Öyle bir şekilde yaratıldık ki, birbirimizle ve Yaradan’la bağ kurarak, onu tamamlayarak ve onun bir parçası olarak, bu mükemmelliği kendimiz tamamlayabildiğimiz ölçüde mükemmelliği ifşa ediyoruz.

Bizim dışımızdaki her şeyin mükemmel olduğunu hissetmeye başlarız. Ve bir mozaikte olduğu gibi benim için açık kalan yerlere girip yavaş yavaş bu mükemmelliği doldurmaya başladığımda, en yüksek hazzı deneyimlemeye başlarım çünkü bu şekilde sonsuzluğu, kendi yarattığım, tamamladığım ve gerçekleştirdiğim mükemmelliği edinirim.

Bu şaşırtıcı bir his! Bizler bunu hissetmek ve bununla dolmak için yaratıldık. Gerçekte, başka hiçbir ihtiyacımız yoktur. Dolayısıyla, bunu edinmekle her şeyi edinmiş oluruz.

İnsanlık tüm bunları deneyimlediğinde, kesinlikle mükemmel, ebedi bir sistemde, bu harikulade uyumda birleştiğinde, o zaman bu eşiğin ötesinde – Kabalistlerin kitaplarında ima ettikleri gibi – belirli bir durumun bir sonraki aşaması, gelişimi yatar.

Gelişimin ne anlama geldiğini hayal edemiyoruz çünkü şu anda bir sonraki aşamaya karşılık gelen hiçbir ihtiyacımız yok. Ve sonra aniden – hayır, şimdi klasik müzik istiyorum! Ve sonra kesinlikle biraz empresyonizm ve sonra başka bir şey.

Yani, başka arzular geliştirmemiz oldukça olasıdır. Ya da belki de hiçbir arzuya dayanmayacaktır. Alma arzusuna mı? Kesinlikle artık değil. İhsan etme arzusuna mı? Bilemiyorum. Bu, bizim tarafımızdan keşfedilemeyecek bir alemdir; onu incelemek için elimizde hiçbir araç ya da gereç yoktur.

Sözde altıncı binyıla ek olarak, tam ıslahı temsil eden yedinci binyıl da vardır. Bu Şabat’a karşılık gelir. Ayrıca sekizinci, dokuzuncu ve onuncu binyıllar da vardır. Rabaş, “Bilgenin Ağzından’a Giriş”te Baal HaSulam’ın bundan bahsettiğini yazar.

Ancak şu anda bunu tartışamayız, çünkü bizi çok aşar – tıpkı küçük bir çocuğun yetişkinlerin dünyasında olanlar hakkında mantık yürütemeyeceği gibi.

Manevi dünyada kişi yalnızca kendi seviyesini ve bir üst seviyenin bir bölümünü görür. Önceki tüm seviyeler onların içinde yer alır ve gerçek bütünsel özlerini oluşturur, daha yüksek seviye ise onlara biraz ifşa olur – onları yüceltmek içindir – tıpkı bir anne, ebeveynler veya bir çocuğa göre dünyamız gibi.

Onları algılarlar ama ne şekilde? Sadece bulundukları seviyede ve kendilerine sunulan imkânlar dâhilinde biraz daha yukarıda. Başka hiçbir şey algılanamaz! Var olan diğer her şey onlar için bir hiçtir.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Mükemmellikle Birleşmek için yorumlar kapalı

Soru: Diyelim ki Kabala çalışan bir kişi maneviyatın ne olduğunu anlayamadığı için umutsuzluğa düşüyor ve aynı zamanda sıradan dünyada kaybolmuş hissediyor. Bir noktada ne buraya ne de oraya ait oldukları bir koşula ulaşıyorlar. Neredeyse delirmenin eşiğindeler.

Şöyle diyorsunuz: “Bu iyi bir şey, kişinin hazır olduğu anlamına geliyor.” Ancak ne yapacağını bilmiyorsa bu durumu nasıl kullanabilir?

Cevap: Ona hiçbir şey olmayacak! Sadece ona öyle geliyor. Sınırlı dünyevi yetenekleri ve hisleri henüz manevi bir şeyi özümseyemez, bu yüzden ona parçalanıyormuş gibi gelir. Ama gerçekte parçalanmıyor. Parçalanabilecek hiçbir şey yok.

Bu durumları tamamen anlıyorum. Ben de onlardan geçtim. Sadece kendinizi üst ışığın etkisine maruz bırakmanız gerekir ve yavaş yavaş, kademeli olarak, her şey değişmeye başlayacaktır.

Bu evrimdir! Bundan kaçış yok. Bu noktaya kadar olan önceki gelişimimiz bu kadar zaman aldıysa, bırakın bu da birkaç yıl daha alsın. Bu böyledir. 10 ya da 15 yıl sürebilir.

Bir insan fiziksel yaşamı sırasında manevi varoluşa erişmek için yaratılmadıysa başka ne için yaratılmıştır?

Şöyle düşünüyoruz: “Tamam, manevi dünyaya adım atacağım ve orada faaliyet göstermeye başlayacağım.” Ama neden? Şu anda sizde ne kadar çok yeni yeteneğin, verinin ve içsel niteliğin gelişmekte olduğunu nereden biliyorsunuz?

Bu, kendi içinizde özümsemeniz gereken muazzam bir sistemdir. Bu sistem sonsuzdur. Buna kademeli olarak uyum sağlamanız gerekir. Burada ani sıçramalar yapamazsınız. Gelişiminiz için belirli bir düzen vardır. Her şey bir anda gerçekleşemez.

Filed under: Uncategorized | Kendinizi Geliştirin için yorumlar kapalı

Kişi elinde hiçbir şey olmadığına, kat etmesi gereken uzun bir yol olduğuna, araştırdığına, acı çektiğine, kendinden bir şeyler yapmaya çalıştığına ve yapamayacağını gördüğüne ikna olduğunda, Yaradan’a yönelir.

Soru: Burada mutluluk unsuru nerede, hangi noktada?

Cevap: Yaradan’dan başka hiçbir şeyiniz olmadığını hissedersiniz. O’na yakarmalı ve sadece ikna etmeli, yalvarmalı, teşvik etmeli veya zorlamalı ve O’nu mecbur bırakmalısınız.

Yorum: Cevap vermesi için.

Yanıtım: Evet, sadece ifşayı talep edin.

Soru: O an mutluluk anı mıdır?

Cevap: Evet.

Yorum: Yani bütün yol, diyebiliriz…

Yanıtım: Tüm yol Yaradan’ı ifşa etmeye yönelikti çünkü manevi yolunuzda tek istediğiniz sevgi ve ihsan etme niteliğini kazanmaktı. Sadece Yaradan’a yönelemediniz…

Yorum: Kırık bir kalple.

Yanıtım: Evet, doğru yakarışı yapamadınız. Ve şimdi bunu yaptınız. Bugün insanlar zaten yorgunlar ve bu nedenle bunu duyabiliyorlar.

Soru: Yani öyle ya da böyle, insanlar bugün gerçek duaya gelmek mi istiyorlar?

Cevap: Eğer kendimizi medya ve diğer şeylerle kandırmasaydık, mutluluğun ne olduğunu yavaş yavaş açıklayabilirdik.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Mutluluk Geldiğinde için yorumlar kapalı

Soru: Zohar Kitabı ana Kabalistik Kitap olarak kalacak mı?

Cevap: Evet, çok ilgi çekici bir şekilde yazılmış güçlü bir bilgi kaynağıdır. Öyle bir tarz kombinasyonunu bir araya getiriyor ki, bundan daha çekici bir şey olduğunu sanmıyorum. Bir insanı bu kadar tatmin edebilecek başka bir şey düşünemiyorum. Eğer kişinin önünde bu kitap varsa, aslında daha fazlasına ihtiyaç yoktur.

İhtiyacınız olan tek şey onu okumak, onunla bağ kurmak ve kendinizi onda bulmak için hazırlık yapmaktır. Ama bir kez onu elde ettiniz mi, size her haliyle sonsuz derinlikler ifşa eder.

Bu kitap, dünyamızla ilgili her şeyi ifşa ediyor. Gerçekten her şeyi: trajediler, komediler, bilim, felsefe, toplum, kişisel yaşam, uzay, genel olarak her şey. Üstelik öyle bir anlatıyor ki, sanki bir tuvali dokuyor ve siz o çok yönlü ve tuhaf görünen bağlantıları hissetmeye başlıyorsunuz: “Birdenbire nereden çıktı bu?!”

Bu çok yönlülük, bu bağlantıların şaşkınlığı hayranlık uyandırıyor! Bunu başka hiçbir kitapta göremiyorum. Baal HaSulam ve Rabaş, bizi Zohar Kitabı’na yaklaştırmak için her şeyi yaptılar ama asla onun yerini alamazlar. Bu nedenle, bu kitabı anlamanız ve kendiniz için keşfetmeniz gerekir.

Filed under: Baal HaSulam, Kabala, Rabaş, Zohar | Zohar Kitabı’nı Keşfedin için yorumlar kapalı

Yorum: Manevi dünyayı o kadar güzel anlatıyorsunuz ki, bahsettiğiniz duygulara karşı korkunç bir kıskançlık oluşuyor.

Yanıtım: Nasıl işlediği hakkında hiçbir fikriniz yok! Her şey sizin içinizde oluyor! Bu inişler ve çıkışlar! Sanki uçuyorsunuz ve su altına dalıyorsunuz, bir mağaraya yüzüyorsunuz ve orada bazı sırları ifşa ediyorsunuz.

Kıskanıyorsunuz, değil mi? Bu çok iyi bir nitelik! İlerlemenize yardımcı olur.

Yorum: Bu duyguları çok canlı bir şekilde tanımlıyorsunuz!

Yanıtım: Bu ışığa Taamim-tatlar denmesinin nedeni budur. Nasıl bir şey olduklarını hayal bile edemezsiniz!

Sizi öylesine parlak renklerle doldururlar ki, dünyamızda var olmayan milyarlarca farklı tonu vardır. Dahası, her bir ton diğerinden, hatta yanındakinden bile büyük ölçüde farklıdır. Genel olarak, inanılmaz renkler ve duygularla böyle bir his, böyle bir etkileşim, böyle bir içsel yaşam!

Ve bundan asla yorulmuyorsunuz; ilginç olan da bu. Bizim dünyamızda, ne kadarıyla başa çıkabilirsiniz? Beden dış etkilerden yorulur. Ama dolum içeriden geldiğinde, sizi devam ettiriyor ve sürekli gençleştiriyor. Bunu tavsiye ederim.

Soru: Bu sistemin içine bazı harfler aracılığıyla mı giriyorsunuz?

Cevap: Harfler yoktur. Harflere baktığınızda, içlerine nüfuz eder ve harflerin arkasında durduğu varsayılan manevi güçlerin üzerinizdeki etkisine neden olursunuz. Fakat harfler yoktur. Kafanızın arkasına çizilmişlerdir ancak aslında güçler tarafından etkileniyorsunuzdur. Arzunuz zaten bu güçlerle birlikte çalışmaktadır.

Siz bunun bir parçası değilsiniz. Siz öyle bir hale getirdiniz ki bir yanda arzunuz var, diğer yanda da onu etkileyen bir güç var. Her şeyi bu şekilde algılamaya başlarsınız ve herhangi bir şeyi geri almak ya da anlamak için hiçbir tampon sisteminiz yoktur. Her şey sizin “kutunuzun” içindedir. Sadece onu kaldırmanız gerekir; o size engel olur.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yorulmanın İmkânsız Olduğu Bir Dünya için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan’ın başlattığı bu oyunun anlamı nedir?

Cevap: Yaradan’ın oyununun anlamı, Yaradan’ın koşulunu, O’nun seviyesini ve O’na tam benzerliği edinecek ve bu arzuları bize aşıladığı için tamamen tatmin olacak Kendisine eşit bir yaratılış yaratmaktır.

O’nun gibi olmamız amaçlanmıştır: birbirimizi mutlak ve karşılıklı olarak tatmin etmeyi başarmak. Böylece, yaratılışın tüm programı bizim bildiğimiz çerçeve içinde gerçekleşir.

Kabalistlerin söylediklerine güveniyoruz: Yaradan’ın yaratma ihtiyacı, olumlu bir ihtiyaç, ihsan etme arzusu vardır. Bizim dünyamızda bu, bir kadının çocuk sahibi olma arzusuna benzetilebilir; bu, bakma ve vermeye yönelik içsel bir özlemdir. Doğal olarak, bizim dünyamızda bu egoist bir arzudur, ancak Yaradan’da bu özgecildir.

İyilik yapan iyinin doğasından kaynaklanır. Bu yüzden varlıkları yaratmıştır – onları iyiliğe yönlendirmek için. Bu bizim kavrayabileceğimiz şeydir. Kişi bunun hakkında sonsuza kadar felsefe yapabilir ama Kabala bunun edinilmesi gerektiğini öğretir. Edinen kişi için, her şey açıklığa kavuşur. Sadece felsefe yapan kişi ise kafasından çıkardığı düşüncelerle baş başa kalır, daha fazlası değil.

İşte bu yüzden Kabala buna kategorik olarak karşıdır. Bu son derece pratik bir ilimdir ve kişiyi Yaradan’ı edinmede, O’nun gibi olmada, kendisini bekleyen muhteşem tamamlanmayı almaya yönlendirmeyi amaçlar.

Yorum: Bu konuda çok üzüntülü bir şekilde konuşuyorsunuz.

Yanıtım: Tam tersine, bu muazzam bir şey. Bunu nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum, bunun için kelimeler yok. Ben üzgün değilim. Tam tersine, içimde beni etkileyen harika duygular ortaya çıkıyor çünkü bir insana verilen şey harika bir şey, böyle bir hedef, böyle bir fırsat!

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’ın Oyununun Anlamı için yorumlar kapalı

Karanlık, Yaradan (Zeir Anpin) uykuya daldığı için İsrail halkının kendi üzerine getirdiği Med (Babil) sürgünüdür.

Ve büyük bir astrolog olan günahkâr Haman, kaderi belirlemek için kura (Pur) attı.

Çünkü Haman ve on oğlu, on Klipot’u (saf olmayan güçler) temsil ediyordu ve bu nedenle Yaradan’ın uykuda olduğunu ve O’nun yüksek yönetiminin İsrail halkını (Yaradan’ı arayanları) korumadığını biliyordu.

Böylece Haman, İsrail halkını yok etme zamanının geldiğini düşündü.

Haman, Hohma’nın tüm ışığına karşı duran tüm alma arzularımızı temsil eder ve bu ışığın şimdi ifşa edilmesi gerektiğini bilir.

Yalnızca, bunun sadece orta çizgi aracılığıyla gerçekleşebileceğini bilmez ve sonra iptal edilir, bu da ilk kısıtlama koşuluna (Tzimtzum Alef) geçişe yol açar.

Malhut, orta çizgide Zeir Anpin ile birleşir, Bina’ya yükselirler ve ıslahın sonu koşuluna ulaşırlar.

İsrail halkını yok etmek, Hohma’nın ışığını egoistçe almayı engelleyen ihsan etme niyetini yok etmek anlamına gelir.

Mordehay ihsan etme niyetini temsil eder, ancak Haman’ın arzuları olmadan tek başına hareket ederse, o zaman bu sadece ihsan etmek için ihsan etmek olur, yani Hohma’nın ışığını engeller ve ifşa olmasına izin vermez.

Kişi orta çizgide çalışmazsa, en iyi ihsan eylemleri bile gelişim yolunu kapatır. Bu nedenle Mordehay’ın Haman’la bağlantılı olması gerekir.

Aralarında, ihsan etme niyeti ile egoist arzu arasında çatışma başladığında, nasıl birleşebilecekleri ya da birleşemeyecekleri anlaşılır.

Haman’ın arzularının kullanılabileceği bir ihsan etme niyeti vardır, ancak bu arzuların kendileri doldurulmayacaktır. Haman ve Mordehay arasındaki yüzleşmenin nedeni budur. Bu, kişinin iki karşıt güç, zıt niyet arasında doğru bağı nasıl kurabileceğiyle ilgilidir – doğru yöntemi bulana kadar ıslah yolunda bizi hangi savaşlar, kafa karışıklıkları ve şüpheler beklemektedir.

Ester Parşömeni (Megillat Ester) bize bunu anlatır.

Filed under: Bayramlar, Kabala, Maneviyat | Purim – Gizlilik Ve İfşa için yorumlar kapalı

Yorum: Zengin ve başarılı olmak için yetenek, çaba ve şansa ihtiyaç vardır. Catania Üniversitesi’nden İtalyan bilim insanları 1.000 kişilik bir bilgisayar modeli oluşturdu, 40 yıl boyunca bu kişileri gözlemledi ve en başarılı ve varlıklı kişilerin, en zeki değil en şanslı kişiler olduğu sonucuna vardı.

Yanıtım: Elbette, bu kaderdir. Başka bir şey değil! Kişinin kaderini kontrol edebilmesi için bir Kabalist olması, yani kaderin üzerine çıkarak onu yöneten güce ulaşması gerekir.

Kader, kişi için önceden belirlenmiş olandır ve Kabala’da buna ıstırabın yolu denir. Ancak kişi bunun üzerine çıkabilir ve kendi kaderinin kontrolünü eline alabilir.

Nihayetinde, başınıza gelen her şey, yine doğa yasalarına göre gelişecektir, ancak bunları nasıl kullanacağınız size bağlıdır. Çünkü o zaman doğayı anlarsınız, ona bağlanırsınız ve dolayısıyla kaderinizi kontrol edersiniz.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Kişi Kaderini Kontrol Edebilir Mi? için yorumlar kapalı

Soru: Çalıştığımız materyal, ancak ışık kişiye ulaştığında etkili olmaya başlar ve o zaman doğal olarak tüm kaynaklar açılmaya başlar: On Sefirot Çalışması, Zohar Kitabı ve diğerleri. Her şey sadece ışığa mı bağlıdır?

Cevap: Hiçbir şey ışığa bağlı değildir. Her şey sizin arzunuza, yeteneğinize ve etrafınızda ebediyen ve mükemmel bir şekilde var olan ışığın etkisini anlamanıza bağlıdır. Işığı çekme, onunla çalışma ve onun gibi olma arzusunu kastediyorum. Işığı çekmek Yaradan’a benzemek demektir.

Yorum: Okuduğumuz materyali entelektüel olarak anlamaya çalışmamamız gerektiğini, zira mantıksal akıl yürütmenin bizi asla idrake götürmeyeceğini söylediniz.

Yanıtım: Asla! Anlamaya asla mantıksal olarak ulaşamazsınız. Farklı bir mantık, ek algılar geliştirmelisiniz. Bu maddesel olan hiçbir şeyi reddetmek anlamına gelmez, aksine kendinizi geliştirmelisiniz.

Kendi içinizde manevi olanlara benzer ek algı, analiz, sentez ve karar verme sistemleri inşa etmeniz gerekir. Yaradan gibi olmanın anlamı budur.

Bunu, sadece kişide ek yetenekler geliştirmek amacıyla yaratılmış olan Kabala aracılığıyla yaptığınızda, O’nu hissetmeye başlarsınız. Ne kadar çok genişlerseniz, yeni içsel yetenekler, bağlar, algılar ve analizler inşa ederseniz, Yaradan’ı o kadar çok hissedersiniz. O zaman Kabala’nın neden bahsettiğini anlamaya başlarsınız ve Kabalistik kitaplar kişisel olarak deneyimlediğiniz şeyin bir açıklaması haline gelir.

Kabalistik bir kitap sizin için bir yaşam kılavuzuna dönüşür. Size ne yapmanız gerektiğini söyler.

Soru: Diyelim ki turist olarak Paris’e gittim ve Notre Dame’ı ya da başka bir simge yapıyı gördüm, bu bende belli izlenimler uyandırdı. Maneviyatta bu nasıl işler?

Cevap: Maneviyatta izlenimleriniz içsel edinimden gelir: Bu nesne nedir? Bu olgu nedir? Beni nasıl etkiliyor? Onu en iyi nasıl algılayabilirim? Diğer olgularla nasıl bağlantılı? Ve benzeri.

Esasen, maneviyat ne anlama gelir? Maneviyat içinde var olduğumuz tek şey olan Yaradan’ı edinmektir. Kendimi geliştirdiğim ölçüde, O’nu anlamaya, hissetmeye ve incelemeye başlarım. Ancak çalışırken, O’nu sadece O’nun gibi olduğum ölçüde algılayabilirim.

Bu nedenle, Kabala’nın tamamı Yaradan’a benzerliğe ulaşma, O’na eşdeğer olma etrafında yapılandırılmıştır. Yaptığımız her şeyin amacı budur. O’nunla tam bir denkliği edinmek, O’nu tamamen edinmek demektir.

Tüm varoluşun nedenlerini ve kaynaklarını anlamak size muazzam bir tatmin getirir. Tüm arzularınızı, ihtiyaçlarınızı, düşüncelerinizi, aklınızı ve duygularınızı doldurur. Bu bilgi ve bağda büyük bir haz vardır. Bağın kendisi muazzam bir tatmin getirir çünkü zıtların bağı, çelişkilerin çözümü üzerine kuruludur. Birdenbire hizalanırlar ve tek, harika bir bütün oluştururlar.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Kendinizi Geliştirin için yorumlar kapalı

Soru: Bir yetişkinin sahip olduğu bilgiler bir çocuğa verilebilir mi?

Cevap: Bu kesinlikle mümkün değildir. Öncelikle çocuğu bir yetişkinin seviyesine, Yaradan’ın seviyesine geliştirmelisiniz. Bu nedenle, Maimonides’in yazdığı gibi, yeni başlayanlara, büyüyene ve bilgiyi düzgün bir şekilde özümseyene kadar yavaş yavaş, küçük porsiyonlar halinde açıklanmalıdır. Bu bir yandan öğretmenin ustalığıdır.

Öte yandan, bu bilgiyi herkesin duyması o kadar da kötü değildir çünkü herkes bunu daha iyi veya daha kötü, kendine daha yakın veya daha uzak hissedecektir. Dolayısıyla bir derste hem yeni başlayanlar hem de ciddi deneyim ve anlayışa sahip kişiler bir arada oturabilir ve her biri bir şeyler anlayacaktır.

Ancak yeni başlayanlara aktarılmaması gereken bazı hisler ve bilgiler vardır çünkü onlar bunları zaten algılamayacaklardır. Garip bir şekilde Kabala’da bizim dünyamızda olduğu gibi “yasak” kavramı yoktur. Herkes orada yasaklar ve sırlar olduğunu düşünür.

Oysa hiçbir sır yoktur. Hem az gelişmiş bir kişi hem de daha gelişmiş bir kişi her şeyi kendi seviyelerinde anlar. Her birinin gelişimi prensip olarak kendisiyle sınırlıdır. Ve bu konuda yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur.

Kulağınıza bir sır fısıldayamam; bunu anlamayacaksınız. Bu bir ineğe insani bir fikir fısıldamaya benzer. O ne yapar? Kulağını oynatır, başka bir şey yapmaz.

Dolayısıyla her şey bir alıcının gelişimine bağlıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Toplum | Gelişim Seviyesine Bağlı Olarak için yorumlar kapalı