Soru: Dereceden dereceye ıslah edilmesi gereken alma arzusu, neden erdemlinin ayağının altındaki toz gibi acınacak haldedir?

Cevap: Çünkü arzunun kendisinin ıslah edilmesi gerekmiyor, niyetin ıslah edilmesi gerekiyor.

Soru: İçimdeki erdemlinin, içimdeki kötünün sonunu gördüğü onludaki bu koşul nedir?

Cevap: Bu koşula gir ve göreceksin.

Soru: Onluda, dostumun sağ tarafının, benim sol tarafımın önünde durması veya tam tersi olduğunda bu ne anlama gelir? Bununla nasıl çalışırız?

Cevap: Birbirimize karşı olsak bile, yine de birbirimize yaklaşmak için çabalarımızı birleştirirsek, o zaman tam bir karşılıklı etkilenme elde ederiz.

Soru: Kötüler her zaman kendilerini haklı çıkarır. Bu koşuldan Yaradan’ı haklı çıkarmaya nasıl geçebiliriz?

Cevap: Birbirinizle konuşmaya başlayın ve o zaman hep beraber fark edebilirsiniz ki yaptığınız tek şey Yaradan’ı eleştirmektir.

Filed under: Egoizm, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 82 için yorumlar kapalı

Soru: Kişinin içinde dostlarıyla ilgili iki arzu vardır. Egoist arzusunda dostlarının kusurlarını görür. Altıncı his ya da manevi edinimin perdesi denen özgecil arzusuyla, dostlarının yüceliğini görür. Kişi sadece egoist arzunun içindeyken ne yapmalıdır?

Cevap: O zaman özgecil arzusunun ortaya çıkması için çalışmalıdır. Bu olana kadar, kişi dostlarında herhangi bir olumlu nitelik göremez. İnsan bunu inşa eder ama içinde henüz oluşmamıştır.

Soru: Ancak Rabaş makalelerinde, kişinin egoist arzuların içindeyken dostlarının önemini ve yüceliğini görmeye çalışması gerektiğini yazar. Bu mümkün müdür?

Cevap: Evet, denemeliyiz. Tamamen egoistçe bile olsa, buna ihtiyacınız olduğunu anlamaya çalışın. Bu yüzden, bunu uygulamak için çaba sarf etmeniz gerekir.

Filed under: Dost, Dost Sevgisi, Egoizm - Dostların Yüceliğini Yükseltmek için yorumlar kapalı

Soru: Onurun kökü nedir?

Cevap: Bu egoizmin içindedir.

Soru: Manevi dereceleri tırmanmak için hiç arzum yok ama mümkün olduğu kadar çok çalışmaya yatırım yapıyorum ve her şeyi Yaradan’ın iradesine bırakıyorum. Bu doğru mudur?

Cevap: Hayır, bu doğru değil. Kendi başına da çaba sarf etmen gereklidir.

Soru: Kişi kongrede çok çalışmışsa, kendi gözünde büyük bir erdemli haline gelmişse ve kendini herkesin üzerinde görmüşse, onlu için büyük bir problem haline gelir. Kural olarak bu onun için kötü sonlanacağından, bu tuzaktan çıkmasına nasıl yardım edebiliriz?

Cevap: Genellikle bu durumda kişi onluyu terk eder. Ama beklemek zorundayız. Belki sadece bu konu hakkında konuşmalıyız, bu belirli dost hakkında değil ama genel olarak, sanki bu başka bir yerde gerçekleşmiş gibi.

Soru: Öğrencinin erdemlilik koşuluna ulaşma arzusu, egoist bir arzu mudur?

Cevap: Eğer bir dost bu arzuya başkalarının pahasına ulaşmak istiyorsa, o zaman bu egoistiktir ve eğer sadece kendini geliştiriyorsa, bu ego değildir.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 78 için yorumlar kapalı

Yorum: Seminerler, bağ kurma buluşmaları ve kongreler esnasında farklı koşullardan geçiyor, kendi aramızda bir birlik noktası buluyor ve sürekli ona ulaşmaya çalışıyoruz. Ancak görünen o ki, bu eylemler artık ilk zamankiyle aynı güce sahip olmayacak.

Yanıtım: Hayır, öyle değil. Bu eylemlerden daha da fazla izlenim alınmalıdır! Burada sürpriz ya da bir tür yenilik etkisini kullandığımız zamanlardaki anlık egoist bulgularla ilgilenmiyoruz.

Bizim yeniliğe ihtiyacımız yok! Tam tersine! İlerledikçe, egomuz zaman zaman yükselir ve onun artışıyla, aynı olan dışsal eylemler esnasında çok daha büyük içsel eylemler hissederiz.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat - Tek Bir Noktaya Vurmak için yorumlar kapalı

Soru: Sıkı çalıştığında ve övgü aldığında, ego buna tutunuyor. Böyle bir koşulun içinde nasıl başımızı eğip çalışabiliriz?

Cevap: Övgü duyduğunuzda, sessiz kalın ve sizin hakkınızda sadece iyi şeyler söyleyip, sizi göklere çıkaran kişilerin sözünü kesmeyin. Onların konuşmasına izin verin.

Sonra, bir ölçüde alçakgönüllülük göstermeli, kendinizi alçaltmalı, manevi çalışmanıza devam etmeli ve onlunun önünde kendinizi iptal etmelisiniz.

Filed under: Dost, Egoizm, Grup, Maneviyat - Başınızı Eğin için yorumlar kapalı

 Manevi çalışmanın sonucu olarak elde ettiğimiz özgürlük niteliği, alma arzusunun üzerine çıkma arzusudur. Bu demektir ki, kişi Yaradan’a yakınlaştıkça, O’nun etkisi altına girer ve bütün arzularını, niyetlerini ve niteliklerini Yaradan’a benzer bir forma dönüştürmeye başlar.

Soru: Buna neden özgürlük niteliği denir, aslında Yaradan’ın etkisi altında kaldığı için mi?

Cevap: Egodan kurtulmak bizim için özgürlüktür.

Filed under: Egoizm, Maneviyat, Özgürlük - Özgürlük – Egodan Kurtulmak için yorumlar kapalı

Soru: Kişi ruhuna olduğu gibi onluya da dâhildir. Gurur kişinin ruhunu yok eder ne demektir?

Cevap: Kişi kendini eşsiz ve yüce olarak görmeye başlar, bunu yaparak kendine zarar verir ve kendini yok eder.

Grupta ortaya çıkan egoyu dengelemek büyük bir problemdir. Herkese ve tüm gruba Yaradan gibi davranmak zorundayız ve kendimizi tamamen onlunun yönetimine vermeye gayret etmeliyiz.

Manevi çalışma, aramızda bir bağ yaratmalıdır ki birbirimize değer verelim ve herkesin takdir edildiğini keşfedelim. Onludaki herkes eşit bir şekilde durmalıdır. Bu şekilde birbirimize değer vermeye ve saygı duymaya başlarız.

Filed under: 10'lu Gruplar, Egoizm, Maneviyat, Yaradan - Onluya, Sanki Bu Sizin Ruhunuzmuş Gibi Katılın için yorumlar kapalı

Soru: Rabaş’ın “Musa Gitti” makalesinde, kişi Hafetz Hesed’in mülkü olarak adlandırılan, sağ kola sahip olmadığında ve çalışmadan haz aldığında, o zaman Sitra Ahra’nın (ego) bu çalışmayla hiçbir bağı olmadığı yazılmıştır. Bu, çalışmada çabadan haz almanın yasak olduğu anlamına mı geliyor?

Cevap: Genel olarak evet. Çabanın kendisinden değil ama bu çabaların Yaradan’ı ve O’nun yaratılışa karşı tutumunu ne kadar etkilediğinden haz almamız lazım.

Soru: Çabalarımın Yaradan’a memnuniyet verip vermediğini nasıl kontrol edebilirim?

Cevap: Yaradan’a bir taleple döndüğünde, çalışman zaten senin tarafında belirli bir MAN yükseltmesini içerir (eylemin için istediğin ödeme). Dostlarının bundan bir yükseliş almasını istersin.

Soru: Eğer biraz çaba sarf edersem ve bununla ilgili iyi hissedersem, bu yasak mıdır? Sadece dostlarımın benim çabamdan ötürü bir yükseliş almasını mı beklemem gerekiyor?

Cevap: Bir taraftan evet. Öbür taraftan ise kendini kötü hissetmen yasaklanmamıştır.

Soru: O zaman bir çabadan ötürü kötü hissetmem iyi bir şey mi?

Cevap: Hayır hayır, çabalarına yönelik tutumun, kendini geliştirmeyi düşündüğün yolla aynı yönde olmalıdır.

Filed under: Egoizm, Maneviyat, Yaradan - Çabalara Yönelik Tutum için yorumlar kapalı

Soru: Rabaş makalelerinde, ebeveynlerin kendi çocuklarında sadece olumlu nitelikler ve komşularının çocuklarında ise sadece olumsuz nitelikler gördüklerine dair bir örnek verir. Doğal sevgiden bahseder.

Bu birbirine yabancı kişilerden oluşan bir grupta nasıl gerçekleşir?

Cevap: Grupta, kendi üzerimde çalışarak, zamanla dostlarımı takdir etmeye başlarım çünkü manevi edinime giden yolu benimle yürümeyi ve ortak manevi yükselişimize katılmayı kabul ederler. Bu yüzden onlara saygı duyarım, onları severim ve onlara her konuda yardım etmek isterim. Bunun karşılığında onlar da bana aynı şekilde davranırlar.

Soru: Tecrübelerinize göre, dostların hatalarını görmeye devam edip sadece bunların üzerine mi yükseliyorsunuz yoksa bunları hiç görmüyor musunuz?

Cevap: Egoist arzumda ifşa oldukları için, onların tüm hatalarını net bir şekilde görüyorum. Islah olmuş arzumda ise tam tersini görmeye başlıyorum – dostlarımın başarısını, manevi farklılıklarını ve benden ne kadar yukarıda olduklarını. Dostlarım hakkında düşüncelere sahip olduğum ortaya çıkıyor ve onlarla yükseliyorum.

Ayrıca birbirimizle bütünleşmiş durumdayız. Yani, onlunun her bir üyesi dostlarını kendilerinin üzerine çıkarmak için çalışır ve bu şekilde biz de kendimizi yükseltiriz.

Filed under: 10'lu Gruplar, Egoizm, Grup, Sevgi - Kendimizi Yükseltmek için yorumlar kapalı

Soru: Egoist aklımız nasıl manevi hale gelir ve bu değişiklikler onluda nasıl gerçekleşir?

Cevap: Egoist akıl, Yaradan’ın ışığının etkisiyle yavaş yavaş manevi hale gelir.

Birbirimize ne kadar yaklaşırsak, o kadar birleşiriz ve Yaradan’ın ışığının etkisini üzerimize o kadar davet edebiliriz. Bu ışık, bizi birleştirecek ve onun etkisiyle Yaradan’a yaklaşacağız ve O’na benzer hale geleceğiz.

Bunların hepsini hislerimizde yaşayacağız ve nasıl yakınlaştığımızı, birleştiğimizi ve böylece yavaşça hedefe yaklaştığımızı hissetmeye başlayacağız.

Filed under: Egoizm, Maneviyat, Yaradan - Egoist Akıl Nasıl Manevi Hale Gelir? için yorumlar kapalı