Soru: Onlumla birlikte bir derse girdiğimde, kafamdan birbiriyle ilgisiz birçok düşünce geçiyor. Ders sırasında dostlarıma ihsan edebilmek için dua etmem gerektiğini anlıyorum. Bunu nasıl başarabilirim?

Cevap: Her şeyden önce, ders sırasında öncelikle herkesin birleşmesine nasıl yardımcı olabileceğimizi düşünmeliyiz. Ben buraya çeşitli egoist hedefler ve ödüller için getirildim. Ancak şimdi burada olduğuma göre, başkalarının yararına olacak şeyleri nasıl yapacağımı düşünmeliyim ve herhangi bir kişisel kazanca ihtiyacım yok. Benim faydam yalnızca başkalarına ihsanda bulunmak olacaktır. O zaman manevi alanda gerçekten var olacağım.

Soru: Ama sürecin kendisi nedir? Yaradan’dan dostlarım için istemem gerektiğini anlıyorum. Bunu nasıl yapacağım? İsteyip istemediğimi nasıl kontrol edebilirim?

Cevap: Bu, jestlerde, sözcüklerde, düşüncelerde – içinizdeki her şeyde – tezahür edecektir. Eğer bunu kendiniz için değil de sadece başkaları için yaparsanız, bu hissedilir. Bir kişi havada süzülür gibi olur; o zaman melek olarak kabul edilir. Melek doğal bir özgecil güçtür.

Soru: Artan dirençle ne yapmalıyım?

Cevap: Üzerinde çalışın. Perdeyi bu şekilde edinirsiniz, yani Yaradan’dan size doğru şekilde eylem yapma yeteneği vermesini talep edersiniz.

Yorum: Ama direnç beni durduruyor.

Yanıtım: Hayır, talep etmelisiniz. Talep edin ve eyleme geçin. Eyleme geçin ve talep edin.

Soru: Bunu sadece hatırlamak yeterli mi?

Cevap: Bu koşuldan ayrılmamaya çalışın. Eğer çıkarsanız, hemen geri dönün! Bu arada Yaradan’dan sizi tekrar bu durumdan çıkarmamasını isteyin. Ne de olsa size dostlarınızla ilgili düşünceyi unutturan ve bıraktıran O’dur.

Çalışmaya başlayın ve içinizde yavaş yavaş nasıl farklı bir düşünce düzeni oluşacağını göreceksiniz; kendinizin dışında var olmaya başlayacaksınız. Bu yavaş yavaş kendinizi “beninizden”, egoizminizden uzaklaştırmanızı sağlayacaktır.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Talep Et Ve Eyleme Geç için yorumlar kapalı