Soru: Üst dünyaları ve ruhun yapısını incelemenin çok önemli olduğunu söylediniz, çünkü bu manevi gelişim için en önemli şeydir. Fakat grupta ruhun yapısını incelemek istemeyen dostlarımız varsa,  onunla ilgilenmiyorlarsa, hala ilerleyebilirler mi? Arzuları yoksa manevi dünyaya ulaşabilirler mi?

Cevap: Dünyamızda çok farklı insanlar vardır ve her birinin tamamlanmış yaratılışta bir yeri vardır. Bedensel olarak doğan her insan kendi içinde, genel ruhta onun yeri olan, bir noktaya sahiptir.

Bu nedenle kimseyi reddedemezsiniz. Tek bir kişiyi bile. İnsanlığın en vahşi adamı olabilir; buna rağmen,  yine de ıslah olması ve ortak sistemdeki, ortak ruhtaki (Adem)  yerini alması gerekir.

Bu nedenle eğer bir kişi ruhun yapısını çalışmak istemiyorsa veya çalışamıyorsa, ona çekilmez ve onu anlamaz, müdahale etmediği sürece, Kabala’da “zorlama yok” koşulu olduğundan, o zaman onu yalnız bırakırsınız.

Zorlama yok ne anlama gelir? Seni onun gibi olmaya zorlamaz, o sessizce oturmayı ve grubun içinde erimeyi kabul eder, zira o içinizdeki bir tohum gibidir, bu yüzden onu yalnız bırakmalısın. Zarar vermediği sürece.

Bu tür insanlar yakın tutulmalıdır. Yavaş yavaş buna alışmaya, bir şeyler hissetmeye başlayacaklar. Burada hiçbir şey yapılamaz. Bu çok zordur. Ben de böyleydim: bunu kabul etmedim, bunun tam olarak ilerlemenin bir yolu olduğunu anlayana kadar, bunun için hiçbir arzum yoktu.

Kişi Yaradan’ın yollarını bilemez ve bu yüzden ilerlemek zorundayız. Pek çok farklı koşullardan geçtim ve bu yüzden kişinin sabrının olması gerektiğini söylerim ve eğer kişi zarar vermemekteyse, bırakın bizimle olsun.

Everyone Has A Place In The General System Of Adam

Filed under: Kabala, Maneviyat - Adem’in Genel Sisteminde Herkesin Yeri Vardır için yorumlar kapalı

Soru: Bir dostun, kendisinin üzerine yükseldiğini, onlu içinde aramızdaki bağı ve Yaradan’ın ifşasını hissettiğini varsayalım. Diğer dost, şu anda bunu hissetmemektedir, farklı düşüncelere sahiptir.

Bu aynı anda mı yoksa sırayla mı olmalıdır; örneğin, bugün – biri, yarın – bir diğeri, yarından sonraki gün – ben şeklinde?

Cevap: Hep birlikte birliği hissetmeye başlayana kadar, herkes bunu farklı zamanlarda hissedecek ve ancak o zaman, Yaradan Kendisini birliğin içinde ifşa etmeye başlayacaktır. Kendi içinizde sürekli olarak, bu kolektif birlik içinde yaşadığınız o noktaya gelmelisiniz. Bu gruptur.

Sonuçta grup sadece yan yana oturan on kişi değildir. Grup, onların egoizmlerinden ayırdıkları şeydir; onun üstünde olmak, bunun içinde birleşmek ve O’na ihsan etmek için Yaradan’ı hissetmek, kendilerinin dışına çıkmak, birlikte bir olmayı hissetmek isterler. Şimdi, sanki O’na on tane gül buketi veriyormuş gibi, her şeyi O’na ihsan etmek için, O’nun nerede olduğunu arıyorlar.

Zohar Kitabı’nda, bu durum dikenler arasındaki bir güle benzetilir. Gül (İbranice: Shoshana) Malhut’tur. Shoshana, “dişleri tekmelemek” kelimesinden gelir çünkü tıpkı bir insanın dişlerine vurulması gibi, kendinizden çıkmak çok zordur. Dikenler, birbirleriyle bağ kuramayacağınız diğer niteliklerdir. Genel olarak, bu büyük bir iştir.

Ama bunun bugün seninle, yarın başka bir dostla, daha sonra bir üçüncü dostla, vb. olması mümkün olamaz. Üzerinde sürekli olarak birlikte çalıştığınız bir koşula gelmek zorundasınız ve topluluğunuz ve onun Yaradan’a olan yönü sizin için en önemli şeydir. Bu, varlığınızın, hayatınızın özüdür. Sadece bunun için yaşamaya değer. Geriye kalan her şey, öneme küçük bir katkı gibidir!

Soru: Onludaki günlük çalışmamızda, her birimizin bu konuda nasıl hissettiğini ve buna nasıl gelineceğini tartışabilir miyiz?

Cevap: Genel olarak yapabilirsiniz. Sadece birbirinize sevgiyle yaklaşmaya çalışın çünkü bir dost onluyla nasıl bağ kurmak isteğinden bahsederse, o zaman herkesin bunu hafife almamaya çok dikkat etmesi gerekir çünkü grubun müşterek çabalarını iptal edebilirsiniz.

Reveal The Upper World Together

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Üst Dünyayı Birlikte İfşa Edin için yorumlar kapalı

Soru: “Bir an” nedir?

Cevap: Bir an bir kapanıştır, Zivug de Hakaa’nın (çarpışarak çiftleşme) noktasıdır yani Yaradan’ın yaratılana olan niyetinin ve yaratılanın Yaradan’a olan niyetinin temas noktasıdır. Aralarında bu karşılıklı temas meydana geldiğinde: Benimle O ve O’nunla ben, işte bu özel temas “an” olarak adlandırılır.

Soru: Tam bir manevi koşulun döngüsü bir yıldır. Bir yıl neden oluşmuştur?

Cevap: Fiziksel bir yıl, fiziksel dönüşlerini tamamladıklarında Dünya’nın, Ayın ve Güneşin tam bir döngüsünden oluşur. Bu döngülerin her birinin ne kadar zaman alacağını ve birbirlerine nasıl bağlı olduklarını hesaplamak mümkündür. Bu astronomidir.

Soru: Hangi zamana göre hayatlarımızı düzgün bir şekilde ölçmeliyiz?

Cevap: İçsel zamana göre. Böyle yapın ki daima Yaradan’a doğru yönlendirilmiş olacaksınız. Bunu Şamati kitabından ve diğer makalelerden öğrenmekteyiz. Bunu yaparsanız, hayatınızı gerçekten fark edeceksiniz.

Soru: Cehalet ve zaman yasalarına uymamak, fiziksel veya manevi yaşamımızı ve onun akışını ve gelişimini nasıl etkiler?

Cevap: Bu, çabalarınıza bağlı olarak, yüksek yönetimin sizi az çok yönlendirdiği bütün bir sistemdir. Ayrıca, bu aynı zamanda ruhunuzun yapısına, ruhların geri kalanının gerçekleştirilmesine ve ıslahına ne kadar katılabileceği ve katılması gerektiğine de bağlıdır. Bu kolay değildir.

Soru: Neden bir kongrede zaman binlerce kez sıkıştırılır ve üç gün “sıkıştırılmış” yıllar gibidir?

Cevap: Sıkıştırılmış olan zaman değildir, ancak algının yoğunluğu artar. Bir kongre boyunca algıladığınız şey, tüm bir çalışma yılına eşittir. Bu doğaldır.

Blitz Of Kabbalah Tips – 12/30/18

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Kabala İpuçları – 12/30/18 için yorumlar kapalı