Soru: Nasıl sürekli olarak karşılıklı sorumluluk içinde kalabiliriz ki Yaradan bize Kendisini kazalar, mahkemeler veya sağlık sorunları gibi engellerle hatırlatmasın?

Cevap: Yaradan’ın bize karşılıklı sorumluluk eksikliğini bu şekilde hatırlattığını düşünmüyorum; bunlar sizin varsayımlarınız. Tüm sorunlara artan egoizmimizle biz neden oluyoruz, karşılıklı sorumluluğa dahil olmamak değil. Yaradan’ın yönetimini bu şekilde düşünmeyin.

Elimizde bir öz-yönetim sistemi var, elbette kısmen ama yine de elimizde ve bu nedenle tamamen Yaradan’a yönelmeliyiz.

Ancak hiçbir koşulda karşılıklı sorumluluk içinde olmadığınız için başınıza bir tuğla düştüğünü iddia etmeyin. Hayır, bunu yapmayın. Aksi takdirde çok kötü felsefelere saparsınız.

Filed under: Arvut, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Tüm Sorunların Nedeni için yorumlar kapalı

Tanrı’dan beni ve sevdiklerimi acıdan esirgemesini istedim.

Ve Tanrı dedi ki: “Hayır.”

O’nun acıyı alması değil, benim acıdan vazgeçmem gerektiğini söyledi. …

Tanrı’dan beni acıdan esirgemesini istedim,

Ve Tanrı “Hayır” dedi.

Dedi ki, “Acı çekmek seni dünyevi endişelerden ayırır ve sizi Bana yaklaştırır.”

(Claudia Minden Weisz, “Ve Tanrı ‘Hayır’ Dedi”)

Soru: Bu alıntılar, Tanrı’nın basit sorulara doğrudan yanıt vermediğini söylüyor gibi görünmektedir. O “Al, lütfen.” Demez.  “Hayır, bunu kendin yapmalısın” der. Bu bizim çalışmamız mı?

Cevap: Evet, bu bizim çalışmamız.

Soru: Yani O bize sürekli çalışma mı veriyor? Bize doğrudan armağanlar vermiyor, değil mi?

Cevap: Bizim için özellikle engeller yarattı. Ne de olsa egoizm başlıca engeldir.

Yorum: Burada bir kişi acıdan kurtulmayı istiyor. Acı gerekli midir?

Yanıtım: Evet, elbette! Eğer acı olmasaydı, neler yapabileceğimizi hayal bile edemezsiniz!

Yorum: Ama acı çektiğimde doğal olarak şunu talep ediyorum: “Beni acıdan kurtar!”

Yanıtım: Tam olarak gereken şey budur: Acıyı hissetmeniz ve talep etmeniz.

Soru: Buna acının üzerine çıkmak mı deniyor?

Cevap: Evet.

Soru: Kişinin hiç acı hissetmediği bir koşula ulaşmak mümkün müdür?

Cevap: Nasıl davranacağınızı önceden görebilseydiniz ve bilseydiniz, acıya neden olacak şekilde davranmazdınız.

Soru: Peki bir şekilde acının üzerine çıkmak mümkün mü?

Cevap: Bence kişi içsel çabalarıyla tüm hastalıkların üstesinden gelebilir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - “Tanrı’dan Beni Acıdan Esirgemesini İstedim” için yorumlar kapalı

Erdemli, Yaradan’ı tüm eylemlerinde haklı çıkarmak isteyen kişidir. Henüz O’nu tam olarak haklı çıkarma yeteneğine sahip olmayabilirler ama şimdiden bir dereceye kadar bunu yapma arzusuna sahiptirler. Kişi kendini hemen erdemli olarak hissedemez; her zaman tam tersi bir koşuldan başlar, aşağılık olarak.

Yaradan’dan ne aldığınızı, arzularınızın ve niyetlerinizin ne olduğunu ve nereye yönlendirildiklerini açıkça hissetmelisiniz; o zaman kendinizi daha da aşağılık hissedecek ve sadece kendi iyiliğiniz için almayı dileyeceksiniz.

Soru: İçimizdeki aşağılık olanla ne yapacağız?

Cevap: Onları erdemliye dönüştürmeyi dileriz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Aşağılık Olanı Erdemliye Dönüştürün için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan ile güçlü bir bağ hissettiğimiz ama aynı zamanda eksiklik duygusu da hissettiğimiz bir koşul olabilir mi?

Cevap: Evet, bu olabilir.

Soru: Bu durum nasıl tanımlanabilir? Bir sonraki sıçrama için bir hazırlık olarak mı?

Cevap: Açıklayamasanız bile önemli değil. Böyle bir durumda iş başında olan içsel güçleri gerçekten anlıyor musunuz? Önemli olan, dostlarla olan bağımız aracılığıyla sürekli olarak Yaradan’a yönelmiş olmamızdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Doğru Yönde için yorumlar kapalı

Soru: Midraş Rabba (Büyük Yorum) şöyle der: “Dindar bir erkek, dindar bir kadın.” Dindarlık terimi ile tam olarak ne kastedilmektedir?

Cevap: Dindarlık, Yaradan’a itaat etmektir, O’nun arzusunu yani O’nun emirlerini yerine getirme özlemidir.

Soru: Yaradan’ın ne emrettiği konusunda pek çok anlaşmazlık var. O’nun birincil emri nedir? O’nun arzusu bir şekilde ifade edilebilir mi?

Cevap: Yaradan, bir karı kocanın O’nun emirlerini yerine getirmesini ve kendilerini sürekli olarak bu emirlere karşı kontrol etmesini arzular. Yaradan’ın birincil emri, komşunuzu kendiniz gibi sevmenizdir.

Soru: Bir çift olarak, birbirine en yakın kişilerin karı ve koca olduğu anlaşılıyor. “Komşunu sev” emrini yerine getirmeye birbirleriyle olan ilişkileriyle mi başlamalıdırlar?

Cevap: Genel olarak evet.

Soru: Kocamı kendim gibi sevmeyi öğrenirsem, diğer insanlara da aynı şekilde davranmam kolaylaşır mı?

Cevap: Erdemli olacaksınız.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Nasıl Erdemli Olunur? için yorumlar kapalı

Soru: Acı çekmeden gerçek hazza ulaşabilecek miyiz?

Cevap: Bu ıstırabın türüne bağlıdır. Sevdiğim kişi için çabaladığımda aşk acısı çekerim ve bu benim için acıdır.

Soru: Sevgi eksikliğinden pişmanlık duymaya nasıl başlayabiliriz ki bu acı bizi Yaradan’a yaklaştırsın?

Cevap: Bunun hakkında düşünmeli ve dostlarımızla tartışmalıyız. Bu şekilde her biriniz diğerlerinden bağın ne olduğu, ayrılığın ne olduğu, Yaradan’dan ne kadar uzak olduğunuz ve benzeri konularda çeşitli tanımlar alacaksınız.

Yaradan nerede olduğunuzu, birbirinize ve O’na nasıl bağlı olduğunuzu anlamanızı bekliyor, bu da ilerlemenizi sağlıyor. Her şey yukarıdan, O’ndan gelir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Bizi Yaradan’a Yakınlaştıran Acılar için yorumlar kapalı

Soru: Egoizmimin Yaradan’ı arzuladığı bu koşul nedir? Ve hatta sadece Yaradan’ı değil, ihsan etme niteliğini de. İhsan etmeyi reddederken, onu nasıl isteyebilirim? Bu koşul nedir?

Cevap: Yavaş yavaş, bir grup içinde çalışmanın ve eğitimin etkisi altında, ihsan etme niteliğinin önemi içinizde ortaya çıkacaktır.

Bu niteliğe nasıl saygı duymaya başladığınızı hissedeceksiniz; bu sizin için değerli hale gelir çünkü ona sahip olarak zaman ve mekanı aşabilirsiniz. Sizin için hiçbir zorluk veya sorun olmayacaktır çünkü ihsan etme niteliği bizim dünyamızın üstündedir.

Bizim dünyamız alma niteliğidir, üst dünya ise ihsan etme niteliğidir.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan - İhsan Etme Niteliğinin Önemi için yorumlar kapalı

Soru: Mükemmellik nedir?

Cevap: Nasıl ki Yaradan şu anda duyularımızda mevcut değilse, yaratılış da kendisini yaratılışta mevcut kılmaz. Böylece Yaradan ve yaratılış, birlikte kendilerini birbirlerinde keşfederler ve mükemmellik kendini gösterir.

Bir insanın çok az yer kapladığını görebilirsiniz. Bunu sadece hissedersiniz. Manevi etkisinde çok yer kaplayabilir ama bu dünyada bir kişi olarak çok fazla yer kaplamaz.

Zorlamaz, hükmetmez, hayatı kontrol etmez. İsterseniz onu örnek alabilirsiniz, isterseniz onun yanında olabilirsiniz ya da olmayabilirsiniz. Kendini size uzatmaz ya da üzerinizde baskı kurmaz. Ama onunla iletişim içinde olmak isterseniz, olursunuz.

Yorum: Ama aynı zamanda, onunla bağ kurduğunuzda, baskı yapar.

Cevabım: Ama onunla bağ kuran zaten sizsiniz. Bunu neden yaptınız? Onunla temas kurarak daha yüksek bir seviyeye ulaşmak için. Yani şimdi ona boyun eğmek zorundasınız. Ama bu sizin arzunuzdur.

Soru: Seçim böyle bir şey midir?

Cevap: Elbette, eğer isterseniz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Mükemmelliğin Ortaya Çıkması için yorumlar kapalı

Maxiver soruyor:

Lütfen söyleyin bana, Yaradan’ın adı nedir? O’ndan bir şey istediğimde, O’nu adıyla çağırmam gerekir. Sonuçta, birinden bir şey istediğimde ona ismiyle hitap ederim. Peki, Yaradan’a nasıl hitap etmeliyim?

Cevabım: Abba.

Soru: “Baba” mı demek istiyorsunuz?

Cevap: Baba.

Soru: O’nu bu şekilde mi algılamalıyız?

Cevap: Evet

Soru: “Abba”, ‘Baba’ dediğinizde bununla ne demek istiyorsunuz?

Cevap: Şöyle ki, O benim kökümdür; ben O’ndan büyürüm.

Soru: O’na her şeyi söyleyebilir miyiz, yoksa bazı kısıtlamalar var mıdır?

Cevap: Hayır, hiçbir yasak yoktur. Avinu, Babamız.

Soru: “Göklerdeki Babamız” dendiği zaman, bu ne anlama gelir?

Cevap: O’nun bizim üzerimizde olduğu ve tüm yollarımızı belirlediği anlamına gelir.

Soru: “Göklerdeki” ile kastedilen bu mudur?

Cevap: Evet.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’ın Adı Nedir? için yorumlar kapalı

Bir mucize gerçekleşir ve kişi Yaradan’la ilk bağını ifşa etmeye başlar. Artık üst güçle temasın kendilerine ifşa edildiği özel bir manevi koşula ulaştıklarını hissederler.

Kişi bunun olacağını önceden bilmez ama uzun bir süre Yaradan’a doğru çabalamaya devam eder ve O’nunla olan bir bağı ifşa etmeyi arzular. Buna mucize denir çünkü aniden gelir, yaklaştığına dair belirgin bir işaret yoktur ve bir hediye gibi aniden kendini gösterir.

Kişinin bu ifşaya doğru çaba göstermesi gerekir, ancak bunu yaparken, kendi talepleri ile gerçeğin ifşası anındaki hisleri ve anlayışlarında aldıkları arasında hiçbir bağ görmezler.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Gerçeği İfşa Etme Mucizesi için yorumlar kapalı