Soru: Kabala’nın ana fikri Yaradan’a ihsan etmektir. Yaradan’a ihsan etmenin ne anlama geldiğine dair bir örnek verebilir misiniz? Sonuçta bu bir nesne değil, doğanın tamamıdır.

Cevap: Yaradan’a ihsan etmek, O’nun uğruna, O’nun görmek, hissetmek ve almak istediği koşulları ve eylemleri yerine getirmek demektir. O zaman bu eylemlere Yaradan’a ihsan etmek denir.

Soru: Bu koşullar ve eylemler nelerdir?

Cevap: Eğer Yaradan’ın ihtiyaçlarını bilseydiniz, O’na ne ihsan edebileceğinizi aramaya başlardınız.

Soru: Diyelim ki, Yaradan’a ihsan etmenin komşuma ihsan etmek anlamına geldiğini biliyorum. Eğer komşuma karşı bu şekilde davranırsam, bu Yaradan’a ihsan ettiğim anlamına mı gelir? Ancak bunun zevki nerede? Bundan zevk almıyorum.

Cevap: Hayır ama düşünmeye başlıyorsunuz: Yaradan için ne yapabilirim? Burada sadece iki eylem var, almak veya ihsan etmek. Başka bir şey yok.

Diyelim ki verebilirim, çünkü bu bana daha yakın ve daha açık. Etrafımdakilere verirsem, onları yüceltir ve hoş karşılarım; gözümde diğerlerinden daha büyük ve daha yüksek görünürler. Bu ihsan etmektir.

Soru: Komşuma ne verebilirim?

Cevap: Herhangi bir şey. Ne arzu ettiklerini öğrenmeniz gerekir.

Soru: Komşularımın neyi arzuladığını buldum ve onlara verdim diyelim. Bunu yaparken Yaradan’ın emrini yerine getirdiğimi hayal ediyorum. Hepsi bu kadar mı?

Cevap: Evet, hepsi bu kadar. Bu yeterli değil mi? Birinin bunu sizin için yaptığını hayal edin!

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan İçin Ne Yapabilirim? için yorumlar kapalı