Category Archives: Tora

Tora Hiçbir Şeyi Gizlemez

Soru: Neden Tora, bu karmaşık dünyanın yönetilmesi için gereken çok önemli sırları gizlemektedir?

Cevap: Tora hiçbir şeyi gizlemez Bir kişinin yaptıklarından daha fazlasını bilmesi gerekmez; aksi halde, kafası karışabilir ve saçma bir şeyler yapabilir. Eğer daha fazlasını anlamak istiyorsa, Kabala bilgeliğini düzenli olarak çalışmalıdır.

Çalışma ile ilgili hiçbir yasak yoktur, yalnızca içsel, doğal, psikolojik yasaklar vardır. Bir kişinin kafasında ve kalbinde, görmesine ya da bu dünyada gerçekte neler olduğunu bilmesine izin vermeyen güvenlik valfleri vardır.

Kişi yalnızca onun dışsal sargısını görür. Ve bilemediği daha derin içsellik dolayısıyla “kirli elleri” ile ona dokunmayacaktır. Bu nedenle, önce çalışmayla meşgul olmalı ve kendine ve dünyaya, doğru, iyi ve mantıklı bir eylem için hazır olduğunu göstermelidir. Ve o ölçüde, kişi ilerleyebilir.

The Torah Does Not Conceal Anything

“Kendiniz İçin Yargıçlar Ve Komutanlar Atayacaksınız”

Tora, Deuteronomy, 16.18: Efendi’nin, Tanrı’nın size verdiği tüm şehirlerde kendiniz için hâkimler ve görevliler atayacaksınız…

Yaradan, kasıtlı olarak, kişinin manevi dünyaya girebileceği kapılar inşa etti. Ve bizler yargıçları ve komutanları yerleştirmek zorundayız, böylece onlar bizi yönlendirecek ve hayvanî (maddesel) koşulumuzu kontrol edecekler.

Onlar kişinin hayvansal özünü oluşturur ve kademeli olarak onu yükseltir; aksi takdirde, yükselme kapılarından geçemeyiz.

Kişi kendisi için yargıçlar atamak zorundadır, çünkü bunun sayesinde yükselmesi gereken adımları anlamaya başlar.

Av’ın 9’u

Av’ın 9’u, egoizmin bize hakim olduğu, aramızda olabilecek iyi her şeyi yok eden ve ayıran bir koşuldur. Bu Beit HaMikdaş’ın (tapınak) yıkılması denilen bir koşuldur.

Bugün tam da bu durumun içinde bulunuyoruz. Kimse başkaları için iyi duygulara sahip değil, bu yüzden tapınağımızı yeniden inşa etmek bize kalmıştır, Üçüncü Tapınağı inşa etmek: Birliğin ve birbirini tamamlamanın, nefret, kibir ve gururun üzerine yükselme koşuluna gelmektir.

Yaradan’ın ifşa olacağı, iyi güçler denilen bağı aramızda yaratmamız gerekir. Bu arada, bu hala dünyamızda gizlidir. Doğru ve iyi bağlantılar kurduğumuz an, dünyanın iyiliği içimizde ifşa olacak ve tüm insanlar için Üçüncü Tapınak nasıl inşa edildiğini tüm dünyaya göstereceğiz. Yazıldığı gibi “Benim evim tüm insanlar için bir dua evi olarak adlandırılacak. (Isaiah 56:7)”

Ben, halkımızın başına gelen tüm trajik olayların bitmesini diliyorum; bunlara neyin neden olduğunu fark edelim ve anlayım ve kökünü kazıyalım, sevginin bağıyla bunların üzerine yükselelim. Bunu başarıyla yapabilelim!

http://laitman.com/2016/08/the-9th-of-av/

 

Arzuları Islah Sırası

Tora, “Deuteronomy, Eikev 7:22 – 7:23”: Ve Efendi, Tanrın, senin önünde o ulusları azar azar dışarı atacak. Onları hızlıca yok etmen mümkün olmayacak, tarladaki hayvanlar sayıca senden fazla olmasın diye. Fakat Efendi, Tanrın, onları sana teslim edecek ve O, onlar imha edilene kadar büyük karmaşayla onları şaşırtacak.

Arzuların ıslah süreci en hafiften en ağıra yavaş yavaş ortaya çıkar. Uluslar, insan seviyesindeki arzularımızdır. Tarladaki hayvanlar, çekirgeler, akrepler ve benzerleri hayvan seviyesindeki arzuları sembolize eder.

Topraktan gelen her şey, volkan patlamaları, seller vb. cansız seviyenin arzularıdır. Yani her seviyede istediğiniz bir şey olabilir: cansız, bitkisel, hayvansal ve insan. Ve bütün bunlar kişinin içindedir ve ıslah edilmelidir.

Bu nedenle, bu yavaş yavaş olur, en küçük arzudan başlar ve en büyüğüyle biter. Kısacası eğer en geniş, yüksek bir arzuyu ıslah edebilsen, bu kategoriye dahil olan bu arzunun altında olan her şey ıslah olur.

Soru: Bu, en büyük arzuyu ilk olarak ıslah edebiliriz anlamına mı gelir?

Cevap: Bu kişinin nerede olduğuna bağlıdır. Prensip olarak, başlangıçta her şey en düşük seviyeden ve yukarıya doğru ıslah edilir.

The Order Of Correction Of Desires

Tora’nın Yasaları Ne Der?

Soru: Neden basitçe Tora ve emirleri (Mitzvot) yerine getirmek için pratik yasaları Şulhan Aruh kitabından öğrenmek yeterli değil?

Cevap: Çünkü sadece onları yerine getirmek değil ama Tora’yı edinmek için “tek bir kalp tek bir adam” gibi olmalıyız. Bugün Tora’nın yasalarını yerine getirdiğimizi nasıl söyleyebiliriz ki? Biz önce bunların uygulanması için gerekli koşulları elde etmeye özlem duymalıyız ya da en azından birleşmek için özlem duymalıyız. Ve o zaman Tora’nın yasalarının birliğe nasıl ulaşılacağından söz ettiğini anlayacağız.

Tora’yı edinmek sadece onun yerine getirilmesinin başlangıcıdır. Onu aldıktan sonra, egoizm daha da çok ifşa olmaya başlar ve aramızdaki birliği arttırmamız gerekir. Bu ortak kalbimizin, içinde herkesi barındırana kadar nasıl geliştiğidir.

What The Laws Of The Torah Say

“Yalancı Şahit”

Tora: Ve Komşuna karşı yalan yere şahitlik etmeyeceksin.

  • Bir kişi sürekli düşüncelerinin, arzularının ve niyetlerinin ihsan etmeye yönelik olup
    olmadığını kontrol ederek kendi üzerinde çalışmalı ve kendini kandırmamalı.
    Bu her defasında algının daha yüksek, derin ve metodik düzeyinde tekrarlanan çok karmaşık
    bir iştir. Ve siz daima bir sonraki seviyeye geçersiniz, geçmişte yaptığınız her şey, çok iyi
    niyetle bile olsa, size egoistçe görünür. Alt derecede artı olan neyse bir sonraki derecede eksi
    olur. Ve böyle yükselirsiniz.
    Bu nedenle, son ıslaha kadar sürekli olarak şüpheler size eşlik ediliyor olacak. Ve her zaman
    doğru yaptığınıza ikna olacaksınız. Ancak gerçekte hırsızlık yapmış olduğunuz ama bunu
    hissetmediğiniz ortaya çıkacak.
    Ağladınız ve acı çektiniz; herkes için yürekten iyilik diliyor olduğunuzu zannettiniz. Dünyada
    bağırlarına vurarak bunu isteyen birçok insan var. Ve onlar bize geldiği zaman, sadece birkaç
    dersten sonra her şeyin nasıl boş, yalan ve hile olduğunu hissederler ve doğru yönde
    ilerlemeye başlarlar.
    Soru: “Benim komşum” kim?
    Cevap: O tamamen benim; benim içsel durumlarım.
    Ve “yalancı şehit” de aynıdır. Ben, kendim hakkında ve Yaradan hakkında, kendimin
    tanığıyım. Çünkü Yaradan da hissettiğim ve kendi içimde inşa ettiğimdir.
    http://laitman.com/2016/07/false-witness/

Neden Yahudilere Bu Kadar Çok Yetenek Verildi?

Soru: Yahudiler neden dünyadaki buluşların birçoğundan mesuldür ve diğer herkes onların buluşlarını kullanıyor?

Cevap: Yahudiler insan evriminin bir sonraki seviyesinin başlangıcı olan kalpteki noktaya sahiptirler. Onların genellikler diğer sıradan insanlardan birçok yönden daha gelişmiş olmasının nedeni budur.

Yahudi halkına gerçekten birçok yetenekler verildi ki böylece ana amaçlarını gerçekleştirebilsinler – birbirleriyle birleşerek, birleşmenin yüce koşulunu ifşa ederek ve bütün dünyaya bu örneği göstererek.

Dünyadaki her insan Kabala Bilgeliği ile meşgul olmaya ve bunu çalışmaya başladığı ve onun özgecil sistemine bağlandığı zaman, bu yeteneklerin tamamını doğrudan edinecektir.

Yahudiler bu gibi yeteneklere sahiptir çünkü onlar Tapınağın yıkılışına kadar özgecil bir seviyede yaşadılar.

Why Were The Jews Given So Many Talents?

MESİH KİMDİR?

ORU: Baal Ha Sulam “Son Nesil” makalesinde şöyle yazar: Bölüm 1 “ Ve onlar Mesih’e Kudüs’e gelecekler ve mesih, onlara TORA’yı öğretecek”. Bu makalede kimden bahsediyor ve gelecek olan Mesih kimdir?

CEVAP: Dünyadaki tüm uluslar doğanın üst gücüne, insanlığı egonun ilk günahından yukarıya çekecek birlik ve sevgi gücüne  dönecekler. Bu güce Mesih denir, İbranice kelime kökeni olan “Limşoh- Çekmek”ten gelir.

Bu gücü sadece maneviyata , mutlak sevgiye ve ihsan etmeye yükselme arzumuz olduğunda çağırırız, bu;  TORA’nın genel emri olan “Dostunu kendin gibi sev” kuralını yerine getirmeye dair tam bir kokuya dayanır. Bu dereceye “tam korku” “İrha Şalem” veya “Jeruşalaim (Kudüs)” denir.

Bunu uygulamak istersen kurslarımıza katılmaya davetlisiniz…

http://laitman.com/2016/05/who-is-the-messiah/

Tora’nın Kapağını Açtığımızda

Laitman_00008Tora her zaman, tüm insanlık içinde en popüler kitap olmuştur. Kişinin manevi gelişiminden ve içsel niteliklerinden söz eder.

Tora’yı tarihsel kişiliklerin hayranlık uyandırıcı biyografisi zanneder, fiziksel konulardan değil ama kişinin içsel durumundan ve tüm insanlığın içsel durumundan söz ettiğinden şüphelenmeyiz. Ancak, bu hikâyeleri ve yazarların ve tarihçilerin hayal ürünlerini bir yana bırakıp ve kitabın gerçekten ne dediğinden söz etmek gereği bize düşüyor.

Adem – Kişiyi Maddesel Olanın Üzerine Yükselten Arzu

İnsan bencil olarak doğar, ilk kere 5775 yıl önce “adam” (Adem) seviyesi yani içsel gelişim seviyesi onun içinde uyanana kadar uzun süreli bir bencil gelişme sürecinden, cansız, bitkisel ve hayvansal seviyelerden geçer. Manevi dünyayı fark eden ilk insana Adem denmesi tesadüf değildir.

Kişinin içinde hayatın anlamını, kaynağını, evreni yaratan ve yöneten gücü keşfetmek isteyen yeni seviyede bir arzu uyanır. Bu dünyevi imajlara bürünmemiş saf güçtür.

Kişi, fiziksel yapısı, duyuları, aklı ve kalbi bakımından hayvansal gelişme dönemindedir. Ve birdenbire kendi içindeki “Adem” unsuru, dıştan bakışta ortaya çıkmayan, ek bir arzu ve akıl kişinin içinde ortaya çıkar. Bu kişiyi hayvandan ayıran manevi unsurdur. Bu unsur kişiyi yaradılışla olan ilişki durumundan Yaradan’la ilişki seviyesine, hayatın anlamına yükseltir.

İlk Adem, edinimini Raziel HaMalakh (Raziel Adında Bir Melek) adlı kitapta anlattı. Devamında, öğrencileri, Kayin, Habil ve Şit onun keşfini geliştirdiler. İlk Adem’in onuncu nesilden öğrencilerini temsil eden Nuh’a kadar bu böyle devam etti.

İbrahim – Yaradılışı Yöneten Gücün İlk Aktif Kâşifi

İnsanlık “Babil” koşuluna gelmeden önce, Nuh’tan İbrahim’e kadar on nesil daha geçti, Babil koşulu insanların ilk defa bir grup içinde kenetlenmeye başladığı durumdur. Büyüyen ego gruba, aralarında nasıl çalışacaklarına dair ipuçları vermeye başladı; kişinin kendi içselindeki çatışmaları ve dirençleri ile kişinin başkalarıyla ilişkisindeki çatışmaları ve dirençleri arasındaki yakın ilişkiyi ortaya çıkarmasına yardım etmeye başladı.

Tam bu sırada, antik Babil’de, dini bir rahip olan Terah’ın oğlu İbrahim daha yüksek bir manevi seviye edinmeye yükselmek için arzu duydu. Ondan önceki tüm Kabalistler yaradılışın sırlarının içine pasif olarak girdiler, İbrahim aktif olan ilk kâşiftir, evreni yöneten güce kendisi aktif olarak erişti.

Bu yeni bir seviyedeki erişimdi, egosunun üzerine yükseldi ve onunla aktif olarak çalışmaya başladı. Ego onun içinde öyle bir seviyeye erişti ki, gerçek bir güç olmaya ve onunla işbirliği yapmaya başladı. Babil insanlar arasındaki çekişmeleri, sürtüşmeleri, fikir ayrılıklarını ve dağılmalarını simgeler.

Bu altyapı içinden, İbrahim yaradılışı keşfetme yöntemini oluşturdu. Adem ilk Kabalist olarak kabul ediliyor olsa da evrene ve evreni yöneten güce, Yaradan’a erişme aracı olan bu öğretiyi kuran kişi İbrahim’dir.

Bu gücü inkâr etmek imkânsızdır, çünkü sonuçta, tüm yaradılışın belli bir ilkeye, belli bir programa göre yaratılmış olduğunu görüyoruz. Kendi içinde bağlantılıdır ve anlamadığımız bir formüle göre çok büyük bir sistemin içinde hareket eder.

İbrahim bunu aktif olarak araştırmaya başladı, çünkü onun zamanında toplum egoist hale geldi, doğanın gücüne olan zıtlığı nedeniyle artık toplumun doğayı, Yaradan’ı keşfetmesi imkânsızdı. İbrahim keşiflerini Yaradılışın Kitabı’ında (Sefer Yetzira) yazdı.

Babil’deki Krizin Üstesinden Gelmek

İbrahim tarafından ortaya konulan yönteme göre, kırılıp parçalanma kendini ayrılmış bireyler olarak ifade etti, daha önce tek ve birleşik bir arzuda toplanmış olduğumuz halde şimdi her birimiz daha önce var olan bu genel arzunun belirli bir cephesini temsil ederiz.

Eğer, tek bir arzu yaratmış olan doğanın gücünü erişmek istiyorsak,  bunu ancak aramızdaki bağ ve birliğin derecesini ölçüsünde yapabiliriz. Zıtlıklarımızın ve uyuşmazlıklarımızın ötesinde bağ kurduğumuz ve birleştiğimiz zaman, aramızdaki ayrılığın olumsuz gücünden farklı bir alan yaratırız, bu doğanın tek ve olumlu gücünün alanıdır. Özellikle tam da bu zıtlığın içinden kendi içimizde ve tüm yaradılışta neler olduğunu hissedip anlama imkânı ortaya çıkar.

İbrahim bunu keşfettiği zaman, Babil halkını krizin ötesine yükselmeye çağırdı, çünkü bu kriz toplumun doğaya karşıt oluşunu farkına varmaktan başka bir şey değildi. Aynı zamanda karşıtlıklar da artmaktaydı.

Bu krizin üstesinden gelmenin iki yolu vardı: Ya İbrahim’in yöntemine göre birleşeceklerdi; ya da her bir yöne dağılacaklar ve böylece sürekli olarak düşmanlığı ve nefreti hissetmeyeceklerdi. Bu iki yola göre Babil toplumu ikiye bölündü; birinci bölüm dağıldı ve Dünyanın her yerine yayıldı ve yerleşti ve ikinci bölüm İbrahim’in ardından gitti ve onu İsrail topraklarına kadar izledi.

Tüm nitelikler birbirine bağlı olduğu için, “yer değiştiren kaderini de değiştirir,” (Talmud Yeruşalmi, Şabat 6:9) sözü şüphesiz ki doğrudur. Doğanın belirli bir gücü Yeryüzündeki her bir toprak parçasını etkiler, bu nedenle de oturduğu yeri değiştiren kişi kaderini de değiştirir. Açıktır ki, bu deyişi kelime anlamında almak gerekmez. Ancak öte yandan, hem biyolojide hem de coğrafyada yer değiştirmenin kişinin görünüşünü, tavrını ve özelliklerini nasıl değiştirdiğini de görmekteyiz. İçsel niyet tarafından yol gösterilen İbrahim, öğrencilerini İsrail topraklarına getirdi, çünkü onların yerinin tam da burası olduğunu hissetti.

Ancak, antik Babil’de insanların geçmeye başladığı süreç İsrail topraklarında da devam etti.  Ego devamlı büyüdü ve aralarındaki birlik sayesinde egonun ötesine yükselmeleri gerekti. İbrahim tarafından keşfedilen yöntemde yeni bir şey yoktu ve bu yöntem onunla aynı görüşe sahip olanlar tarafından az yada çok uygulandı ve onlar yöntemin gerçekleştirilmesinde başarılı oldular.

Yusuf – Ayrılmış, Bölünmüş Arzuları Birleştiren Seviye

İbrahim’in öğretisi öğrencisi olan ve Tora’da İbrahim’in oğlu denen İshak tarafından sürdürüldü. Tora’da “oğul” kişinin halefine işaret eder.

Yakup zamanında bu öğretinin hayata geçirilmesinde sorunlar çıkmaya başladı; çünkü edinmeleri gereken birlik artık başka bir seviyede olmalıydı. Yakup genel ruhun (altı Sefirot’un) küçük bir parçasıdır. Yöntemi gerçekleştirmeye devam edebilmek için, genel seviyeye, İsrail’e yani altı yerine on Sefirot’a geçmek gerekliydi.

Bu noktada ilk defa yöntemlerinin artık yeterli olmadığını gördüler. Birlik olma sorununu nasıl çözeceklerini bilmiyorlardı. Yakup’un oğulları diye adlandırılanların fikirleri ile kardeşleri Yusuf arasında ayrılıklar ve tartışmalar başladı.  Yusuf belirli bir ilkeye göre birlik olmak gerektiğini düşünüyordu, bu özellikle onunla ilgiliydi, “Yusuf” adı bile “L’Asof” (İbranice bağ kurmak) kökünden geliyordu (İbranicede tüm isimlerin içsel bir anlamı vardır).

Ancak Yusuf’un bakış açısı çok bencil gibi göründü. Kardeşleri onunla anlaşamadılar ve en sonunda, istekleri dışında, kendilerini Mısır’da buldular. Başka bir deyişle, devam eden manevi gelişme onları kendi isteklerinin dışında, Yusuf’un kontrolü altında olan bir duruma getirdi. Ve manevi seviyelerde yükselmeye devam ettiler, Yusuf’un önderliğini kabul etmek zorunda kaldılar.

Tora’da bu, kardeşler arasındaki çekişmeler, Yusuf’un Mısır’a satılması, Yakup’un oğullarının Mısır’a düşüşü vb. biçiminde anlatılır. Eğer bunu Kabala diline çevirecek olursak, burada kişinin içsel duyguları ile olan çalışmasından söz ediliyor demektir, ancak bu katı, tipik, tam bir ego ortaya çıktığı zaman daha ciddi biçimde bencil başka bir seviyede olmaktadır.

Ego beş seviyeye göre büyür. Eğer bunların üzerine yükselirsek, egonun tam tersi olan doğanın, Yaradan’ın gücünü incelemek ve buna erişmek mümkün olur. Yakup’un oğulları kendilerini yeni bir bencillik seviyesinde buldukları zaman, bunun iyi olduğunu keşfettiler çünkü Yusuf onları bir arada bağa getirdi ve onlar da iyi ve yeterli bir ilerleme hissettiler.  Daha önce hazır olmadıklarını şimdi yapmayı başardılar, aralarında birlik oldular ve Yaradan’a erişme yönünde çalıştılar. Buna yedi bolluk yılı denir. Bu birliğin içinde beraberce içinde bulundukları sistemi keşfettiler.

Ego – Dostumuz ve Düşmanımız

Mısır’a düşüşten sonra, Mısır’ın terkine bizi yaklaştıracak, Firavunun kontrolünden kaçacağımız aşamalar başlar, bu çalışmanın egonun içinde gerçekleşeceğini farkına varmaya başlarız. Böyle bir edinim her seviye için geçerlidir.

Çünkü bizi ileriye götürecek olan bir sonraki seviyeye yükselmek için, bu seviyeye doğru çekim duymamız gereklidir. Böylece bu yeni seviyenin egosu manevi ilerleme için bize iyi, zorunlu ve gerekli görünmelidir: Onun içine gireriz, onun yardımı ile yeni seviyeyi ediniriz, büyürüz. Bundan hemen sonra o daha ızdıraplı biçimler almaya başlar.

Bu dünyada olup bitende bile bunu görürüz, insanlığın tüm gelişimi boyunca yakın bir zamana kadar, ileriye doğru gitmek bize iyi bir hayat, doğru bir amaç, aklın zaferi, iyi ve doğru karşılıklı ilişkiler getirecek diye düşündük. Bunlara erişmenin bir yolu vardır diye düşündük; kapitalizm, sosyalizm, komünizm. Ve ilerledik, temel olan, bunun yanı sıra oluşan sorunlara önem vermeden, amaca erişmekti. Ancak, bu noktada tamamen farklı bir durum ortaya çıktı; bencil bir doğaya sahip olduğumuz ve kendi yok oluşumuzdan başka hiçbir şeye erişemeyeceğimizi fark etmek. Günümüzde bunu idrak etmeye ve anlamaya başladık.

Başlangıçta, ego bizi çeker ve baştan çıkarır, bize hoş, iyi tatminler sunar. Daha sonra tüm bunların bizim için iyi olmadığını hatta bize zarar verdiğini anlamaya başlarız. Bunun hakkında Tora’da Firavun için, Pitom ve Ramses için güzel şehirler kurduk denir, tüm bunlar ego içindir, gerçekte ise kendimize mezar kazarız. Yaradan’ı edinme bakımından bunlara tehlikeli şehirler denir, çünkü ego bizi öyle derine gömer ki oradan çıkmak mümkün olmaz.

Ego bize çekici geldiği zaman, onun ardından koşarız: Bu dünyadaki her şey benim, benim, benimdir. Sonra kişi ölür ve beraberinde hiçbir şey götürmez. Nesilden nesle işler böyle gider ve giderekten insanlık bu gidişatın zararlı olduğunu anlamaya başlar, çünkü bu yabancılaşmayı, depresyonu ve intiharları getirir. Bu amaçsızlık ve içimizde hayatın anlamı ne sorusunun belirmesi, bencilce ilerleme isteğimizi öldürür ve bizi derin bir ilgisizliğe ve duyarsızlığa getirir.

Gelişmenin sonunda ego bize bir ödül göstermeli: Ne elde ettik, insanlık nasıl bir sona gidiyor, çabalarımızın meyvesi nerede? Bencil arzularımızla biraz daha yukarı çıktığımızda, her şeye şimdi tamamen farklı bakarız. Fiziksel seviyede mevcut olan her şey, kişiye boş ve gereksiz gelmeye başlar. Görünüşe göre, kendi hayvansal durumunun yukarısına yükselir ve bunların hepsinin yanlış olduğunu anlar: Hayatın neden ziyan olmuş olduğu ise açık değildir.

Firavunun özellikle İsrail oğulları için yani hayatın anlamı, varoluşun nedenini, Yaradan’ı anlamaya ihtiyacı ve arzusu olanlar için egoyu simgelediği söylenmiştir. Ego sürekli geliştiği ve açık sonuçlar görme ihtiyacı arttığı için, kişi artık yalnız dünyevi edinimlerle tatmin olmaz, çünkü bunlarla kişi sonsuza kadar var olamaz ve kişinin içindeki ihtiyaçlar artık maddesel olanın ötesine büyümüştür. Tüm bunların yalnızca çocuk oyunu olduğunu ve sonuçta herkes gibi kendisinin da öleceğini anlamaya başlar. Hayat geçip gider, peki ama ne için?

Ego, bu yolun baştan beri sonuç vermeyeceğini deşifre etmemize, çözmemize, görmemize, anlamamıza ve hissetmemize yardım eder. “Amerikan rüyası” döneminin sona erdiğini görürüz,  kazanç peşinde koşma devrinin sona erdiğini görürüz, artık hiç kimsenin lükse ihtiyacı yoktur. İnsanlar bunun ötesinde bir evrime erişirler; onları artık daha fazla satın almak ve tatmin olmak peşinde, hamster gibi bir tekerlek içinde koşmaya zorlayamazsınız.

İnsanlık artık bunu anlamaya başladı, bugün, bunların içinden hayatın anlamını sorgulayan kalitesi yüksek, sayısı az bir ego katmanı ortaya çıkmaktadır. Bu durum, hayatın anlamı hakkındaki sorgulamayı mümkün olan her yolla bastırmak ya da hiç yoktansa bir takım dar ve sınırlı cevaplar vermek amacıyla, insanlığı depresyona narkotik ilaçlara, teröre ve suça itmektedir.

İbrahim zamanında, bu sorular İbrahim’in öğrencilerini Mısır’a getirdi ve bu durum, Yaradan’ın gücü keşfetmek yalnızca egonun içine batarak mümkün olduğundan, Yaradan’ın karşıtı olan egoyu onların içinde uyandırdı. Böylece Mısır sürgünü ve Mısır’dan çıkış kişinin ve insanlığın manevi gelişiminin temel taşları haline geldi. “Firavun” adı verilen egonun denetiminin içine atılan İbrahim’in bu küçük grubunun örneğine dayanarak, insanlıktan ne beklendiğini anlamak mümkündür, çünkü bu gün hala aynı durumda bulunmaktayız. Bu nedenle Tora’nın kapağını açtığımız zaman, günümüzle son derece alakalı olduğunu unutmamak gereklidir.

Günlük Ders, 02.04.2015, 2. Bölüm, “Kabalanın Paylaşımı” Konulu Ders

Senin İçin Bir Dinlenme Günü Olacak

thumbs_laitman_254_02Tora, ”Exodus” 35:1 – 35:3: Musa tüm İsrail çocukları ahalisini toplanmaya çağırarak, şöyle dedi: “Bunlar Yaradan’ın yapılması gerekenleri emrettiği şeylerdir. 6 günlük iş yapılabilir fakat 7. günde kutsallık olmalı, Yaradan için tam bir gün bütünüyle dinlenme; her kim günlük işini (o özel günde) uygular ise, ölüm konumuna getirilir. Şabat günü meskeninizin herhangi bir yerinde ateş yakmamalısınız.”   

Başlangıçta bizler kişinin veya grubun bencilce arzuları ile ilgileniriz.

Tora bize der ki, yapmamız gerekenin tümü, egomuzun üstesinden gelmek ve bunun üzerine yükselerek toplanmak, tek bir bütün halinde bir araya gelmektir. Yani bu Peraşaya (Tora kısmı), VaYikahel” (toplanmış) adı verilir.

Bu kısım, hepimizin içinde bulunan, bir araya toplanmamızı gerektiren, bulmaca gibi olan, tek bir ruh haline gelmesi gereken, tüm ayrılmış, birbirinden mesafeli, kopmuş ortak ruhun parçalarından bahseder.

Bu parçaların birleşmesi sayesinde, bizler onları Or Makif (Saran Işık) etkisi altında derlemeye, ihsan etme ve Yaradan sevgisine ilişkin yapı içinde başlamış oluruz. Şayet bizler O’nun gibi olmayı denersek, çabalarımızın derecesine göre, O bizi etkiler ve bize karşılıklı tek bir bütün olmuş bağ içinde toplanmamıza yardımcı olur.

Daha sonra bizler karşılıklı özelliklerin tam bir bütünü nasıl oluşturduğunu göreceğiz. Buna Kabala Bilgeliği’nde Partsuf yani bir blok veya yapı adı verilir

Partzuf Sefirot’dan oluşur: Hesed, Gevura, Tiferet, Netzah, Hod, Yesod, Malhut. İlk altı Sefirot‘ta yani haftanın altı gününü sembolize eden zamanda bizlerin, ruhun ayrılmış parçalarının tümüyle bir araya toplanması hususunda çalışması gerekir. Şayet bizler bu konuda başarılı olursak, o zaman altı günlük iş içindeki çabalarımız üzerinde çalışarak, Işık bütünüyle bir araya gelişin sonucunu bize getirir. Nitekim yedinci gün işimiz tamamlanmış olduğundan, daha sonra bizlerin daha fazla bir şey yapmasına gerek yoktur.

Bizler Işığın aramızdaki bu hareketi sonuçlandırmasını mümkün kılarız. Bu şekilde ayrılmış fakat bizim bir araya getirmiş olduğumuz parçalardan bütün bir birim ruh meydana çıkar.

Bizler bir haftayı bitirir ve yeni bir haftaya başlarız. Bir parça ve daha sonra başka bir parça. Ve bu şekilde bizler bütün bir ortak ruhumuzu bir araya getiririz. Bunun gibi hareketler içerisinde bizler tüm parçaların manevi bütünleşmesini bir tam birim şeklinde ediniriz. Adam (insan) suretini, yani Domeh (Yaradan’a benzeyen) anlamına geleni, bizler ediniriz.

Böylece Şabat kutsal bir gün olup, bu günde Işık işler, çabalarımızı etkiler ve bizi neticeye getirir. Bizler sanki altı gün boyunca yapılması gereken bu çalışmayı oluştururuz ve yedinci günde ise Işık bunu devam ettirir.

Bizler eğer yedinci günde bu çalışmaya sanki Adem’in ruhunun kırılmasıymış gibi, bu kırılmaya sevinerek devam ederiz. Çünkü bizler bu çalışmayı Işık yerine yapmaya teşebbüs ediyoruzdur. Bu tüm ıslah sisteminin en yüce kutsallığı bozma safhasıdır.

Genel anlamda bizler çalışmanın bir bölümünü ve Işık da çalışmanın diğer bölümünü yapar. Şayet bizler tüm çalışmayı kendimiz yaparsak, bizler sisteme daha da fazla zarar verir, hafta boyunca bir araya getirmiş olduğumuz parçaların karşılıklı hareketini daha da güçlü bir şekilde reddetmiş oluruz. Genelde tüm hafta boyunca bir araya toplamak ve buna ek olarak da yedinci günde yine devam etmek yerine, hiçbir şey yapmamak en iyisidir. Bu şekilde, tüm ıslah metot sistemini ve onun ilerleyen sürecini iptal etmiş oluruz.

Böylece yedinci gün öncesinde, çabalarımızı bitirmemiz gerekir. Demek istenilen şey, altıncı günde durmalı ve tüm parçaların Işık tarafından birbirlerine yapıştırılarak bir araya getirilmesi mümkün kılınmalıdır. Denir ki, “Senin için bir dinlenme günü olacak.” Temelinde kişi çalışmayı yapıyor ama dinlenmiyordur. Böyle bir zamanda bizler tüm altı parçanın kademe kademe bir tam bütüne doğru birleşmesini sonunda hissederek, güncel manevi seviyenin ıslahını bitiririz. Daha sonra da, bir sonraki, ondan sonraki seviye şeklinde, haftadan haftaya seviye düzeltiriz.

KabTV’den, “Ebedi Kitabın Sırları” 10.10.2013

Toplam 3 sayfa, 1. sayfa gösteriliyor.123