti ve şimdi bunları pratikte uygulamalıdır.

Bu farkındalığa yaklaşıyoruz ve bu nedenle, söylendiği gibi, her bayramda veya özel günde ne yapılması gerektiğini incelemeliyiz: “Babaların yaptıkları oğullar için bir işaret olacaktır.”

Bazı bayramlar aslen yukarıdan bir uyanışla, bazıları ise aşağıdan bir uyanışla insanlar tarafından kurulmuştur. Hanuka, Tora’da bahsedilmeyen özel bir bayramdır. Tamamen aşağıdan uyanıştan, Bina derecesinden, ihsan etmeye ulaşmayı arzulayan yaratıklardan, küçük bir safhadan, GE’den, devam etmeden önce yolda bir duraktan (Hanu-Ko) gelir.

GE’nin ihsan etme arzularını edindikten sonra, yaratılış hedefine, AHAP’ın arzularına doğru ilerleriz. Bu bayrama manevi denmesinin nedeni, alma arzularının kullanıldığı Purim’in aksine, GE’nin ihsan etme arzularına, Bina derecesine atıfta bulunmasıdır; bu nedenle de gelenekler birbirine zıttır.

Purim ıslahın sonunu ifade eder ve bu nedenle maddesel bir bayram olarak adlandırılır, çünkü manevi olan maddi dünyaya iner, ıslah eder ve AHP’nin arzularını doldurur.

Hanuka bize Purim’den daha yakındır ve bu nedenle daha anlaşılırdır. İhsanda bulunmanın, arzumuzun üzerinde olmanın, ona karşı çıkmanın ve onun üzerinde hareket etmenin nasıl bir şey olduğunu hayal edebiliriz. Bu nedenle, bize en yakın manevi aşamaya yaklaşmaya çalışmak için Hanuka geleneklerini incelemeye değer.

Tüm manevi seviyeler bu koşula dayanır çünkü her biri GE ile başlar, ana olan küçük bir koşul ile ve büyük bir koşul sadece bir ektir, görünür ve kaybolur.

Hanuka çok özel bir bayramdır ve umalım ki bayram haftası boyunca bu koşula ulaşabilelim, onu anlayabilelim ve gerçekleştirebilelim.

Filed under: Bayramlar, Kabala, Maneviyat | Hanuka – En Yakın Manevi Durak için yorumlar kapalı

Maneviyat ve ruh, meseledeki niyet demektir. Bu nedenle Sodom kralı, kişinin niyetini, neden Tora ve Mitzvot ile meşgul olduğunu kastederek “Ruhu bana ver” dedi, bu onun için olacaktır. (Rabaş, Çeşitli Notlar, 374, “Uyluğunun Çukuruna Dokundu”)

Soru: Sodom Kralı şöyle der: “Senin olan senindir, benim olan benimdir.” Neden gerçek bir niyete ihtiyaç duyuyor? Neden bunu talep ediyor?

Cevap: Kişiyi kendisi gibi yapmak istiyor. Kişi her aşamada kendi içindeki “Sodom Kralı”nı ortaya çıkarır ama bu durum, içinde belli bir ölçü birikene kadar belirginleşmez.

Soru: Sodom Kralı gibi Tora’daki olumsuz karakterlerle nasıl ilişki kurmalıyız? Bunu onluda tartışmalı mıyız?

Cevap: Neden olmasın? Bunu tartışabilir ve hala ne kadar egoist çizgide olduğunuzu ya da artık olmadığınızı öğrenebilirsiniz.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat | Sodom Kralı – “Kendisi İçin” Niyet için yorumlar kapalı

Soru: Manevi çalışmadaki dayanak noktası içsel duygularımızdır: ihsan etme olarak gördüğümüz şey bizim için mi ihsan etmedir?

Cevap: Manevi dayanak noktamız içimizdeki bir his değil, grubun merkezinde bulunan bir duygudur.

Çabalarımıza bağlı olarak ortaya çıkar, kaybolur ve yeniden ortaya çıkar. Yine de desteğimiz olarak hizmet eden tam da bu noktadır.

Kişisel olarak benim içimde bir destek noktası olamaz çünkü bu sadece egoist bir nokta olurdu. Benim de buna ihtiyacım var, bunu hissetmeliyim ama dayanak noktası bu değildir.

Dayanak noktası benim dışımda, onlunun merkezindedir. Aramızdaki bu ortak merkezi noktayı bulmak için çabaladığımızda, bu derin bir keşif haline gelir – ruhun merkezi.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Dayanak Noktası Nerede? için yorumlar kapalı

Daima “Yarattıklarına iyilik yapmak” olan amacı dikkate almalıyız. Eğer kötü eğilim kişiye gelir ve ona Firavun’un sorularını sorarsa, buna cevap vermemeli ve şöyle demelidir, “Şimdi bu sorularla ihsan çalışmasına başlayabilirim.” Ama bizi derecemizden düşürmek için gelen kötü eğilim sorularıyla değil. Bütünlük derecelerine yükselebilmemiz için bize çalışma alanı verilmiştir. Bu demektir ki, kötü eğilimin üstesinden gelebilmeye “Yaradan çalışmasında yürümek,” denir. Kötü eğilimin üstesinden geldiğimiz her an bereketin alımı için gereken Kap için birikim yaparız. (Rabaş, Makale 22, “Tüm Tora Tek Kutsal Addır”)

Manevi ilerleme çok küçük bir egoist arzu üzerinde çalışmakla başlar – cansız, bitkisel ve hayvansal doğanın derecelerinde – çünkü içimizde başka hiçbir şey yoktur.

Binlerce yıllık hayvani gelişimden sonra, içimizde yaşamın anlamı ve özü hakkında bir sorunun ortaya çıktığı özel bir aşamaya ulaşırız. Bu, “insan” derecesinin başlangıcını işaret eder. İçimizdeki hayvanı içimizdeki insandan ayıran işte bu ayrımdır.

Bu arzu ile var olmaya nasıl devam edeceğimizi araştırmaya başlarız. Artık sadece hayvansal derecede yaşayamam, her ne kadar sanki ayaklarımı egoist düzleme bağlıyormuş gibi beni hala çekiyor, aşağıda tutuyor ve yükselmemi engelliyor olsa da.

Her birey, toplum ve bir bütün olarak insanlık bu aşamalardan geçer. Bunun başka bir yolu olmadığını görebiliriz – üst güç, yönetim programı, bizi manevi gelişimimize başlamak zorunda olduğumuz bir duruma sürükler. Bu ya acı çekerek, ya bir “sopa” ile mutluluğa doğru itilerek ya da tatlı bir şeyle maneviyata doğru çekilerek gerçekleşebilir; başka bir yol yoktur.

İnsanlığın çağlar boyunca kendini yeni savaşlara, yeni sorunlara ve korkunç koşullara sürükleyerek yaptığı gibi, acı çekmeden ilerlemek için üst gücü önceden çekmeliyiz. Bu güç bizi acılarla ileriye itmeyecek, bunun yerine bizi hazlarla ileriye çekecektir.

Eğer birbirimizle birleşirsek, Yaradan’ı – ihsan etme niteliğini, sevgi niteliğini ve bağ niteliğini – ifşa edeceğiz.

Giderek daha fazla insan Kabala bilgeliğine ilgi duymaya başladıkça, insanlık bu noktaya yaklaşmaktadır. Bu bilgelik tam olarak egoizmin gelişimi üzerine inşa edilmiştir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | “İnsan” Derecesindeki Arzu için yorumlar kapalı

Soru: Kongre gibi eşsiz bir etkinliğin arifesinde grubumuz için ilaveten yapıştırıcı olarak ne kullanılabilir?

Cevap: Kongre gibi önemli bir etkinliğin arifesinde bir grup için tutkal ne olabilir? Bu bir sorundur.

Diyelim ki bu sizin grubunuz; birbirinizi iyi tanıyorsunuz ve kongreye çok daha güçlü girip çıkmak istiyorsunuz. Bunun için onu nasıl kullanabilirim? Kongrede ayrı bir grup olarak mı kalmak istiyorsunuz yoksa tam tersine herkesle görüş alışverişinde mi bulunmak istiyorsunuz? En iyi yol nedir?

Bir yandan, herkesin içinde erimek arzu edilir. Yani sen oraya git, sen buraya git vs. Tüm kongre boyunca Kabala çalışmalarından dostlarımla buluşmak bile değil, “Herkesten gelen her şeyi bedenimin gözeneklerinden emmek, herkeste olan her şeyi tamamen içime çekmek, onların içinde erimek istiyorum.”

Ya da belki de bunu grubumda, diğerlerinden her şeyi almak ve onlara verebileceğimiz her şeyi vermek için onluda saldırıya geçtiğimizde yapsam daha iyi olur.

Açıkçası ne cevap vereceğimi bilmiyorum ve bunu saklamıyorum çünkü Kabala’da bu imkânsız. Şüphelerimi anlamalısınız. Ve benim de yeterince şüphelerim olmasına rağmen, hala birini diğeriyle birleştirmeye ihtiyacım var.

Her zaman bir iç ışığımız ve bir dış ışığımız, çarpıcı bir bağımız (Zivug de Haka’a), orta çizgide iki karşıtımız vardır. Bunlar nasıl bağlanabilir? Bilmiyorum. Ama prensip iki uyumsuz, tamamen tutarsız kavram, tutum, eylem, düşünce veya arzu ile aynıdır ve bunların bir araya gelmesi gerekir. Bu nasıl yapılabilir?

En iyisi, her dersten sonra, başka bir onluyu ziyaret ettikten sonra, en az 15 dakika ya da yarım saat bir araya gelmeniz, izlenimlerinizi paylaşmanız ve başkalarıyla iletişim kurarak öğrendiklerinizi kendi aranızda tartışmanız olacaktır. Bunu yapmak için kongrenin bitmesini beklemenize gerek yok, yol boyunca birbirinizle bağ kurmaya devam edin.

Kongrede bunun için zaman olur mu bilmiyorum ama bence denemeliyiz. Bu, genel iptal olma ile kişisel toplantının doğru kombinasyonu olacaktır. Her şeyi kongre sonrasına bırakmayın, ancak burada bu tür anlık kombinasyonlar gerçekleştirilir: dışarıdan-içeriye, dışarıdan-içeriye.

Bunu tüm onlulara tavsiye ederim. Prensip olarak, Kabala’da anladığım kadarıyla, en uygun yaklaşım budur: birini diğeriyle birleştirin ve her zaman orta çizgi için çabalayın.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Kongre | Kongredeki Çalışma için yorumlar kapalı

Soru: Çalıştığımız materyalleri ifşa etme becerisi, bunları aktarma becerisiyle nasıl bağlantılıdır?

Cevap: Materyali ifşa etme yeteneği bir Kabaliste, ondan almaya istekli öğrencileri olduğu zaman gelir.

Eğer böyle bir öğrenci yoksa… Kabalistlerin bilgilerini kimseye aktarmadan yaşadıkları zamanlar olmuştur. Bu çok zordur.

Soru: Şu anda bir kongre için hazırlık aşamasındayız ve içimizde Lishma gibi yeni bir niteliği veya dereceyi açığa çıkarmak için çalışıyoruz. Bu başkalarına aktardıklarımızla mı yoksa sadece içsel çalışmalarımızla mı bağlantılı?

Cevap: Bunlar kesinlikle birbiriyle bağlantılıdır çünkü Kabala bilgeliği “aktarım” kelimesinden gelir. Yaratılışın başlangıcından sonuna kadar insanlar tarihin belirli bir döneminde ifşa edebilecekleri her şeyi birbirlerine aktardıklarında, bu gerçekleşir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Uncategorized | Materyalin İfşası Ve Aktarımı Arasındaki İlişki için yorumlar kapalı

Soru: Sağ ve sol çizgilerin birleşmesi bir sarkaca benzer. Birinin diğerine dönüştüğü noktaya nasıl daha hızlı yönlendirebiliriz ve genişlikten bağımsız olarak, orta çizgiye dönüşmesine yardımcı olacak bir mekanizma oluşturabiliriz?

Cevap: Gerçekten de manevi yolda, bir yandan diğer yana salınan bir sarkaç gibiyiz. Önce olumsuza, sol tarafa doğru hareket eder ve içimizde egoizm birikir. Daha sonra, grup içinde çalıştıkça, inceledikçe ve dağıtımla meşgul oldukça, sarkacın sağa doğru sallanmasına neden olan üst ışığı çekeriz.

Sarkacın eylemlerimizle orantılı olarak sallanması ve bizim de onun üzerinde kontrol sahibi olmamız için genişliği nasıl artırabiliriz? Bu yalnızca onluda başarılabilir. Başka bir yolu yoktur.

Eğer Yaradan’a benzer olmayı arzu ediyorsak, bu grup içindeki karşılıklı etkileşimimiz yoluyla olmalıdır. Bunun için en az iki kişiye ihtiyaç vardır: biri diğerinin egoizmine karşı çalışır, bu da kişinin kendi egoizmine karşı çalışması anlamına gelir. Sonuçta, biri karşıma çıkar çıkmaz egoizmim tetiklenir. Aksi takdirde, tamamen hayvansal bir koşuldayımdır ve yalnızca bedensel tatmin arayışındayımdır.

Ancak kendim gibi biriyle karşılaştığımda ve aramızda kıskançlık, haset, rekabet veya çeşitli karşılıklı ilişkiler gibi duygular ortaya çıktığında gerçek egoizm harekete geçer. İşte bu sayede ilerleyebilirim.

Bu süreci hızlandırmanın tek yolu bir grup içinde, bunun bizim kolektif mücadelemiz olduğunu anlayarak hareket etmektir.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Bir Sarkaç Gibi için yorumlar kapalı

Soru: Ortak duygularımızın grubu ileriye taşıdığını söyleyebilir miyiz?

Cevap: Bizi ileriye götüren şey, tam da en merkezi nokta olan, dengemizin noktası olan, içinde Yaradan’ı ifşa etmeye çabaladığımız birliğimizdir.

Dinamik dengeyi korumak için birlikte birbirimize ihsan etmek ve birbirimizden almak istediğimizde, onlumuzdan sürekli yükselen bir platform inşa ederiz.

Bu süreçte bazıları sol çizginin egoizmini deneyimlerken, diğerleri sağ çizginin ihsanını deneyimler. Bu şekilde, bu hareketlere bağlı olarak değişen ve yükselen bir disk üzerindeymiş gibi sürekli yükseliriz. Ancak anahtar, hepimizin birleştiği diskin merkez noktasıdır. Yaradan’la olan bağımız aracılığıyla bu birlik içinde O’nu ifşa ederiz.

Yaradan’ın ifşa edildiği yerde, kısıtlama (Tzimtzum), perde (Masah) ve Yaradan’la çarpıcı bir bağ (Zivug de Hakaa) yardımıyla bir Partzuf inşa etmeye başlarız. Tüm bunlara bizim hakim olmamız gerekiyor.

Filed under: 10'lu Gruplar, Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat | Grubu Ne İleri Götürür? için yorumlar kapalı

Soru: Bazı dostlar 20 yıldır bu yolda ama ben bir yılı aşkın süredir bu yoldayım. Hepimizin “vermek uğruna vermek” için bir araya geleceğini söylüyorsunuz.

Ne deneyime ne de dostlarımın duygularına sahipsem bunu nasıl anlayabilirim?

Cevap: Kendinizi bu işe dahil olan insanların arasına yerleştirmelisiniz; bunun için çalışın ve çabalayın, o zaman akıntının sizi alıp ileriye taşıyacağını hissedeceksiniz.

Soru: Küresel bir ideolojik grubumuz var. Onların desteği yaklaşan kongrede “ihsan etmek için ihsan etme” seviyesine ulaşmamıza nasıl yardımcı olacak?

Cevap: Onlara tutunmalısınız, o zaman onlar da sizi destekleyecektir.

Filed under: Birlik, Dost, Kabala, Maneviyat | Bütünsel Destek için yorumlar kapalı