Size bir kez iyilik yapan kişi, iyilik yapmak zorunda bıraktığınız birine göre daha fazlasını yapmaya hazır olacaktır. (Benjamin Franklin).

Cevap: Bu iyi, bu doğru.

Soru: Bu, “İyilik yaptığınız birinden iyilik beklemeyin” demenin başka bir şekli midir?

Cevap: Evet.

Yorum: Ama ben gizlice iyi şeyler beklerim.

Cevabım: Evet, sanki ödeme yapmışsın ve şimdi geri istiyormuşsun gibi.

Soru: Evet, ben sana iyilik yaptım, sen de bana iyilik yap. Bu yanlış mı?

Cevap: Bu yanlış değil, bu küçültücü.

Soru: Peki bu bizim doğamızda var, değil mi? Pis bir doğamız var.

Cevap: Kesinlikle.

Soru: Peki eğer birine iyilik yaparsam, Franklin’e göre bu bulaşıcı mı olur ve bunu tekrar tekrar yapabilir miyim?

Cevap: Evet, genellikle alışkanlık olur. Ve kişi hali hazırda iyilik yapma ihtiyacını geliştirir.

Soru: Peki onu bir kas gibi geliştirebilir misiniz? Basitçe egzersiz yaparak?

Cevap: Evet.

Soru: Bir kişiye bunu yapmasını tavsiye eder misiniz?

Cevap: Elbette, neden olmasın?

Soru: “İyi” dediğinizde bu ne anlama geliyor? Bir başkasına iyilik yapmak, onun için iyi olan nedir?

Cevap: Onun için neyin iyi olduğunu bilmiyorum! Onun için iyi olan ne ise onu yapmalıyım.

Soru: Ama bunu yapmadan önce, onun için neyin iyi olduğunu bulmam gerekir mi? Yoksa algıma göre mi karar veriyorum?

Cevap: Yine de öğrenmeniz gerekiyor. Karşınızdaki kişiyi tanımanız ve kendinizi onun yerine koymanız gerekiyor. Ve o kadar iyi bir şey yapmanız gerekiyor ki, öylesine iyi bir eylem ki, tam olarak uysun.

 

 

Filed under: Uncategorized | İyilik Talep Etmek Küçültücüdür için yorumlar kapalı