Yorum: Kural olarak, kişi kendisini katillerle, sapıklarla veya manyaklarla değil, iyi insanlarla ilişkilendirir. Bu tür insanlar neden varlar ki?

Yanıtım: Her birimiz olumsuz niteliklere sahibiz ve bu yüzden onlar dünyada varlar. Herhangi bir şeyin patolojik tezahürü bir bireyde ortaya çıkar çünkü o bizim tüm olumsuz niteliklerimizin bir toplamıdır.

Benim, sizin ve milyonlarca başka insanın içinde yaşayan bir tecavüzcü var ama biz kendimizi dizginliyoruz. Şiddet arzusu tek bir büyük güçte toplanır, tek bir kişiye yatırılır ve o da bu işlevi yerine getirir. Eğer her birimizin içinde bu olmasaydı, tecavüzcü de olmazdı. Ve bu diğer her şeyde de böyledir. Birbirimizi bu şekilde tamamlıyoruz. Ama bunun özel bir şekilde tam güçle kendini gösterdiği insanlar var.

Soru: Onların rolü nedir ki zaten? Diyelim ki kurtlar hayvanları yiyor ama hasta hayvanları yiyorlar. Peki, bu katillerin rolü nedir?

Cevap: Herhangi bir olumsuz nitelik dünyamızda kendini göstermelidir ve ancak o zaman ıslah edilebilir.

Sizde ve bende kendini gösteremez, çünkü içimizdeki bu tür dürtüleri bastırırız. Ancak her insanda kesinlikle her şey vardır: katiller, tecavüzcüler, hırsızlar, düzenbazlar – sadece farklı oranlarda, farklı yüzdelerde, farklı karşılıklı ilişkilerde. Sıradan bir insan korku ve her türlü güçle kendini tutar.

Ve bazı insanlar vardır ki kendilerini dizginleyemezler ve bu özelliklerin gerçekleşmesine izin verirler. Onlar bizim olumsuz niteliklerimizin taşıyıcılarıdır ve bunları bizim için gerçekleştirirler. Bizim için!

Vücudunuzdaki bir organın, diğer tüm organlar onu düzgün çalışır durumda tutamadığı için zarar gördüğünü ve hastalandığını düşünün. Görünüşe göre tek suçlu o değil. Ya da tam tersi, bu organ hastalanmıştır ve diğer herkese yardım etmektedir.

Kalbin kendisi yaralı değildir. Tüm vücudun işleyişinde ya da sinir sisteminde büyük aksaklıklar vardır – tansiyon vb. olabilir – ve bu nedenle bu pompa çalışmayı reddeder. Basınç dalgalanmaları ya da bir tür stres nedeniyle beyinde bir şeyler olur. Yani, kendi başına işlevini yitirecek tek bir organ yoktur; her şey birbirine bağlıdır.

Buna dayanarak, dünyada herhangi bir sorun varsa, bunun sadece benim yüzümden olduğunu anlamanız gerekir. Baal HaSulam’ın “Zohar Kitabı’nın Önsözü”nün sonunda böyle yazar. Bu nedenle herkes bu kitapta kendisinden bir parça olduğunu söylemelidir, sadece bir parça bile değil. Bu parça ile son yüzdeyi %100’e eklediğini ve bu nedenle bir katilin başka bir kişinin içinden konuştuğunu ve kötü bir şey olduğunu hissetmelidir.

Soru: O halde bu insanları cezalandırmanın anlamı nedir?

Cevap: Çok güzel bir konuya yaklaşıyorsunuz! İlk başta dokunmak istemesem de bunu bekliyordum.

Şimdi Talmud’u açabilir ve manevi yasaları inceleyebilirsiniz. Bunlar hepimizin aynı sistem içinde olduğumuz, birbirimizi tanımladığımız, birbirimize bağlı olduğumuz ve birbirimizden sorumlu olduğumuz gerçeğine dayanarak öngörülmüştür. Şimdi garantinin (Arvut) ne anlama geldiğini anlıyorsunuz: karşılıklı sorumluluk.

Ve şimdi, buna dayanarak, yeni bir toplum ve onun içinde olması gereken yasaları inşa ediyoruz. Bu tamamen farklı bir sistem, tamamen farklı bir felsefe.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Bütün Problemler Benim Yüzümden için yorumlar kapalı

Lişma (Yaradan’ın rızası için niyet) koşuluna girmek için, kişi bu özel kapının kilidini açan anahtarı bulmalıdır. Test burada yatar: doğru koşulda mıyım? Bu kapıyı açabilir miyim, açamaz mıyım? Eğer açamazsam, sanki geri çekiliyor, önceki koşuluma geri dönüyormuşum gibi olur.

Test, bu noktaya kadar biriktirdiğim tüm deneyimin Lişma’nın girişini açacak doğru anahtarı oluşturup oluşturmadığıdır.

Maddesel dünyada bir kilidi ve onu açamayan bir anahtarı açıkça görebiliriz. Aynı şey burada da geçerlidir. Bu kapının kilidini açmaya henüz hazır olmadığımı fark ediyorum: ya cennet korkum yok ya da anahtarımın şekli henüz kilitle eşleşmiyor, yani birbirlerine uymuyorlar.

Yaradan bize Tora’yı iç kapıların anahtarları olarak verir, ama dış kapının anahtarına, yani cennet korkusuna sahip değiliz. Özel koşullar altında, dış güçlerin etkisi altında, anahtar ve kilit arasında doğru hizalamayı sağlamam gerektiğini hissetmeye başlarım.

Anahtar benim içsel formumdur, dostlarımdır, onlumdur. Dış form bir ev gibi düzenlenmelidir ki anahtar kilide uysun ve onu döndürebilsin, yani evin ve anahtarın tüm detayları aynı hizaya gelsin.

Dostlar, birlikte benim kendimi hizalamam gereken formu inşa ederler. Her bir kişi kendi bireysel çalışmasıyla kendini ayarlar ve bu çabalardan sonra kilidi hep birlikte açarız. Ama onlunun dışında, onu açabilecek bir anahtar yoktur.

Doğru forma yaklaştıkça, kilidi açmak için neyin gerekli olduğunu daha kesin olarak hissederim. Doğru anahtar, arzumun kilide tam olarak uyduğu ve tek bir arzuda birleştiğimiz zamandır. Başka bir deyişle, kilidin ihtiyacını karşılamaya ve boş alanını tamamen dolduran bir forma bürünmeye çalışırım, böylece onu ortamın gerektirdiği yöne çevirebilirim.

Anahtar hafifçe bile uymazsa, kilit dönmeyecektir. Ancak dostlarımızla birlikte kilidin tüm parçalarına yakından bağlanırsak, anahtarı tam olarak yerleştirmemizi ve kilidi açmamızı engelleyen gereksiz her şeyi netleştirebiliriz.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Mutluluğun Kilidinin Anahtarı için yorumlar kapalı

Arzunun Gücü

Kötü eğilim ne zaman içimizde yükselmeye başlar ve çalışmamızı karalayarak görünüşte ona müdahale eder? Bu manevi çalışmamıza başladığımız zamandır. Öncesinde, kötü eğilim hiçbir şey yapmaz. Neden mi? Çünkü çalışmaya başlamadan önce kötü eğilime karşı harekete geçmeyiz.

Yaradan’a hizmet etme çalışması, kötü eğilimi ıslah etmektir ve bu ıslah gereklidir. Bu ıslah olmadan, çalışmanın “harflerinden”, zaten içinde olduğumuz ama farkında olmadığımız ıslahın sonunu hissetmek için gereken tatlardan ve hislerden yoksun kalacağız. Aksi takdirde, mevcut durumumuzda kalırız. Eğer yolda yürümez ve aydınlık ile karanlık, acı ile tatlı, gerçek ile yalan arasındaki farkların izlenimlerini toplamazsak, nerede olduğumuzu algılayamayız.

Ancak bu iki uç noktayı, Yaradan ve yaratılan varlığı birbirinden ayırmaya başladığımızda, yavaş yavaş farkındalık kazanır ve mevcut durumumuzu gerçekten hissederiz. Bu netlik dışında içimizde hiçbir şey değişmez.

Kötü eğilimin doğası öyledir ki, onun pek çok detayı üzerinde çalıştığımızda bilgi, tat ve “ıslahın sonu” olarak adlandırılan mükemmel durumu hissetme becerisi kazanırız. Bu dünyadaki tüm cansız, bitkisel, hayvansal ve insan varlıkları gibi biz de kötü eğilimle el ele çalışırsak, kötü eğilim hiçbir direnç göstermez. Aksine, onu tatmin etme arzumuzla orantılı bir güç sağlar. Ancak, doğal arzumuzla elde edemeyeceğimiz, ancak “yansıyan ışık” (Ohr Hozer) yani ihsan etme arzusu aracılığıyla edinebileceğimiz, aracılığıyla maneviyatı edindiğimiz kötü eğilimi ıslah etmek için çalışırsak, doğa kesinlikle direnir.

Kötü eğilim içimizde yanmaya başlar ve her türlü düşünceyi, niyeti veya eylemi engeller. Her düzeyde: düşünce, arzu ve eylemde zayıflarız. Motivasyonumuzu kaybederiz ve artık ilerleyemeyecek hale gelene kadar enerjimizin tükendiğini hissederiz. Bu iyi bir işarettir. Bu aşamada kendimizi çok kötü hissetsek de bilgelere inancımız varsa ve dışımızdan güç ve canlılık almamız gerektiğini anlarsak, o zaman bu yakıtı arar ve bulur, güç kazanır ve ilerlemeye devam ederiz. Ancak dışımızdan güç almazsak, devam edecek hiçbir şeyimiz olmaz.

Burada da bir sorun yatmaktadır. Büyüdüğümüzü, başkalarını etkilediğimizi, iyi işler yaptığımızı ve Kabala’nın tüm yönlerinde başarılı olduğumuzu düşünebiliriz ama gerçekte kötü eğilim bizi aldatır. Gerçek ıslahlar yerine bir tür bencil ikame getirir ve bu da gerçek durumumuzu ifşa edene kadar bizi bir kez daha kör eder.

Bunu kendimizi dostlarımıza iptal etmeye çalışarak test edebiliriz, zira ilerleme enerjisini yalnızca onlardan alabiliriz. Eğer kendimizi dostlarımıza karşı iptal edebiliyorsak, bu gerçekten de ilerlediğimizi gösterir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 82 için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan ile ilişkilerimizin düzeni, ihsan etmeye doğru bir koşullar zinciri midir? Tüm bu durumlara nasıl tutunabiliriz?

Cevap: Hiçbir şeye tutunmaya gerek yoktur. Bu koşullardan birini alın ve onu ıslah etmeye çalışın. Sonra bir sonrakini, sonra bir diğerini ve bir diğerini. Hepsi bu kadar.

Soru: Eğer kişi erdemlilik koşulundaysa, Yaradan’la birleşmişse ve daha fazlasına ihtiyacı yoksa, Yaradan onu yalnız bırakabilir ve daha fazla çaba talep etmeyebilir mi?

Cevap: Bu Yaradan’ın verdiği en kötü cezadır. Bu koşullarda kalmayın.

Soru: Bir yandan, bir kişinin önemsizliğinin, egoist olduğunun bilincine varması gerektiğini öğreniyoruz. Diğer yandan, Yaradan’ın benzerliğinde yaratıldığımız yazılı. Soru şudur: Kişi ne zaman bu kötülüğü ifşa etmeyi bırakıp kendisinde ve başkalarında iyilik aramaya başlayabilir? Kişi bu sefalet noktasından nasıl çıkabilir?

Cevap: Kişi kendini keşfetmeyi ve ıslah etmeyi bitirdiğinde ve nihai ıslahı başardığında, ıslah çalışmasına başladığında kim olduğunu ve şimdi neyi başardığını görür.

Soru: Kişinin Yaradan’ı her iki eğilimle de sevmesi gerektiği yazıyor. İyi eğilimde, Yaradan’ın niteliklerine benzeriz ve Yaradan’ı sevmek bizim için kolaydır. Ama kişi Yaradan’ı kötü eğilimle nasıl sevebilir?

Cevap: Gelecektir, endişelenmeyin. Önce sahip olduğunuz şeyi ıslah edin.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 144 için yorumlar kapalı

“Değişim” Ne Anlama Gelir?

Değişim, Yaradan’dan yayılan haz yerine Yaradan’ın niteliklerini algılamak anlamına gelir. Islah eden ışık aracılığıyla, Yaradan bize yüceliğini gösterir ve bu da niteliklerinin üstünlüğünü ifşa eder.

Yaradan’ın ifşası iki şekilde gerçekleşir:

1. Islah eden ışık olarak.
2. Dolduran ışık olarak.

Bu nedenle, önce ıslah için dua etmeli ve ancak ondan sonra doldurulma için dua etmeliyiz. Bunu On Sefirot Çalışması’nda öğreniyoruz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 54 için yorumlar kapalı

Soru: Baal HaSulam, Yaradan’la teması hak eden bir Yaradan çalışanına sadece bilginin eklendiğini yazar. Bu ne tür bir bilgidir?

Cevap: Yaradan’la temasa layık olan bir kişi, her şeyin tek bir Kli’de, tek bir arzuda, bağ ve sevgi aracılığıyla ifşa edildiğini idrak eder. Bu nedenle, Yaradan’ı anlamamız O’nu var olan her şeyin tek kaynağı olarak hissetmemize bağlıdır. O zaman hiçbir sorumuz kalmayacaktır.

Yaradan’la gerçek temas, kişi tüm dostları aracılığıyla O’nunla olan içsel bağını fark ettiğinde gerçekleşir. Bu, dünyamızın gelişiminin hedefidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’ın Bilgisi için yorumlar kapalı

Yaradan’dan beklediğimiz tek hediye, ihsan etmeye, Lişma’ya ulaşma yeteneğidir. Belki de bunun gerçekte ne olduğunu bile bilmiyorum çünkü kendi içimde bu tür nitelikleri hiç deneyimlemedim. Ancak şu anda gerçek anlamda anlamadığım bu hediyeyi almayı bekliyorum.

Lişma, bana Yaradan’dan gelen bir armağandır; karşılığında herhangi bir karşılık beklemeden bir dostuma veya Yaradan’a ihsan etme becerisi veren bir armağandır.

Henüz bu hediyeyi almamış olsam da, Yaradan’la olan bağımı güçlendirmek, yani O’nu kendime yaklaştırmak ya da tam tersine dua yoluyla kendimi O’na yaklaştırmak istiyorum. O’nunla kopması mümkün olmayan güçlü bir bağ kurmaya çalışıyorum.

Bizler Yaradan’la birleşmek, bu bağ aracılığıyla O’ndan haz almak, O’nunla dolmak ve nihayetinde Yaradan’la nitelik benzerliği elde etmek için doğduk.

Öncelikle O’nun yanıtının bir sonucu olarak bana gelen aynı dalga boyunda O’nunla bağ kurmaya çalışmalıyım. Yaradan ile bu geri bildirim döngüsünü kurduğumu hissettiğimde, en acil arzumu O’na iletmek ve duamı bizi bağlayan ipliğin içine yerleştirmek istiyorum. Buna karşılık Yaradan’ın aramızda kopmaz bir bağ kuracağını umuyorum.

Böylece, O’nunla sürekli olarak mesaj alışverişinde bulunuyorum. Ben Yaradan’a ulaşıyorum, Yaradan da bana yanıt veriyor ve ben O’na gittikçe daha da yaklaşıyorum. Sürekli olarak Yaradan’ın benden ne istediğini, dostlarımızla nasıl birleşmemizi istediğini anlamaya çalışıyorum ki bu birlik sayesinde hep birlikte O’na dönebilelim.

Bu süreç sayesinde ne tür bir ilişkinin ya da dalga boyunun O’ndan bir karşılık uyandırdığını ayırt edeceğiz ve bunu yaparken Yaradan’la olan bağımızı inşa edeceğiz.

Kendimden Yaradan’a bir iplik uzatmak ve karşılığında Yaradan’dan kendime bir iplik çekmek için çaba sarf etmeliyim. Bu karşılıklı bağ kurulduğunda, iki yönlü bir bağdan emin olabilirim.

Kabala ilminin özü, tam olarak kişi ile Yaradan arasında bu karşılıklı bağı kurmaktır. Lişma olarak bilinen bu bağ, Yaradan’ın bir armağanıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’dan Beklediğimiz Hediye için yorumlar kapalı

Yaradan’ı Düşünmek Korkuyu Her Zaman Yok Eder Mi?

Hayır, eğer kişi korkuyu Yaradan’la ilişkilendirmez ve O’nu korkunun kaynağı olarak tanımazsa, korku devam eder. Korku, ancak korkunun bir bağ aracı olarak Yaradan’dan kaynaklandığı irdelenerek çözülebilir. Bu konu Baal HaSulam’ın bu pek çok durumu tartışmak için bir temel teşkil eden “O’ndan Başkası Yoktur” (Şamati, Makale 1) makalesinde kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 49 için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan’la gerçek temasın, kişinin dostları aracılığıyla Yaradan’la içsel bağı edindiğinde gerçekleştiğini söylediniz.

Aramızda böyle bir edinimi inşa etmek için onluda ne tür bir egzersiz yapabiliriz?

Cevap: Bunu başarmak için, kendi aranızdaki bağı ve Yaradan aracılığıyla her biriniz arasındaki bağı edinmeye çalışmalısınız. Birini diğerine bölün ve içinizde Yaradan’dan gelen özel gücü keşfedeceksiniz. Bu zaten önemli bir başarı olacaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Bir Düşünme Egzersizi için yorumlar kapalı

Hislerin Gelişimi İle İlgili Sağ Ve Sol Çizgiler Nelerdir?

Sağ ve sol çizgiler görecelidir. Manevi gelişimimizin hazırlık aşamasında, bu çizgilerin manevi formunu henüz bilmiyoruz. Kendimiz için alma arzusu ve ihsan etme arzusuyla, ikincisine “sağ” ve birincisine “sol” denir ve her ikisi de çeşitli formlara ayrılır.

Bariyerin altında, her şey hala Lo Lişma (Yaradan rızası için değil) olduğunda, sağ ve sol çizgiler öneme göre belirlenir. Yaradan’ın önemini arttırmak “sağ” olarak adlandırılırken, bedenin talep ettiklerinin önemini arttırmak “sol” olarak adlandırılır.

Henüz bu çizgilerle çalışamadığımızda, ana odak noktası incelemedir. Entelektüel inceleme bizim tüm çalışmamızdır. Bu inceleme hislerle birleştirilebilirse, başkalarının bir haftada başardığını biz bir saatte başarabiliriz. Bu, Kabalistik makaleleri okumanın ve tartışmanın neden bu kadar yorucu olduğunu açıklar, zira hızlı çalışma önemli bir enerji gerektirir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Bölüm 41 için yorumlar kapalı