Yorum: Kendini o kadar kötü hissettiğinde, pes etmek üzere olduğunda, derler ki kötünün de iyi kadar değerli olduğunu anlamalısın.

Cevabım: Kesinlikle! İyi ya da kötü diye bir şey yoktur, her şey kişiye göre görecelidir. Bir insan içsel ayarını biraz değiştirirse, tüm kötülüklerin yerine iyiyi görecektir. Ve bunun tersi de olabilir.

Yorum: Yani kötülüğün de değeri olduğunu söylüyorlar. Değer! Meğer kötü olan benim özelliğimmiş.

Cevabım: Elbette, iyi olmadan kötü, kötü olmadan da iyi olmaz. Her şeyle doğru şekilde ilişki kurmaya kendimizi alıştırmalıyız. Çünkü bizim algımızın ve iyi-kötü ayrımımızın ötesinde, aslında tüm dünyanın mutlak iyilik olduğunu kabul etmeliyiz!

Soru: O zaman soru şu oluyor: Kötü bir şey geldiğinde, benim kötü olarak hissettiğim bir durum olduğunda, “Bundan ne kazanıyorum?”

Cevap: Dünyaya objektif bir bakış açısı kazanırsınız. Egoist yargının üzerine yükselirsiniz ve bu nedenle her şeyin iyi olduğunu, dünyada mutlak iyilikten başka hiçbir şey olmadığını düşünürsünüz!

Soru: Bu gerçekten bu kadar büyük bir kazanım mı?

Cevap: Evet, dünyaya bu şekilde bakmak gerçek mutluluktur ve büyük bir fırsattır.

Soru: Bu mümkün mü?

Cevap: Mümkün!

Filed under: Kabala, Maneviyat | Objektif Mutluluğun Tarifi için yorumlar kapalı