Soru: Bir Kabalist olarak dünyayı sıradan bir insandan farklı bir şekilde algılıyorsunuz. Dünyada bir şey olduğunda genel acıyı hissediyor musunuz?

Cevap: Ve ben her gün ne yapıyorum? Herkese ve her yerde, daha iyi bir hayata trajik bir şekilde değil ama nazik, sorunsuz, hızlı ve rahat bir şekilde nasıl ulaşılacağını anlatıyorum.

Tüm insanlığın deneyimleyebileceği acıyı hissediyorum.

Soru: Ama şu ankini değil?

Cevap: Şu anki acı, olabileceklerle karşılaştırıldığında acı sayılmaz. O kadar küçük ki hakkında konuşmaya bile değmez.

Tabii ki ıstırap. Tabii ki büyük bir eziyet. Ekrana bakıyorsunuz ve yemeksiz, içeceksiz, ilaçsız, bulaşıcı hastalıklardan ölen iskelet gibi çocuklar görüyorsunuz. Madde bağımlılarını ve depresyonda olan insanları görüyorsunuz. Peki, geri kalanlar daha mı iyi bir halde? Ne ile uğraştıklarına bakın, genel olarak ne yapıyorlar?

Ama ıslahın iyi bir şekilde değil de kötü bir şekilde gerçekleştiği bu dönemde olabileceklerle kıyaslandığında… İnsanlığın kendini ıslah etmesi, farkındalığa, farkındalıktan rızaya, rızadan idrake dönüşmesi için ne kadar hırpalanması gerektiğini düşünebiliyor musunuz?

Ama işte, hemen alın ve uygulayın. Kolay. Ne de olsa çoğunluk bir aradaysa her şey kolaydır.

Filed under: Kabala, Kabalistler, Maneviyat | Bir Kabalistin Acısı için yorumlar kapalı