Twitter’da Düşüncelerim / 9 Eylül 2020

Tüm sıkıntılarımızın sebebinin, toplumun egoizm tarafından parçalanmış olması olduğunu anlamalıyız!

Herhangi bir sistemde (organizma veya makinede) olduğu gibi, bozukluklar, bir arıza olarak ortaya çıkana kadar birikir. Aynı şekilde – koronavirüsün olduğu toplumda, hayatın bütünsel bağımlılığı ortaya çıkar.

Her geçen gün bir şey netleşiyor: ortak düşmanımızın, egomuz olduğunu kabul etmeliyiz. O yok edilemez ama birlikte üstesinden gelebiliriz. Amerika, toplumun kendini düzenlemekten aciz olduğunu kanıtlıyor. Hala duyarlı bir işbirliğine gelebiliriz; diğer alternatif ise savaştır…

Ama şimdilik her şeyin daha da parlak olacağını anlamıyoruz. Kendimizi içinde bulduğumuz karanlığı bile anlamıyoruz.

Koronavirüsten önce dünya kriz içindeydi ve insanlar, dünya savaşından veya ekolojik  felaketlerden söz ediyordu. Durum çok sorunluydu, birçok problem vardı, hastalığının ne olduğunu bilmeyen, ancak ağrı için ağrı kesici enjekte etmeyi ve bir şekilde yaşamaya devam etmeyi başaran bir insan gibi..

Virüs bizleri biyolojik düzeyde vurarak toplumu ve aileleri etkiler. Bu nedenle, doğanın bize neden bu şekilde davrandığını ve bu fenomenden saklanmak yerine, iyileşmek için ne yapabileceğimizi anlamalıyız.

Her hastalık şifa içerir, hastalık iyileştirir. Koronavirüsün bizi nereye götürdüğünü görmeli ve bu sağlıklı duruma kendi başımıza ulaşmalıyız. Bunun için darbeyi anlamak zorundayız. Onun arkasında sadece bize zarar vermek istemeyen, bizi iyileştirmek isteyen bir güç var.

Durum, Koronavirüs salgınından çok daha kötü olabilirdi. Ancak Yaradan daha sert yöntemler kullanmadı. Çünkü doğanın bir amacı vardır – hepimizi doğru bağa getirmek. Herkes arasında birliğin açıkça uygulanması gereken bir zamanda yaşıyoruz.

Koronavirüs, hayatlarının amacını anlamayan insanlar için, sevgi ve merhametten gelen küçük bir darbedir. Neden böyle darbeler aldığımızı anlamalıyız. Davranışımızı değiştirmek ve iyi yaşamak için, neden iyi çocuklar gibi ebeveynin ilk uyarısını duymuyoruz?

Bütünsel olmamız, iyilikle birbirimize bağlanmamız, birbirimize iyi davranmamız gerektiğine dair doğanın uyarılarını duymayız. Diğer taraftan, davranışlarımızla doğanın davranışını belirleriz ve onun dengeye girmesine izin vermeyiz – dolayısıyla tüm doğayla birlikte acı çekeriz.

Herkes bu yerde tökezler, ancak ileriye doğru yürüyen kişi, Yaradan’ın dünyasına girer.

Tüm insan komplo teorilerinin ve diğer hilelerin üzerinde, her durumda, yolumuzu belirleyen Yaradan’ın planı vardır. Bizler, düşüncelerimizin içinde yuvarlanmakta ve mantık ötesi inançla Yaradan’ın derecesine yükselmek istememekteyiz.

Koronavirüsün sebebini anlamak zorundayız. Kişilerarası ilişkilerimizi nasıl değiştireceğimizi anlarsak – tüm sorunlar anında ortadan kalkacaktır! Doğanın amacı, acı ve virüslerin, bizi kötü ilişkilerimizi açığa çıkarmaya zorlaması dışında, bizi hastalıklara sürüklemek ve iyileştirmek değildir.

 

Yeni Hayat 1132 – Eşler Arasında Sevgi

Dr.Michael Laitman, Oren Levi ve Yael Leshed-Harel ile söyleşide

Sevgi, karşılıklı tavizlerle inşa edilir. Doğal olarak, kalbim kendim için endişelerle doludur. Başkalarını önemsemek için kalbimde yer açmaya sevgi denir. Örneğin, eşlerin her biri, birbirlerine kalplerinde yer vermeyi vaat ettiklerinde, birlikte, aralarındaki orta çizgiyi inşa edebilirler. Bu ancak her ikisi de karşılıklı manevi hedefi- kutsallık ya da üst gücü- kendi, bireysel, egoist alma ve haz arzusunun üstüne koyarlarsa gerçekleşebilir.

Söyleşinin tamamına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

http://www.kabala.info.tr/kutuphane/michael-laitman/dr-laitman-ile-yeni-hayat/yeni-hayat-1132-esler-arasinda-sevgi/

Twitter’da Düşüncelerim / 7 Eylül 2020

Onlu içinde sadece bir Sefira olsam da, kendimi diğer 9’a göre ayarladığımda, benden neyin talep edildiğini anlamaya gelirim. Her teli diğerlerine göre kontrol ettiğim, bir gitarı akort etmek gibi. Aynı şekilde kendimi gruba göre ayarlarım.

Dünyamızda ifşa olan üç tür alma gücü, üç derecedir: cansız, bitkisel ve hayvansal. İnsan, onun cansız, bitkisel ve hayvansal derecelerine göre, üst dünyaya geçiş özelliği olan derecedir.

Koronavirüsün hayatın her alanına vurduğu darbeler, bizlere doğanın artık bize çocuk olarak değil, yetişkinler olarak davrandığı yeni bir gelişim dönemine girdiğimizi göstermekte- ve bizi cezalandırarak, daha iyiye giden değişimin, insanlar arasındaki doğru ilişkilerin derecesine bağlı olduğunu göstermekte.

Dünya Nüfusunun % 70’i Ne Çalışacak?

Soru: Gelecekte dünya nüfusunun% 20-30’unun çalışacağını ve% 70’inin okuyacağını söylediniz. Ne okuyacaklar?

Cevap: Bilim adamları, programcılar ve diğer tüm uzmanlar dahil olmak üzere işgücünde, yalnızca insanlara varoluş için gerekli olan her şeyi sağlamak ve kimse için gereksiz fazlalıklar üretmemek için, insanların yüzde kaçına ihtiyacımız olduğunu hesaplarsanız, o zaman% 20 olacağını düşünüyorum.

Ve diğer herkes okuyacak ve bunun için burs alacak, insanların evde oturup hiçbir şey yapmadığı zamanki gibi işsizlik parası değil.

İnsan seviyesinde olmak için dünyanın bütünlüğünü ve birbirleriyle doğru etkileşimi öğrenecekler; cansız, bitkisel ya da hayvansal doğa seviyesinde değil, insan doğası seviyesinde.

Doğru şekilde birbirine bağlı olduklarından, dünyaya karşılıklı bütünsel bağımlılık sağlayacaktır. Bu alanda herkes kendini dünyamızın egoizminin üzerinde, ebedi ve mükemmel hissedecek.

Bu koşula ulaşmak için tüm insanlığı eğitmemiz gerekiyor. Ve kendimizi normal, rahat ama gerekli bir seviyede beslemek için% 20’den fazlasına ihtiyacımız yok. Ve bu bir tür köle sınıfı olmayacak çünkü ihtiyaç duyduklarını elde etmek ve üretmek için zamanlarının yalnızca% 20’sini verecekler.

Ne kadar direnirsek direnelim, doğa bizi buna götürecektir. Daha fazla direnemeyiz ve artık egoist olarak gelişemeyiz ve sadece parayı ön plana koyamayız. Zaten hiçbir faydası olmayacak.

Yeni Bir Dünyada Kendimizi Doğuruyoruz

Tam gözlerimizin önünde değişen bir dünyada yaşıyoruz. Tüm hayatımız iki aşamaya ayrılabilir: Koronavirüsten önce ve sonra.

Hayat belli bir rutine göre aktı ve virüs birdenbire içinde köklü bir değişiklik yaparak, tüm insanlığı hala küresel bir kriz olarak algılanan yeni bir duruma getirdi.

Kriz büyüyor ve derinleşiyor ve nereye götüreceği belli değil ama bizi henüz aşina olmadığımız yeni bir dünyaya götürdüğü net. Bu kriz yeni bir doğum gibidir. “Kriz” (Mashber) kelimesi, eski zamanlarda kadınların, üzerinde çocuk doğurduğu taşın adından gelmektedir. Başka bir deyişle, kriz yeni doğum yeridir ve kriz dediğimiz mevcut durum yeni bir dünyanın doğmasıdır.

İnsanlık tarihinde pek çok farklı kriz yaşandı, ancak şimdiye kadar hiçbiri dünyayı bu kadar dramatik bir şekilde değiştirmedi. İnsan toplumunda, sadece onun yapısında bazı değişiklikler oldu. Ama bugünün krizi ilk gerçek krizdir, bir savaş, düşen bir göktaşı veya kitle imhası olmadığı için henüz çok ciddi gelmemekte.

Yine de buna kriz diyebiliriz, çünkü gözlerimizin önünde yeni bir dünya doğuyor. Yakında insan toplumunun, bizlerin, ailelerimizin ve dünyaya karşı tutumumuzun nasıl değiştiğini göreceğiz. Kişinin içsel dünyası, gerçeklik algısı değişecek ve yeni bir dünya göreceğiz.

Henüz görmüyoruz, tıpkı annesinin karnında olan ve dünyayı görmeyen bir bebek gibi. Ama doğduğunda bile ilk başta hiçbir şey görmez. Daha sonra işitme ve görme geliştirir ve büyüdükçe ve dünyaya alıştıkça tepki vermeye başlar.

Yeni bir dünya görmek için, biz yetişkinlerin tam da böyle doğması ve algımızı ve vizyonumuzu değiştirmesi gerekiyor. Yakında gerçekleşecek.

Doğum muazzam, kıyaslanamaz bir acıdır, tüm vücudun patlamaya hazır olduğu hissidir. Bir yandan bu çok ciddi, kritik, yaşamı tehdit eden bir durumdur. Ama öte yandan, başka seçeneğin olmadığını görürüz: doğa bizi bunu yaşamaya mecbur eder.

Bununla birlikte, bir çocuğun doğumu, bir kadının çocuk sahibi olma konusundaki doğal arzusuna dayanmaktadır. Ayrıca, bir kadını çocuk doğurmaya motive eden sadece tek bir kişi değil, bir toplum vardır. Doğa, kadına doğum sancılarına dayanması için çok fazla güç vermiştir; bu zor ve tehlikeli bir durumdur.

Hem erkekler hem de kadınlar tüm insanlık bu Koronavirüs krizinin içindedir. Kadınlar her zaman erkekleri doğum sancılarını bilmedikleri için kınadılar. Artık kadınlar memnun olabilir: erkekler gerçek, şiddetli doğum sancıları yaşayacaklar.

Krizin onları boğduğunu, onlara direnme fırsatı vermediğini hissedecekler: hepiniz içten parçalandınız ama hiçbir şey yapamazsınız.

Yine de dua ve birleşme çabalarıyla doğabileceğiz. Ama çok zor ve özel bir doğum olacak çünkü kendimizi yeni bir dünyada doğuruyoruz. Manevi dünyaya doğru sınırı geçiyoruz ve yeni bir formda doğuyoruz.

“Bu Belirsiz Zamanlarda Başarılı Bir Girişim Kurmak İçin Ne Gerekiyor?” (BIZCATALYST 360 °)

Başlangıçta, dünyanın son birkaç ayda ne kadar yeni bir programa kaydığını kavramamız gerekiyor. Bugün tamamen farklı bir dünyada yaşıyoruz. Sanki uzaylılar bizi ziyaret etmiş ve gerçekliğimize yeni bir çip yerleştirmiş, çevremizdeki koşullarımızı, davranışlarımızı ve düşünme biçimlerimizi değiştirmiş gibi.

Yine de bir geçiş aşamasındayız ve benzer şekilde birçok insan, kendi kendine fayda sağlamanın başkalarına fayda sağlamaktan öncelikli olduğu bir program olan Koronavirüs öncesi dünyamızın modası geçmiş programına göre çalışmaya devam ediyor.

Doğanın evrimsel eğiliminin, tüm parçalarını mükemmel bir bağa ve karşılıklı sorumluluğa yönlendirdiğini anlasaydık, o zaman bugünün değişimlerinin nihai yararımıza nasıl olduğunu görebilirdik. Bu bizi fiziksel olarak değil, daha içten bir şekilde birbirimize yakınlaştırmaya çalışıyor.

Ve birbirimize daha yakın hissettiğimizde, daha mutlu, daha emin, daha güvenli ve daha sağlıklı hissederiz.

Bu nedenle, bugün her şeyden çok ihtiyacımız olan şey, yeni gelişim programımızla ilişkilerimizi dengeleyebilmemiz için bağımızı destekleyebilecek, teşvik edebilecek ve yönlendirebilecek bir ortamdır- daha fazla iş birliği ve birbirimize özen gerektiren koşullar.

Bugünün yeni programının gerektirdiği karşılıklı sorumluluk ve güveni karşılayabilmek için birbirimize karşı tutumumuzu iyileştiremezsek, o zaman bugünden diğerine isteksizce ilerlerken omuzlarımızda giderek daha ağır bir yük hissedeceğiz.

Doğa, Koronavirüs aracılığıyla, bizi kesin olarak dönüştürmek için yeni koşullar içine soktu.

Bu nedenle günümüzün girişimlerinin bunu dikkate alması gerekiyor.

Geçmişteki girişimlerimiz onları birbirine düşüren bir pazarda sona erdiyse, şimdi her şeyin değişmesi gerekmektedir. Yine de rekabet etmemiz gerekecek, ancak rekabetimizin, işimiz için mümkün olduğu kadar pazarın çoğunu toplamaya çalıştığımız egoistlikten, her birimizin insanlığa olabildiğince çok değer katmayı hedeflediğimiz bir rekabete kayması gerekiyor.

Ve bugün “değer” ne anlama geliyor? İnsan ilişkilerinin kalitesini yükselterek, herkesin gerçekten mutlu, güvenli ve sağlıklı olmasına yardımcı olmanın yanı sıra, herkesin ihtiyaçlarının karşılanmasına özen göstermek anlamına geliyor.

Bu nedenle, bu dönemde bir girişim başlatacak kadar cesur olan herkes, önce dünyanın içinde bulunduğu geçişi anlayacak yeterli bilgi ve ortamla donatılmalı ve ardından insanların birbirine daha yakın hissetmelerine yardımcı olacak araçlar yaratmalıdır.

Örneğin, teknolojinin, kendimizi tek bir odada ve hatta her nefesimizin ve temasımızın herkes tarafından hissedildiği, tek bir bütünün parçaları olarak birlikte hissettirebileceği araçlar geliştirmesi için bolca nedeni var.

Başka bir deyişle, sıkı karşılıklı bağımızın keşfine doğru ilerlerken, başkalarıyla birmiş gibi hissetmenin ne anlama geldiğini anlamamıza yardımcı olacak ve böylece kaderimize çok daha olumlu ve uyumlu bir şekilde rehberlik edecek teknolojiler geliştirebiliriz.

Bu nedenle, insanların bağ ihtiyacını otantik bir şekilde karşılayan ve mevcut derecemizden daha fazla karşılıklı sorumluluk ve düşünceye geçişimizi kolaylaştırmaya hizmet edecek girişimlere ihtiyacımız var.

Yeni Hayat 1131 – İçimizden Geleni Yapmak

Dr.Michael Laitman, Oren Levi ve Yael Leshed-Harel ile söyleşide

Kişinin egosunun, sınırsız büyümek, her yerde olmak, her şeyi tatmak, her şeyi bilmek, her şeyi hissetmek ve her şeye sahip olmak istediği bir zamanda yaşıyoruz. Kişi bunu yapmakta başarısız olduğunu gördüğünde, ona nasıl ulaşacağını öğreten Kabala bilgeliğine gelir. Arzularınızı gerçekleştirmenin koşulu, niyetinizin başkalarına fayda sağlamak olmasıdır. Bu ıslah her şeyi geliştirir. Istıraptan korunmak isteyen her kimse, kendisini başkalarının yararına yönlendirmeli ve insanlara iyi davranmalıdır.

 

Söyleşinin tamamına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

http://www.kabala.info.tr/kutuphane/michael-laitman/dr-laitman-ile-yeni-hayat/yeni-hayat-1131-icimizden-geleni-yapmak/

Dünyanın Yeniden İnşası Aşamasında

Soru: Kamuoyu, medeniyetin zirvesi olduğunu söyleyerek, insanlara sonsuz tüketim ilkelerine göre yaşamayı öğretti.  Şimdi toplumda yeni ilişkiler kurarken, nasıl hata yapmayız?

Cevap: Pandemi sadece başlangıç, ilk küçük darbe. Bir darbe bile değil, bizi biraz hareket ettirmek için hafif bir itme. Ama yine de Koronavirüs bizi en korkunç şekilde yeniden şekillendirecek.

Artık geçmiş vasıtalarımızla kontrol edemeyeceğimiz çökmüş, yıkılmış bir dünya göreceğiz. Ne fabrikalar ne havayolları, hiç bir şey olması gerektiği gibi çalışmayacak. Her şey tamamen yeni bir yeniden inşa aşamasından, doğru değişimden, yeni ortaya çıkan koşullara doğru gitmelidir.

Koronavirüs bir şekilde dünyayı bütünleştirdi. Ancak, zaten bundan yola çıkarak, bu dünyaya adapte olamadığımızı anlıyoruz. Geçmişe nasıl dönebileceğimizi bile anlamıyoruz. Ve geçmişe geri dönemezsiniz.

Ancak, bu durumda iki milyar insan işsiz kalacak. Kendilerini nasıl besleyecekler? Ya da onlara ihtiyaç duydukları şeyi nasıl sağlayacağız?

Bugün ülkeler işleri bir şekilde sakinleştirmek için yüz milyarlarca dolar harcıyor. Bu dolarlar yok olur, onları devlet hazinesi geri talep edemeyiz. Bu nedenle, bu dünyanın güçlülerinin sadece güce sahip olduğunu, akıllarının olmadığını görüyoruz. Çok büyük bir sorunla karşı karşıyayız.

“Koronavirüs Ne Zaman Bitecek? Piyasaya Sürülmek Üzere Olan Aşılar Var Mı?” (Quora)

COVID-19’un bitmesi için yüksek beklentiye rağmen, bir süre daha burada kalacak.

Koronavirüs düşünce şeklimizi değiştirmek için ortaya çıktı ve biz bu dönüşümü tamamlayana kadar bizimle kalacak.

İnsanlık, farklı insanlardan oluşan muazzam ve çeşitli bir topluluk olduğu için, Koronavirüs öncesi dönemlerde alıştığımızdan çok daha fazla birbirine bağımlı bir dünyaya uyum sağlamamız, biraz zaman alacaktır.

İnsanların kronik hastalıklarla yaşamaya alışmasına benzer şekilde, biz de insanlık olarak Koronavirüse alışacağız.

O hayatımızın ayrılmaz bir parçası olacak.

Bir hastalığın başlangıcı, vücudun sistemlerinde bir şok olarak şiddetli bir şekilde hissedildiği gibi, aynı şekilde şu anda Koronavirüsün insanlığa “enjeksiyonunun” ilk sancılarını yaşıyoruz.

Ancak, bu geçiş aşaması durulacak ve insan toplumu yeni, daha bağımsız bir biçim alacaktır.

Koronavirüsün bize getirdiği sorumlulukların bile çoğu, birbirimize olan bağımlılığımızı örneklemek için etki etti yani maske takmak, kişisel hijyeni korumak, birbirimizden mesafemizi korumak ve virüslü kişiyle bilerek temas ettiysek kendimizi karantinaya almak.

Böylelikle, küçük bir virüsün, herkes üzerinde işleyen ve herkesin karşılıklı nüfuz sahibi olduğu daha bağlı bir dünyayı görmemize nasıl yardımcı olduğunu görüyoruz ve bizimle ne kadar çok kalırsa, bize böyle bir bilgeliği “öğretmeye” devam edecek.

Bu nedenle, doğayla yeni bir denge durumuna doğru gelişen, tek bir sistemin parçaları olduğumuzu içselleştirmemiz akıllıca olacaktır.

Yani, doğa birbirine bağlı ve birbiriyle bağlantılı olduğundan, daha çok geliştikçe doğanın ve birbirimize bağlılığımızı da keşfederiz.

Ayrıca, bu artan karşılıklı bağımlılık süreci bize kendini ne kadar çok gösterirse, kendimizi aşama aşama yeni kavşak noktalarında o kadar çok bulacağız: ya artan karşılıklı bağımlılığımızda hem fikir oluruz ve birbirimiz için daha fazla sorumluluk ve saygıyı kabul ederiz ya da ona karşı çıkarız ve böylece giderek daha çirkin ve acı veren bir durum olarak bizi sıkıştıran bağımızı hissederiz.

Bununla birlikte, her iki durumda da doğa, birbirimize karşı egoist ve zararlı tavırlarımızı düzleştiren evrimin silindiri gibi, bizi gittikçe daha fazla bağlantı kurmaya zorluyor. Egolarımızı bir limon sıkacağındaki limon kabuğu gibi sıkıştırır ve tüm egoist öz sularımız çıkana kadar bunu yapmaya devam eder.

O aşamada, şu anda bizim için daha az önemli ve hatta çirkin görünen, nezaket, özgecilik, başkalarını verme ve başkalarına saygı gibi niteliklerde yeni bir tür tatmin bulacağız.

Şimdiki gerçekliğimizden yeni, birleşik ve mükemmel olana kadar çok net bir çizgi olduğunu, doğanın bizim için bir mükemmellik durumuna sahip olduğunu ve bizi orada dikkatlice yönlendirdiğini görebilseydik, o zaman hayatımızdaki her şeyi daha güvenle, bir amaç duygusuyla karşılaşırdık.

Şimdi, birbirimize karşı tutumlarımız olarak bölünmüş durumdayız ve her şeyden çok, bu bölünme tüm acılarımıza neden oluyor. Bölünmemiz, her birimizin, doğanın bütünsel karakteristiğinin tam tersi olan, başkalarına fayda sağlamaktan ziyade öncelikle kendi kendine fayda sağlamakla ilgilenmesi olarak ifade edilir. Acı, bizim durumumuz ile doğanın durumu arasında hissettiğimiz farklılıktır ve bize bağ kurmamız için etki eder.

Birbirimizle bağ kurmak için ne kadar çok adım atarsak, doğa ile o kadar dengeli oluruz ve böylece acılarımızın ve üzüntülerimizin, zevklere ve neşeye dönüşmesini deneyimleriz.

Sürekli olarak diğer yöne çeken bölücü dürtülerimizin üzerinde bağ kurmayı kabul etmemiz gerekiyor ve böyle bir anlaşmaya vardığımızda, onun faydalarını da aynı şekilde deneyimleyeceğiz.

Böylelikle insanlığı tek bir organizma, doğayı da onun üstünde olarak gördüğümüzde,  doğanın bizi birbirimize karşı bölücü tavırlarımızdan iyileştirmek için, insanlığı Koronavirüsle nasıl aşıladığını görebiliriz.

Böylelikle Koronavirüs salgınından daha güçlü bir insanlık olarak, halklar ve uluslar arasında daha sağlıklı tutumların yaşanmasını bekleyebiliriz. Bu nedenle, birbirimize mesafemizi korumaya zorlanırken, bunu yaparken, nasıl daha içsel olarak bağ kurabileceğimizi düşünmek akıllıca olur.

O halde Koronavirüsün sona ermesi için ne gereklidir?

Bunun yalnızca fiziksel bir hastalıktan çok daha fazlası olduğunu, ancak bunun düşünce şeklimizde  – bölünmüş durumdan bağlıya, egoistten özgeciliğe ve bireysellikten karşılıklı bağımlılığa – bir değişiklik getirdiğini anlayarak, o zaman tutumumuzu buna göre ayarlayarak, doğanın artık bize bir ders vermek için onu kullanmasına gerek kalmayacağından, salgını gerçekten durdururduk.

Bu nedenle birbirimize dikkat etmeli, fiziksel hastalıklardan her türlü zararlı düşünceye kadar her türlü virüsün başkalarına geçmesini nasıl engelleyebileceğimizi düşünmeliyiz ve bu karşılıklı sorumluluk ve düşünceyi yerine getirerek Koronavirüs hayatımızdan kaybolacaktır.

Twitter’da Düşüncelerim / 3 Eylül 2020

İnsan egosunun ıslah aşamasına girdik. Doğa bizi sürekli olarak egonun aramızda ve doğaya karşı tüm tezahürlerinde, ondan vazgeçmeye zorlayacaktır. Bu gerçekleşmezse, tüm dünya halkının kendi koşullarında herhangi bir iyileşme beklemeye hakkı yoktur.

Olduğunuz yerde kalın! Dünyada gördüğünüz bozuklukları sevmeye başlayın. Ve o zaman negatifin dünyadan size değil, sizden dünyaya geldiğini göreceksiniz. İyi şanslar!

Çocukların sosyal mesafeyi nasıl koruyamayacaklarını anlamadıkları gibi, biz de birbirimize nasıl doğru şekilde davranacağımızı anlamıyoruz. Başka bir insanı nasıl hissedebilirim ki onun yanına doğru bir şekilde yaklaşayım, böylece doğru bir şekilde yaklaşarak virüsü yok edeyim?