COVID-19 Gömülü Kapitalizm

Tarihçi Yuval Noah Harari, 20 Mart’ta Financial Times’ta acil durumların doğasının tarihsel süreçleri ileri sarmak olduğunu yazdı. Doğru, bildiğimiz her şey, tüm medeniyetimiz hızla dağılıyor. Çoğu insan hala virüs gittikten sonra hayatlarının kaldıkları yerden devam edeceğini umuyor. Yapmayacaklar. Koronavirüs her şeyi değiştirmiş olacak.

Bu sadece bir tutumun dönüşümü değil, tüm yaşam paradigmamızın bir değişimi. Eski İngiliz Başbakanı Gordon Brown, buna Koronavirüsle savaşmak için yazdığında değindi, “Vurgunculuğu teşvik eden kurtlar sofrası ihale savaşları yerine G20;  Dünya Sağlık Örgütü’nü ve Küresel Fon’un üretimi koordine etme ve artırma, tıbbi malzeme temin etme çabalarını desteklemeli “

Kurtlar sofrası paradigmasının dökülmesi zorunludur, ancak virüsün yakın gelecekte ortadan kalkması muhtemel değildir. Virüsün bilinen en az 40 türü vardır. İkincisi, tüm agresif versiyonlarını mucizevi bir şekilde ortadan kaldırmayı başarsak bile, normalliğe geri dönebildiğimiz zamana kadar, kendimiz, dramatik bir şekilde değiştiğimizi keşfedeceğiz ve çılgınca tüketicilik artık bize çekici görünmeyecek.

Bu virüs, turizm, ulaşım, spor, eğlenceyi durdurdu, COVID-19 sadece ekonomimizi ve hatta yaşam biçimimizi değiştirmiyor; yaşam hakkındaki düşüncelerimizi değiştiriyor, kültür, endüstri, eğitim, sosyalleşme ve hatta dua için toplanma olanağımızı. Medeniyeti yeniden başlattığımızda, bizler farklı olacağız. Ya da eğer Koronavirüs Roman’ı için bir devam bölümü istemiyorsak, farklı olsak iyi olur.

Bir Roman Ekonomisi

Bir süper virüs tüm dünyaya bir karantina uyguladığında, dallanıp budaklanması akıl almazdır. Çok geç olmadan, ülkeler vatandaşlarının en temel ihtiyaçları görmek zorunda kalacaklar. Gıda, barınma, sağlık ve eğitimin tamamının hükümetler tarafından idare edilmesi gerekecek, çünkü insanların çoğunluğu lüksler veya ıvır zıvırlar şöyle dursun, yukarıdakilerden herhangi birini satın almak için herhangi bir gelire sahip olmayacak.

Karantina veya “evde kal” politikası sadece acil bir önlem değildir; kapitalizmin sonudur. Farkında olmayabiliriz ama sevdiklerimizin tabutlarıyla birlikte, hepimizin büyüdüğü yaşam tarzını ve düşünce tarzını gömdük. Kapitalizm öldü.

Küllerden doğacak yeni ekonominin farklı değerlere dayanması gerekecek. Meslekler fiilen geçersiz olacağı için servet ve güç, alakasız başarı kıstasları haline gelecek. Fakat insan doğası her zaman ön plana çıkmak için gayret ettiğinden,  eskilerinin bir boşluk bıraktığı yerde yeni standartlar görevi üstlenecektir.

Kontrol yoluyla güç yerine, örneğin liderlik ön plana çıkacaktır. Toplumun ruhunu yükseltmek, insanların refahını sağlamak ve sosyal dayanışmayı artırmak için en çok katkıda bulunanlar toplumda önde gelen insanlar haline gelecektir.

Şimdiye kadar Tepenin Kralı oynayan çocuklar gibi yarıştık. Yavaş yavaş, virüs bize kendilerinden ziyade herkesi yokuş yukarı itmek, toplumu yükseltmek için çabalayanlara değer vermeyi ve saygı göstermeyi öğretecektir.

Eskisinin yıkıntılarından ortaya çıkacak yeni ekonomi, yeni bir sosyalizm biçimi olmayacak. Karşılıklı sorumluluk ekonomisi olacak. Karşılıklı sorumluluk ekonomik bir paradigma değil, hem ekonomik hem de eğitimsel yönleri içeren sosyal bir paradigmadır. Maddi eşitlik gerektirmez, ancak insanların a) ihtiyaç duydukları şeye sahip olmalarını ve b) diğer herkesin ihtiyaç duydukları şeye sahip olmasını istemelerini garanti eden karşılıklı endişeyi gerektirir.

Karşılıklı sorumluluğa dayanan bir ekonomide, kişi becerilerini herkesin yaşamlarını iyileştirmek için kullandığı sürece kişisel yetenekler değerlenir ve beslenir. Bu yaklaşım, insanların kendilerini ifade etmeleri için sonsuz yollara izin verir ve toplum böyle yaptıkları için onları ödüllendirecek. Katkıda bulunan insanlara saygı, takdir ve sevgi, zenginlik ve mülk arayışını karşılamaktan daha fazlası olacaktır.

Bu nedenle, karşılıklı sorumluluğun girişi hem fiziksel düzeyde hem de entelektüel düzeyde olmalıdır. İlkinde, yukarıda belirtildiği gibi, hükümetler insanlarının temel ihtiyaçlarına yönelmek zorunda kalacaklar. İkinci düzeyde, bilim insanlarının ve diğer uzmanların karşılıklı sorumluluk kavramını tanıttığı ve bugünün gerçekliğinin neden bunu gerektirdiğini açıkladığı bir çevrimiçi eğitim sistemi kurmalıyız.

Bu eğitimsel programlarının arkasındaki fikir sadece insanlığın virüsü aşmasına yardımcı olmak değildir. Amaç, hayatımızı yöneten paradigmayı “ben” e odaklanmaktan “biz” e odaklanmak ve böylelikle gelişmekte olan ve sürdürülebilir bir toplum yaratmaktır. Brown’un bahsettiği kurtlar sofrası paradigması, Koronavirüs’ün medeniyetimizi tutuklamasının nedenidir. Kazanmak istiyorsak, şimdi karşılıklı sorumluluğa dayanan bir tane inşa etmeliyiz ve geciken her an, bir an çok geç.

Üzgünüm, bu öge için yorum yapma kapatılmış.

"Kabala ve Hayatın Anlamı" Yorumlar RSS Feed